Ερευνάτε τας Γραφάς.

Ο Ιούδας παραμένει, αν όχι σημείον αμφιλεγόμενον όπως ο Ιησούς, πάντως σημείο προσφερόμενο για πολλές αναγνώσεις.

Γι’ αυτό και δεν έπαψε να ερεθίζει τη σκέψη θρησκειολόγων και φιλοσόφων, τη ρητορική των κληρικών, τη φαντασία των λαϊκών και την όρεξη των λογοτεχνών.

Μια καλή εικόνα λ.χ. για τη μορφή του στην ελληνική μεσοπολεμική δραματουργία παρέχει η πανεπιστημιακός Αρετή Βασιλείου στο φρέσκο βιβλίο της «“Επί ξυρού ακμής”: Ιστορία νεοελληνικού θεάτρου» (εκδ. Παπαζήση).

Xονδρικώς, τα αενάως επανερχόμενα ερωτήματα είναι τα εξής: Εφόσον ο Ισκαριώτης ήταν τμήμα του θεϊκού σχεδίου, που προέβλεπε τον κατόπιν προδοσίας σταυρικό θάνατο του Χριστού, πόσο προδότης ήταν, πόση ελεύθερη ήταν η βούλησή του;

Κραγιόν και καρκίνος…

Μια τελευταία επιστημονική μελέτη, που εξέτασε 32 μάρκες δημοφιλών κραγιόν και γκλος, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αυτά εμπεριέχουν εννέα μέταλλα όπως είναι π.χ. το αλουμίνιο, το χρώμιο, και το κάδμιο, και μάλιστα σε επίπεδα που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν τοξικά.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από το πανεπιστήμιο Berkeley, και σύμφωνα με τους επιστήμονες που την έφεραν σε πέρας, ο μέσος χρήστης κραγιόν, που το χρησιμοποιεί δηλαδή 2.3 φορές την ημέρα, καταπίνει έως και 24 μιλιγκράμ από αυτό, και άρα κινδυνεύει από την έκθεση στο χρώμιο, το οποίο θεωρείται καρκινογόνο, και  συνδέεται με τον καρκίνο του στομάχου!

Τον Μάη τον πιο όμορφο καιρό…

Ο Μάης είναι ο καιρός του Θανάτου και του Έρωτα.

Ο Μάης, ο Λούλουδος, ο Τριανταφυλλιάς, ο Καλόμηνας που λένε οι Πόντιοι, είναι ο μήνας με τις 31 ημέρες που σημαίνει την ήττα του Χειμώνα και την θριαμβική κυριαρχία της Άνοιξης.

Είναι ο θεός που στις παραδόσεις σχεδόν όλων των λαών της γης  επικρατεί η δοξασία ότι έχει την ικανότητα να αναβαπτίσει τα πάντα και να τα μεταμορφώσει σε νέα, δροσερά κι ωραία.

Ο λαός μας τον θεωρεί μαγεμένο, γι' αυτό οι παλιότεροι παρότρυναν τους νέους να το γλεντάνε αλλά να μην παντρεύονται ποτέ το Μάη.

 

Σουβλάκια από ποντίκια;

Για όσους ανησυχούν μη τυχόν και φάνε κατά λάθος αλογίσιο κρέας, αφού σε ολόκληρη την Ευρώπη, αλλά και στην Ελλάδα, αυτό το ενδεχόμενο είναι ανοιχτό… υπάρχουν και χειρότερα.

Στην Κίνα, οι αρχές εξάρθρωσαν ένα ολόκληρο δίκτυο, που βάφτιζε το κρέας των ποντικών (αλλά και των αλεπούδων, γατών, κλπ) ως αρνίσιο, κερδίζοντας μέχρι και $1.6 εκατομμύρια τον χρόνο!

Η σιδερογροθιά του τέρατος.

Πριν από μερικούς μήνες είχα παρακολουθήσει έναν ποδοσφαιρικό αγώνα από καφέ-μπαρ στο κέντρο της Αθήνας.

