Αρχιπέλαγος ιστορικής άγνοιας.

Μόνο 600 μαθητές της Γ΄ Λυκείου -το 1% του συνόλου των μαθητών της τάξης- επέλεξαν φέτος να διδαχθούν την Ιστορία Γενικής Παιδείας η οποία, όπως λέει ο τίτλος του σχολικού βιβλίου, πραγματεύεται την «Ιστορία του Νεότερου και Σύγχρονου Κόσμου».

Και αυτοί οι 600 μάλλον τίποτα δεν θα άκουσαν για το σύστημα των γκουλάγκ μετά τη ρωσική επανάσταση.

«Προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι αντιδράσεις που εκδηλώθηκαν -κατά μείζονα μάλιστα λόγο αφότου η Ρωσία έγινε πεδίο εμφυλίων συγκρούσεων και εξωτερικών επεμβάσεων από τους πρώην συμμάχους της- το επαναστατικό καθεστώς σκλήρυνε τη στάση του» λέει το βιβλίο της Ιστορίας και όπως αναφέρουν έμπειροι καθηγητές είναι η μόνη -και έμμεση- αναφορά του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος στα γκουλάγκ.

Κρίση; Ποια κρίση;

Ο ιστορικός του μέλλοντος, που θα αποφασίσει να ασχοληθεί με τη δική μας εποχή, αυτήν της βαθιάς ύφεσης και της γενικευμένης οικονομικής κρίσης, ίσως τα βρει μπαστούνια.

Ίσως προβληματιστεί.

Οι βασικές πηγές ενός ιστορικού είναι τα όποια γραπτά κείμενα, και δευτερευόντως τα υπόλοιπα (κτίσματα, αντικείμενα, τεχνουργήματα, κλπ).

Συνεπώς, όταν κάποιος στο μέλλον θα θελήσει να αναλύσει την εποχή μας, πρώτα απ’ όλα θα καταφύγει στα γραπτά της…

Φαντάζεστε όμως να πέσει σε κανένα από αυτά τα άφθονα περιοδικά φτηνού λάιφ στάιλ που κυκλοφορούσαν και κυκλοφορούν, και που σημάδεψαν μια ολόκληρη γενιά Ελλήνων, ενώ παράλληλα έκαναν πλούσιους και διάσημους διάφορους πανύβλακες καραγκιόζηδες;

Αυτά δηλαδή τα γραπτά ντοκουμέντα, που σε συνδυασμό με τα μεσημεριανάδικα, έκαψαν δισεκατομμύρια εγκεφαλικά κύτταρα συμπατριωτών μας, εκτοξεύοντας στα ουράνια τους μαϊντανούς  σελέμπριτι, αλλά και τους επιτήδειους φοροφυγάδες που τα προωθούσαν στην αγορά;

Ο ιστορικός του μέλλοντος θα πάθε κολούμπρα, αν τυχόν πέσει στα χέρια του για παράδειγμα ένα Ντάουν Τάουν, όπως έπεσε στα δικά μου σήμερα (το βρήκα σε μια τουαλέτα, δίπλα στο χαρτί υγείας) ένα τέτοιο τεύχος του Δεκέμβριου του 2011.

Τότε δηλαδή που η κρίση είχε φουντώσει, ήταν στο φόρτε της, και που είχε συμπαρασύρει τα πάντα στο δρόμο της...

Ο πόλεμος των πόλεων.

Ο πόλεμος των τάξεων δεν υπάρχει πια, ο επόμενος «πόλεμος» θα σημειωθεί ανάμεσα στους πολίτες μιας πόλης.

Διότι στην πόλη και στην ανάπτυξή της (τη συντήρηση των δρόμων ή την αναδιαμόρφωση των πάρκων) επενδύεται το πλεονάζον κεφάλαιο και άρα καταπολεμάται η ύφεση.

Χαρακτηριστικά, η Κεντρική Τράπεζα του Σαν Φρανσίσκο σε έκθεσή της έχει αναγνωρίσει πως οι Ηνωμένες Πολιτείες ιστορικά ξεπερνούσαν τις κρίσεις χτίζοντας σπίτια και γεμίζοντάς τα με διάφορα πράγματα.

Η αστικοποίηση, λοιπόν, μπορεί να επιλύσει τις κρίσεις, κυρίως όμως, πρόκειται για έναν τρόπο να ξεφύγουμε από τις κρίσεις, τονίζει χαρακτηριστικά ο Μαρξιστής θεωρητικός David Harvey, που διδάσκει στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, σε συνέντευξή του στο «Spiegel».

Οι τρισδιάστατοι εκτυπωτές άρχισαν να σώζουν ζωές!

Σε μια πραγματικά πρωτοποριακή ιατρική προσπάθεια, επιστήμονες κατάφεραν να δημιουργήσουν έναν πλαστικό νάρθηκα που θα χρησιμεύει σαν αναπνευστικός αεραγωγός, προκειμένου να βοηθήσουν ένα  αγοράκι με σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα.

Και το πιο ενδιαφέρον είναι ότι ο νάρθηκας «εκτυπώθηκε» από έναν από αυτούς τους νέους εκτυπωτές λέιζερ τριών διαστάσεων, που άρχισαν τελευταία να κυκλοφορούν ευρέως, και να κάνουν θαύματα.

Ζήτημα πολιτικής αρετής για τους πολίτες, η στήριξη στον Α. Σαμαρά

Πολιτική αρετή: ένας όρος λεπτός, αυστηρός, δύσκολος αλλά και συνάμα απλός στην περιγραφή του. Η πολιτική αρετή, όπως ορίζεται από διάφορους συγγραφείς και φιλοσόφους ανά τους αιώνες, είναι γενικά η ικανότητα του πολιτικού όντος να δρα επαρκώς όσον αφορά την πολιτεία του. Είναι, δηλαδή, τόσο η ευθυκρισία του όντος όσο και η "υπεύθυνη γενναιότητα" του. Ο πολιτικά ενάρετος πολίτης θα πρέπει να έχει την ικανότητα να αξιολογεί αυτά που σχετίζονται με τα κοινά όσο το δυνατόν αρτιότερα, αλλά και να μπορεί -χωρίς συναισθηματικούς, εγωιστικούς ή άλλους περιορισμούς- να αναγνωρίζει την πλήρη εικόνα κάθε συγκυρίας και να λαμβάνει τις κατάλληλες αποφάσεις. Ουσιαστικά, το πολιτικά ενάρετο πολιτικό ον διαφέρει από το μη-ενάρετο σημαντικά καθώς θα συμβάλει καθοριστικά στη λήψη εκείνων των αποφάσεων οι οποίες θα κρίνουν τη σωτηρία από την καταστροφή.

Μουσουλμανικές οπισθοδρομήσεις.

Υποτίθεται ότι ο κόσμος πάει μπροστά.

Όχι όμως όλος ο κόσμος.

Υπάρχουν θύλακες  μουσουλμανικού συντηρητισμού, που αντιστέκονται σθεναρά στον εκσυγχρονισμό.

 

Μια από τις χώρες που μάλλον θέλει να ζει σύμφωνα με τον νόμο της Σαρία, και να επαναφέρει μεσαιωνικές αντιλήψεις περί δικαίου στην καθημερινότητα των πολιτών της είναι και η Ινδονησία.

Η ασιατική αυτή πολυπληθής μουσουλμανική χώρα.

Χιλιόχρονος!

Με την ευκαιρία των σημερινών 62^ων γενεθλίων του Αντώνη Σαμαρά, ο ΟΡΘΟΓΡΑΦΟΣ του εύχεται χρόνια πολλά, και πάνω απ’ όλα καλά…

Χρόνια Πολλά κε Πρωθυπουργέ!

Να σε χαιρόμαστε!

Και σου αφιερώνουμε το τραγούδι του Μπομπ Ντίλαν Forever Young!

Ιώδιο και εγκυμοσύνη….

Αν είσαστε έγκυος,  μη ξεχάσετε να καταναλώνετε άφθονα ψάρια και γαλακτομικά.

Αποτελούν μια καλή πηγή ιωδίου, το οποίο είναι απαραίτητο για την πνευματική ανάπτυξη του εμβρύου.

Αυτό υποστηρίζουν οι επιστήμονες που διεξήγαγαν μια νέα μελέτη, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι οι παραπάνω τροφές είναι σημαντικές για την μελλοντική νοητική κατάσταση του παιδιού σας.

Η συνωμοσία των καναλιών.

Επιτέλους έγινε σαφής.

Ο ύπουλος και ραδιούργος ρόλος των τηλεοπτικών καναλιών στην πολιτική ζωή της χώρας.

Που δεν κουράζονται να καλούν και να ξανακαλούν τους άρρενες και θήλεις εθνοπατέρες στα διάφορα πάνελ, - τους ίδιους και τους ίδιους «εγκεκριμένους» άνωθεν.

Αλέξη…. έφαγες χθες;

Στα τέλη της δεκαετίας του ’90 όταν η Βενεζουέλα πραγματοποίησε τη στροφή προς τα αριστερά,  οι εξαγωγές της  είχαν πέσει κάτω από τα 20 δισ. το χρόνο, όσο της Ελλάδας όταν χρεοκόπησε.
Η άνοδος του συστήματος Τσάβες στην εξουσία συνέπεσε με την υπερδεκαετή άνοδο της τιμής του πετρελαίου από τα 10 δολ. το βαρέλι το ’99 έως και τα 150 δολ. το 2008. Τα τελευταία χρόνια οι εξαγωγές ξεπερνούν τα 90 δισ. δολάρια.

Με εξαγωγές σχεδόν διπλάσιες ανά κάτοικο σε σύγκριση με την Ελλάδα η Βενεζουέλα έχει καταφέρει να έχει κατά κεφαλή εισόδημα λίγο περισσότερο από το ένα τρίτο του αντίστοιχου ελληνικού. 

Η Βενεζουέλα είχε το 2012 κατά κεφαλήν εθνικό εισόδημα περί τα 13.000 δολάρια και η Ελλάδα κοντά στα 27.000 δολάρια παρά την πτώση μετά τη χρεοκοπία.