«Ο Ολυμπιακός να κερδάει…».

«… και οι άλλοι να πάνε να…».  

Ποιος στην Ελλάδα, ακόμα κι αν δεν είναι ο τυπικός ποδοσφαιρόφιλος δεν ξέρει αυτή την παροιμιώδη πλέον φράση;

Την οποία, για να φρεσκάρουμε τη μνήμη ορισμένων που μπορεί να μην έχουν συγκρατήσει τις λεπτομέρειες, είχε εκστομίσει ο πρώην διαιτητής Σπάθας, φερόμενος ως αρχιστέλεχος της λεγόμενης «παράγκας», που επηρέαζε (ευγενικός ο όρος) τα αποτελέσματα ποδοσφαιρικών αγώνων σε όλες τις εθνικές κατηγορίες, όπως καταγράφηκε σε τηλεφωνική υποκλαπείσα συνομιλία που με τη σειρά της βγήκε στον αέρα στις εκπομπές του Μάκη (ένας είναι ο Μάκης).

Πάνε πλέον αρκετά χρόνια, αλλά αποδεικνύεται άκρως επίκαιρη, αν όχι διαχρονική.

Το πως ακριβώς, λίγο παρακάτω…

Συνέντευξη Χρύσανθου Λαζαρίδη στον Χατζηνικολάου (Real FM).

Δημοσιογράφος: Κύριε Λαζαρίδη, καλημέρα σας. Θέλω να ξεκινήσω τη συζήτησή μας από μια δήλωση που κάνατε την Κυριακή. Στη συνέντευξη που παραχωρήσατε στη «Real News» είπατε ότι θα έπρεπε να είχαμε καλύτερους ρυθμούς. Θέλω -σας παρακαλώ- να γίνετε πιο αναλυτικός. Δηλαδή να μου πείτε πού, κατά τη γνώμη σας, η κυβέρνηση τα πάει καλά, πού δεν τα πάει καλά και αν αυτή η συζήτηση -συζήτηση που βλέπω ότι την ανοίγει το Μέγαρο Μαξίμου, γιατί άκουσα και τον Πρωθυπουργό να κάνει ανάλογες δηλώσεις- σημαίνει ότι είμαστε στο παρά ένα ανασχηματισμού.

Χ. Λαζαρίδης: Όχι, δεν είμαστε. Και αν προσέξετε τη φράση αυτή…

Δημοσιογράφος: Δεν είμαστε λέτε;

Χ. Λαζαρίδης: Όχι, όχι.

Δημοσιογράφος: Διότι στην κοινή γνώμη έχει περάσει ότι είναι θέμα...

Χ. Λαζαρίδης: Γι’ αυτό τώρα να το διευκρινίσουμε και σας ευχαριστώ για την ευκαιρία. Αν προσέξετε στη δήλωσή μου εκείνη, ξεκίνησα λέγοντας στη συνάδελφο ότι δεν μιλάμε για ρουτίνα, δεν μιλάμε για κυβέρνηση ρουτίνας, μιλάμε για μια ιδιότυπη κυβέρνηση, πρωτοφανή στην Ελλάδα, η οποία διαχειρίζεται τη χειρότερη οικονομική κρίση που πέρασε η χώρα μεταπολεμικά στην Ευρώπη.  Κάνει τις πιο σαρωτικές μεταρρυθμίσεις που έχουν γίνει ποτέ και κάνει και τη μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή που έχει γίνει ποτέ. Και παρ’ όλα αυτά τα καταφέρνει...

Οι αψυχολόγητες κινήσεις των βομβιστών της Βοστόνης.

Ο νεαρός Τσετσένος Dzhokhar Tsarnaev είναι επίσημα πλέον κατηγορούμενος για «χρήση όπλων μαζικής καταστροφής, και καταστροφή περιουσίας με αποτέλεσμα τον θάνατο αθώων».

 

Οι κατηγορίες απαγγέλθηκαν τρεις μέρες μετά τη σύλληψη του μέσα σε σκάφος όπου είχε κρυφτεί, και τέσσερις μέρες μετά την έναρξη του ανθρωποκυνηγητού, μετά την αναγνώριση των δυο αδελφών ως τους κύριους ύποπτους για την επίθεση.

Προς το παρόν, οι αστυνομικές αρχές θεωρούν ότι τα δυο αδέλφια έδρασαν από μόνα τους.

Ψάχνοντας τον νέο Παπαδόπουλο….

Κάποτε στο πανεπιστήμιο, μέσα της δεκαετίας του 1990, σε προφορική εξέταση, φοιτήτρια αναφερόταν στη «δικτατορία της 21ης Απριλίου» με τρόπο που μου φάνηκε μηχανικός και αόριστος.

Τη ρώτησα λοιπόν το στοιχειώδες, κατά τη γνώμη μου: πότε είχε γίνει η δικτατορία.

Δεν θυμάμαι τι ακριβώς απάντησε αλλά πάντως δεν είπε «το 1967».

Και την έκοψα, και ας είχε πάει καλά στα υπόλοιπα, λέγοντάς της «δεν είναι δυνατόν να θέλετε να γίνεται δημοσιογράφος και να μη γνωρίζετε πότε έγινε η δικτατορία».

Υποθέτω ότι το έμαθε και θα το θυμάται σε όλη της ζωή αλλά μετά την εξέταση κατάλαβα ότι την αδίκησα: μας χώριζαν από το 1967 περίπου 30 χρόνια, όσα και εμένα όταν ήμουν φοιτητής από την «4η Αυγούστου».

Δεν θα το θεωρούσα έγκλημα καθοσιώσεως εκείνη την εποχή αν κάποιος συνομήλικός μου δεν ήξερε αν είχε γίνει το 1936 ή το 1938.

Έκτοτε, περίμενα από τους φοιτητές απλώς να μπορούν να προσδιορίσουν τη δεκαετία – και σε κάθε περίπτωση να ξέρουν ότι η «21η Απριλίου» ήταν κάτι που συνέβη πριν τη «μεταπολίτευση».

Ο καπιταλισμός της ελληνικής σοβιετίας….

Ο ψαράς της γειτονιάς μου τις Κυριακές συνεχίζει να ανοίγει κρυφά και να παριστάνει δήθεν πως καθαρίζει το μαγαζί.

Ο κόσμος στέκεται στην ουρά για να αγοράσει φρέσκα ψάρια.

Τρία χιλιόμετρα πιο πέρα στο Σταυρό της Αγίας Παρασκευής τα ψαράδικα είναι ανοιχτά γιατί χαρτογραφούνται εντός τουριστικής ζώνης.
Αυτή η κατάσταση συνεχίζεται χρόνια.

Με αεροπλάνα και βαπόρια....

Σωτηρία Μπέλου, και ξερό ψωμί!

Κύριε Τόλη, πιο τραμπούκος πεθαίνεις!

Πρόσφατα ο Δημήτρης Ψυχογιός δημοσίευσε κείμενο για τα «καυτά» και εν πολλοίς ακατανόητα, που συμβαίνουν εσχάτως στις Σκουριές. Με τίτλο «Ιερισσός», ο δημοσιογράφος -πέρα από τη συνήθη, ισχυρή, διατμητική του ανάλυση- παρουσίασε και δεινό αποκαλυπτικό ρεπορτάζ, σχετικά με τα «αγωνιστικά» ήθη κάποιων που δεν θέλουν να δούνε την επένδυση να αναπτύσσεται.

Τα πανεπιστήμια της ξεφτίλας!

Το σοβαρό, αποτελεσματικό κράτος δεν είναι «δεξιός» ή «αριστερός» στόχος.

Είναι μια αναγκαιότητα.

Το πρόβλημα μας, ένα από τα βασικά τουλάχιστον, είναι το να μπορέσεις να διακρίνεις την αληθινή εικόνα.

Επί δεκαετίες το πράσινο, κυρίως, δοβλέτι ίδρυε και σκόρπιζε πανεπιστημιακές σχολές και ΤΕΙ ανά την Ελλάδα.

Αυτά και τα στρατόπεδα ήταν τα γκραν ρουσφέτια στις τοπικές κοινωνίες.

Άλλοι νοικιάζουν διαμερίσματα στους φοιτητές, άλλοι πουλάνε καφέδες και σουβλάκια σ’ αυτούς και στους φαντάρους.

Κι όσο να ’ναι, έχει μια χλίδα να ’χεις πανεπιστήμιο.

Να οι εκδηλώσεις με την παρουσία των τοπικών αρχόντων να ’χουν βήμα για χαιρετισμούς, χώρια τη ζωντανιά που φέρνει πάντα η νεολαία στον αστικό ιστό.

Ανανέωση της Ν.Δ. ενόψει Συνεδρίου.

Σε αναδιάταξη δυνάμεων προχωρεί ο Αντώνης Σαμαράς ενόψει του συνεδρίου της ΝΔ που έχει μια ιδιαίτερη σημασία, λόγω του χρονικού σημείου -τέλη Ιουνίου- που θα γίνει και της προσπάθειας για μετεξέλιξη του κόμματος.

Ο Πρωθυπουργός, έχοντας ως κεντρική άποψη ότι το κόμμα πρέπει να ανανεωθεί ριζικά, προετοιμάζει, αργά και σταθερά τις αλλαγές στο κομματικό μηχανισμό, παρά το γεγονός ότι η κεντρική του στόχευση είναι η πορεία υλοποίησης του οικονομικού προγράμματος.

Οι εν δυνάμει δολοφόνοι…

Τους τελευταίους έξι μήνες μελετώ την αλληλογραφία της Αμερικανικής Επανάστασης από το πρωτότυπο.

Διακεκριμένες φιγούρες χορεύουν στις σελίδες που αποκαλύπτουν χωρίς αιδώ τις αιτίες, τις αφορμές και την ψυχοσύνθεση ηγετών, στρατηγών και φεντεραλιστών με ημερομηνίες και ονόματα.

Alexander Hamilton, James Madison, Benjamin Franklin, John Adams, Algernon Sidney, George Washington, Thomas Jefferson, de Tocqueville, αναλύουν κι αναλύονται, με την ελπίδα ότι η ελευθερία του ατόμου μπορεί να υπάρξει χωρίς εξαθλίωση, αδυναμία και ευτέλεια με όρους ενός κοινωνικού συμβολαίου που θα εξαλείψει την κυβερνητική κατάχρηση με όπλο την λογική του πληθυσμού στα εξουσιαστικά πάθη που οδηγούν στην τυραννία και στον δεσποτισμό· απότοκα της αναρχίας η οποία κατά τον Silas Dean αποτελεί τον σταθερό και μόνιμο προπομπό του εμφυλίου πολέμου, του δημόσιου κινδύνου και το λίπασμα της ανισόρροπης ψυχοσύνθεσης.