Παρέα με αυτό που τα κόμματα συνηθίζουν να προσδιορίζουν ως «ο απλός, λαϊκός κόσμος».

Στο ημίχρονο του αγώνα ο καφετζής άλλαξε κανάλι και εκεί που ήταν ο Σαλπιγγίδης με τον Μιραλάς, εμφανίστηκε ο Κασιδιάρης.

Αρκετοί από τους θαμώνες του χάρισαν ένα αυθόρμητο χειροκρότημα επικροτώντας τις δηλώσεις του - δεν έχει σημασία τι έλεγε, στην ουσία, πάντα τα ίδια λέει. (Τότε είχα περιγράψει την εμπειρία μου στην Athens Voice…

Στα μπούτια… στα μπούτια!

Ο κακός χαμός έγινε με την διαφήμιση γνωστής επιχείρησης ειδικευμένης στις εκνευριστικές διαφημίσεις, με πρωταγωνίστρια την Κατερίνα Στανίση η οποία προσέρχεται ως «νονά» στο υπαίθριο πασχάλιο τραπέζι μιας μέσης μικρομεσαίας ελληνικής οικογένειας, με αρνί στη σούβλα και όλα τα κομφόρ.

Από κάθε γωνιά του διαδικτύου (και από ελάχιστες γωνιές της πραγματικής κοινωνίας) ορθώθηκε η κατακραυγή, ότι η εικόνα που δίνει αυτή η διαφήμιση είναι παρακμιακή, καθυστερημένη, οπισθοδρομική, κιτς, μη επαρκώς προοδευτική και τα λοιπά γνωστά.

Ιδιαιτέρως ενόχλησε τις πολιτοφυλακές της thought police το ότι ο γυρίζων την σούβλα στην διαφήμιση έφερε υπόλευκο φανελάκι, διότι ως γνωστόν όταν γυρίζεις την σούβλα του αρνιού στους 60-80 βαθμούς Κελσίου οφείλεις να κυκλοφορείς με πλήρη και επίσημη στρατιωτική στολή.

Αλλά και το ίδιο το αρνί, το ότι εικονίστηκε στην τηλεόραση –άκουσον άκουσον!- ένα σουβλιστό αρνί…

Τι είπε πάλι ο Τιτάνιος;

Πάνω που έλεγα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ με τις διάφορες συνιστώσες του τα έχει πει και τα έχει κάνει όλα (προκειμένου  να ξεκαρδιζόμαστε), έρχεται το νέο πουλέν της ελληνικής πολιτικής σκηνής, η Χρυσή Αυγή, και με διαψεύδει.

Αποδεικνύοντας ότι η πολιτική γελοιότητα δεν έχει όρια, ειδικά όταν κάποιοι ψαρεύουν σε θολά νερά προκειμένου να βρουν ψηφαλάκια, αλλά και να μας πείσουν ότι το άσπρο είναι μαύρο…

Παρακολουθούσα λοιπόν τα σημερινά δελτία «ειδήσεων», τα οποία είχαν κεντρικό θέμα την «επίθεση» του βουλευτή – καλλιτέχνη Καιάδα στο άντρο του Καμίνη, με σκοπό, λένε, να τον γρονθοκοπήσει.

Άλλοι, λένε, να τον πυροβολήσει…

Τελικά, ούτε «μπουκέτα» έφαγε ο Καμίνης, ούτε σφαίρες.

Ένα κοριτσάκι πρόλαβε και τις άρπαξε, πριν σπεύσουν οι αστυνομικοί φρουροί του δημάρχου και ακινητοποιήσουν τον νταβρατισμένο φαλακρό και καλλίφωνο εθνοπατέρα μας.

Και όλα αυτά δεκτά, αφού έτσι όπως εξελίσσεται η πολιτική καθημερινότητα της Ελλάδας, το γέλιο θα συνεχίσει να βγαίνει αμείωτο… με παρόμοιου υψηλού επιπέδου πολιτικές παρεμβάσεις (είδατε τον Σηφουνάκη);

Το εξιλαστήριο… βλήμα;

Το ρεπορτάζ της περασμένης εβδομάδας έβγαλε λαγό.

