Η ελληνική πολιτική σκηνή βρίσκεται σε ένα δύσκολο και κομβικό σημείο. Διανύουμε μια περίοδο όπου η παρατεταμένη διακυβέρνηση της χώρας από τον Κυριάκο αρχίζει να εμφανίζει έντονα σημάδια κόπωσης, κουράζοντας και τους πολίτες, οι οποίοι έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με μια πιεστική οικονομική πραγματικότητα, και ένα επικίνδυνα ρευστό διεθνές περιβάλλον.
Μέσα σε αυτές τις κρίσιμες συνθήκες, η ανάγκη για σταθερή καθοδήγηση, βασισμένη στη γνώση και τη δοκιμασμένη εμπειρία, φέρνει στο προσκήνιο τη συζήτηση για τον πολιτικό ρόλο και τις θέσεις του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος κάποτε έβαλε πλάτη για τη σωτηρία της χώρας, και με τις πρόσφατες δημόσιες τοποθετήσεις του ασκεί δριμεία κριτική στην ακολουθούμενη αδιέξοδη κυβερνητική πολιτική...
Μετά από 8 χρόνια στην εξουσία, η κυβέρνηση Μητσοτάκη αντιμετωπίζει τη φυσιολογική φθορά του χρόνου, η οποία όμως επιτείνεται από τη συσσώρευση σοβαρών προβλημάτων στην καθημερινότητα των πολιτών.
Η συνεχιζόμενη ακρίβεια, το αυξημένο κόστος διαβίωσης, τα συνεχή σκάνδαλα, η διαφθορά, και η γενικευμένη αίσθηση ότι οι όποιες οικονομικές πολιτικές ευνοούν κυρίως μια τεχνοκρατική διαχείριση υπέρ ολίγων, και σε βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας, που περιμένει κάποια (ψίχουλα) επιδόματα για να επιβιώσει, έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα γενικής δυσαρέσκειας, άσχετα αν τα συστημικά ΜΜΕ δεν τη βλέπουν.
Όπως όμως επισημαίνουν όσοι δεν περιμένουν να ζήσουν από τις καλές προθέσεις της κυβέρνησης, ούτε εξαρτώνται βιοποριστικά από αυτήν, αλλά και ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς σε πρόσφατες παρεμβάσεις του, παρατηρούνται «σημάδια παρακμής», και μια «νεοφιλελεύθερη μονοδιαχείριση» που τελικά απομακρύνεται από τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνικής βάσης.
Η κόπωση αυτή δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά και πολιτική.
Οι πολίτες αισθάνονται ότι η επικοινωνιακή διαχείριση έχει εξαντλήσει τα όριά της, και ότι απαιτούνται ουσιαστικές λύσεις για την προστασία των εισοδημάτων και τη διασφάλιση της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Παράλληλα, η χώρα βρίσκεται γεωγραφικά και πολιτικά στο επίκεντρο μιας εξαιρετικά ασταθούς διεθνούς συγκυρίας.
Οι γεωπολιτικές αναταράξεις, οι περιφερειακές συγκρούσεις, και οι συνεχείς προκλήσεις στα εθνικά μας θέματα απαιτούν μια εξωτερική πολιτική που δεν θα χαρακτηρίζεται από υποχωρητικότητα, ή αμφισημία.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Σαμαράς έχει αναδείξει επανειλημμένα την ανάγκη για μια πιο διεκδικητική και πατριωτική στάση, ασκώντας κριτική στους χειρισμούς της σημερινής ηγεσίας στα ελληνοτουρκικά.
Η θέση του είναι ότι η χώρα χρειάζεται καθαρές απαντήσεις, αλήθεια, και υπερηφάνεια, χωρίς εκπτώσεις και μειοδοσίες στα κυριαρχικά μας δικαιώματα, προκειμένου να πλοηγηθεί με ασφάλεια μέσα στη διεθνή καταιγίδα.
Σε περιόδους αστάθειας, το βασικό ζητούμενο για τη διακυβέρνηση ενός τόπου είναι η γνώση των μηχανισμών του κράτους, και η εμπειρία στη διαχείριση κρίσεων.
Ο Σαμαράς, έχοντας διατελέσει πρωθυπουργός σε μια από τις πιο δραματικές περιόδους της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, διαθέτει το πολιτικό εκτόπισμα, την εμπειρία, την τεχνογνωσία, τη θέληση, και τη δοκιμασμένη ικανότητα να κρατήσει σταθερό το τιμόνι της χώρας.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του, κλήθηκε να διαχειριστεί μια πρωτοφανή οικονομική κατάρρευση, και να κρατήσει την Ελλάδα στην Ευρωζώνη κάτω από αντίξοες διεθνείς πιέσεις, και εσωτερικά «σαμποτάζ».
Αυτή η εμπειρία των σκληρών διαπραγματεύσεων, και της σταθεροποίησης της οικονομίας, αποτελεί ένα ισχυρό εχέγγυο για όσους θεωρούν (και έτσι είναι, πώς να το κάνουμε;) ότι η παρούσα κυβερνητική σύνθεση, αποτελούμενη από πρώην «σημιτικούς», και άλλους «νεότουρκους» πυλώνες της γαλάζιας παράταξης (χα χα χα) στερείται του απαραίτητου βάθους για να αντιμετωπίσει τις τρέχουσες προκλήσεις.
Η πολιτική πρόταση που εκφράζεται μέσα από τις θέσεις του Σαμαρά επικεντρώνεται στην επιστροφή στις παραδοσιακές αξίες της παράταξης, στην ενίσχυση της παραγωγικής βάσης της οικονομίας, και στην προστασία της εθνικής ταυτότητας.
Έτσι, είναι πολλοί οι νεοδημοκράτες, και όχι μόνο, που εκτιμούν ότι μια διακυβέρνηση με τα χαρακτηριστικά και τη φιλοσοφία του Αντώνη Σαμαρά μπορεί να προσφέρει την καθαρότητα, τη σταθερότητα, και την αποφασιστικότητα που λείπουν σήμερα από το πολιτικό σκηνικό.
Όταν ένας κυβερνητικός κύκλος δείχνει να κλείνει υπό το βάρος της κοινωνικής πίεσης, και των διεθνών προκλήσεων, η αναζήτηση λύσεων στρέφεται αναπόφευκτα σε πρόσωπα με αποδεδειγμένη πολιτική διαδρομή.
Η συζήτηση για την ανάγκη μιας διακυβέρνησης που θα ενσωματώνει τη γνώση και το κύρος του πατριώτη και πεντακάθαρου Σαμαρά αναδεικνύει την επιθυμία ενός σημαντικού μέρους των νηφάλιων, πλην όμως ανησυχούντων, πολιτών για μια πολιτική αλλαγή, που θα εγγυάται τόσο την οικονομική ανακούφιση, όσο και την εθνική ασφάλεια, μακριά από ακραίες πομφόλυγες (βλ. Αλέξη), που τόσο κακό έκαναν στο παρελθόν.
Ας ελπίσουμε ότι ο λαός θα το καταλάβει, πριν είναι πολύ αργά… καθώς οι κάλπες γαρ εγγείς!
Strange Attractor
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου