Κάθε Δειλινό...

 Χρήστος Κυριαζής

Going to California...

 Led Zeppelin

Ένα νέο Βιετνάμ;

Το 1975, μετά από πολλά χρόνια πολέμου, οι ΗΠΑ αποχώρησαν ντροπιασμένες από το Βιετνάμ.

Ήταν μια «οδυνηρή» ήττα για την παγκόσμια αυτή υπερδύναμη.

Αργότερα, είχα διαβάσει κάπου,  ότι ο πόλεμος εκείνος είχε κοστίσει πάρα πολλά δισεκατομμύρια δολάρια στους Αμερικάνους, τόσα που αν τα μοίραζαν στους Βορειοβιετναμέζους, που είχαν μέσο εισόδημα 7 δολάρια το χρόνο, θα ήταν όλοι πάμπλουτοι και άρα θα αποκήρυτταν  τον κομμουνισμό από μόνοι τους, και άρα δεν θα υπήρχε λόγος πολέμου, ούτε τόσες δεκάδες χιλιάδες απώλειες για τους Αμερικανούς.

Σήμερα βλέπουμε κάτι ανάλογο να συμβαίνει στο Αφγανιστάν, που θυμίζει κάτι σαν νέο Βιετνάμ για την Αμερική.

Μετά από δυο ολόκληρες δεκαετίες αμερικανικής παρουσίας εκεί, ο πόλεμος τερματίζεται με τους Ταλιμπάν θριαμβευτές, και την εικόνα των ΗΠΑ στα τάρταρα...

Howling Around My Happy Home...

 Daniel Norgren

Ζάπλουτοι διαστημάνθρωποι…

Την ώρα που εμείς εδώ στην ανυπόληπτη βαλκανική γωνιά μας τρωγόμαστε μεταξύ μας για τις μάσκες ή για τη μουσική στις ταβέρνες, με την κυβέρνηση να προχωράει σε μεγαλειώδεις «μεταρρυθμίσεις» (π.χ. κατάργηση 8ωρου) για το καλό μας, και με τις σφαίρες των καλάσνικοφ να πέφτουν σαν χαλάζι, και  με τον αρμόδιο υπουργό απλά να τις καταγράφει, και με την πρώτη πολίτη της χώρας να μας προτείνει επέκταση του μπολιάσματος με τους νέους συμπολίτες μας από το Μαγκρέμπ και τη Σομαλία ώστε να βελτιωθεί η «ράτσα»… στον υπόλοιπο κόσμο γίνονται πραγματάκια.

Τι πραγματάκια δηλαδή; Τεκτονικές μετατοπίσεις.

Εξηλεκτρισμός, διαστημικές εξερευνήσεις, ηλεκτρονική επανάσταση στο εμπόριο, κλπ. κλπ.

 

Με κάποιους ελάχιστους, σχετικά  νέους στη ηλικία, οραματιστές, να δημιουργούν αμύθητες περιουσίες, που ακόμη και οι πιο ισχυροί αυτοκράτορες ή βασιλείς των προηγούμενων αιώνων δεν θα μπορούσαν να φανταστούν.

Όπως π.χ. ο Έλον Μασκ, που πριν από μερικούς μήνες και χάρη στην εκτόξευση της αξίας των μετοχών της Tesla κατάφερε να ξεπεράσει σε πλούτο τον Τζεφ Μπέζο, και να γίνει έτσι ο πλουσιότερος άνθρωπος όχι μόνο του πλανήτη, αλλά και ολόκληρης της ιστορίας της ανθρωπότητας!

Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπον;

Ή αλλιώς κουνιοτράμπαλα και κουδουνίστρες…

Οι Αμερικάνοι λένε πως στον πόλεμο και στον έρωτα όλα επιτρέπονται.

Εμείς ως φύσει πιο λαρτζ λαός το πήγαμε ένα βήμα παραπέρα, και προσθέσαμε την… τηλεόραση.

Στην οποία, όπως θυμούνται οι κάπως παλαιότεροι, ειδικά την δεκαετία του ’90, όλα μα όλα επιτρέπονταν. Σε «χυδαίο» βαθμό.

Με ατελείωτες εκπομπές trash, και όχι μόνο μεταμεσονύκτιες.

Κάποιες (π.χ. Το Ζευγάρι της Χρονιάς) μεταδίδονταν σε πράιμ τάιμ.

Ήταν οι εποχές που βασίλευαν οι τηλεοπτικοί μαϊντανοί, με ατελείωτα «ερωτοδικεία», και με ατελείωτες συζητήσεις με τον Μίστερ Εθνικά Μπούτια, τον Διονύση τον ερωτύλο, ζιγκολό, βίζιτες, κλπ κλπ.

Ήταν η εποχή της Μπεζεντάκου, και όχι μόνο.

Μέχρι που μπήκε στη μέση το ΕΣΡ και τέθηκε (λέμε τώρα) μια τάξη στο διασκεδαστικό (να τα λέμε όλα) πλην όμως δύσοσμο εκείνο τηλεοπτικό τοπίο, που όμως γαλούχησε μια γενιά ψηφοφόρων...

The Stars Are Bright....

 Alex Perros and the Lonestars

Οι πιο ευτυχισμένες χώρες του πλανήτη…

Σήμερα είναι η Παγκόσμια Μέρα Ευτυχίας, και μπορεί στην Ελλάδα αυτό να ακούγεται «εξωγήινο», με δεδομένο όλα αυτά που ζούμε λόγω κορωνοϊού, Κυριάκου, κλπ, αλλά σε κάποιες άλλες χώρες οι κάτοικοί τους είναι όντως ευτυχισμένοι.

Σύμφωνα λοιπόν με το 2021 World Happiness Report, που διοργανώνει η Gallup, φέτος ήταν ένας σχετικά δύσκολος χρόνος για να συγκεντρωθούν οι απαντήσεις στις «δημοσκοπήσεις» λόγω της πανδημίας, παρ’ όλα αυτά όμως οι ειδικοί κατάφεραν να προσδιορίσουν με μεγάλη ακρίβεια ποιες χώρες έχουν τους πιο πολλούς χαρούμενους πολίτες.

Στην κορυφή της λίστας των πιο ευτυχισμένων χωρών, για τέταρτη εν συνεχεία χρονιά, βρίσκεται η … Φιλανδία.

Dirge...

 Death in Vegas

Ο νέος εχθρός των καθεστώτων: Το «ελεύθερο» διαδίκτυο…

Μια η παγκόσμια οικονομική κρίση, και μια τώρα η πανδημία, και όλα αλλάζουν συθέμελα.

Γι’ αυτό και όταν βγούμε (αν βγούμε) από αυτή τη δυστοπία που ζούμε, όλα θα είναι διαφορετικά.

Δεν αναφέρομαι μόνο στη χώρα μας, που αποτελεί μικρό και άρα ασήμαντο μέγεθος, μια παρανυχίδα του διεθνούς κορμού, που απλά ακολουθεί ασθμαίνοντας τις διεθνείς εξελίξεις, αλλά στους μεγάλους παίκτες, που διαμορφώνουν την παγκόσμια ατζέντα, όπως είναι η Αμερική, και η Ρωσία.

Στην Αμερική για παράδειγμα, που μέχρι πρότινος είχε στοχοποιήσει την ισλαμική τρομοκρατία, αλλάζοντας τα πάντα όλα στην Β. Αφρική και στη Μ. Ανατολή, οι προτεραιότητες αλλά και οι στόχοι τώρα άλλαξαν.

Ο νέα εχθρός είναι πλέον εσωτερικός...