Ο Πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ Νίκος Φωτόπουλος, γνωστός για την επαναστατική του γυμναστική στο όνομα των μεροκαματιάρηδων, αφέθηκε ελεύθερος από τον ανακριτή με εγγύηση 60.000 ευρώ.

Βαρύνεται με σοβαρές κατηγορίες για κακουργηματική απάτη και απιστία, σχετικά με την υπόθεση των περίφημων πλαστών τιμολογίων και των υπερτιμολογήσεων εις βάρος της ΔΕΗ, δηλαδή του Έλληνα φορολογούμενου.

Ήταν απλή ατυχής κακοδιαχείριση, ήταν κοινή λαμογιά; Η Δικαιοσύνη θα πει.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο κ. Φωτόπουλος, ο γνωστός Ρομπέν των φτωχών, όπως θα δούμε, έχει πλέον ένα ενοχλητικό λεκέ στο κούτελό του.

Προχτές όμως μάθαμε κι άλλα για το ακατάλυτο πάθος αυτού του αγωνιστή της δημοκρατίας και της κοινωνίας.

Το ρεπορτάζ λέει ότι η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ έστειλε «περίεργα» τον κ. Φωτόπουλο στη διοίκηση της ΔΕΗ, ως εκπρόσωπο των εργαζομένων.

Ίσως μάλιστα, λέει, έτσι πετύχει και μια ασυλία, έναντι της δίωξης που τον κατατρέχει.

Το σκληρόκαρδο Πάσχα…

Ως παιδί αφομοίωσα τη μυθολογία του Πάσχα μαζί με όλη την αντιφατική συμπεριφορά της αστικής οικογένειας που διατήρησε με τη θρησκεία και την Εκκλησία σχέσεις συμβατικές.

Κληρονόμησε μια συνήθεια πίστης δοκιμασμένη από την κατοχική βιωμένη ανάμνηση της αδικίας, την βούτηξε μέσα στο πανηγυρικό κουρκούτι της χούντας κι όταν την έβγαλε από κει είχε ήδη αρχίσει να την ξεψαχνίζει η ευδαιμονική γοητεία του ’80, επιστρατεύοντας και το καταλυτικό εκείνο μείγμα που εφάρμοσε παντού σαν κόλλα γενική χρήσης: αριστερή ρητορεία, ελληνικότητα βγαλμένη από τα αδειασμένα σακούλια της γενιάς του ’30 και γερή δόση τρεντ (πριν ακόμη ο όρος επινοηθεί).

Το ξωκκλήσι στο νησί ήταν ανεκτή προδιαγραφή θρησκευτικότητας, αρκεί να συνδύαζε μια γραφική γιαγιά με τσεμπέρι δίπλα σε παρέα κυριών με χρυσαφιά ψηλοτάκουνα και ετοιμοπόλεμα μπικίνι κάτω από χρυσαφιά παρεό.

Με οτιδήποτε από αυτά σχέση δεν είχαμε.

Πολεμώντας για το … πτυχίο.

Αμερικανοί φοιτητές πολεμούν στο Ιράκ για να ξεπληρώσουν τα φοιτητικά δάνεια, τα οποία απειλούν τώρα το σύνολο της οικονομίας των ΗΠΑ…

Η Τζιλ ΜακΝτέβιτ πήρε πριν από μερικά χρόνια το διδακτορικό της στις ΗΠΑ.

Και ύστερα το μετάνιωσε.

Τα φοιτητικά δάνεια που αναγκάστηκε να λάβει για να τελειώσει τις σπουδές της της φόρτωσαν ένα χρέος 150.000 δολαρίων. Και δεν είναι μόνη.

Καθώς τα δίδακτρα ενός αξιοπρεπούς πανεπιστημίου στις ΗΠΑ φτάνουν πλέον τα 70.000 δολάρια, μια ολόκληρη γενιά πτυχιούχων ξεκινά την ζωή της με χρέος που ίσως δεν θα καταφέρει ποτέ να ξεπληρώσει.