Η λογική του εθνικού μας ήρωα…

Το ερώτημα τίθεται από την κοινή λογική: γιατί δεν πρέπει να ψηφίσει η δική μας Βουλή τη συμφωνία με τους θεσμούς/τρόικα, όταν την ψηφίζει, λ.χ., η γερμανική Βουλή;

Η κυβέρνηση κρίνει ότι δεν πρέπει, προφανώς επειδή δεν έχει σκοπό να δώσει στην αριστερή πτέρυγα της Κ.Ο. την ευκαιρία ώστε να εκδηλωθεί ως εσωκομματική αντιπολίτευση.

Την άποψη της κυβέρνησης, ωστόσο, επικροτούν και δύο «σοφοί», οι Γ. Κασιμάτης και Γ. Κατρούγκαλος, με κοινό άρθρο τους σε κυριακάτικο φύλλο. Δεν πρόκειται για τυχαία πρόσωπα.

Ο μεν Γιώργος Κασιμάτης, άλλοτε σύμβουλος του Ανδρέα Παπανδρέου, ανήκει στους «σοφούς του έθνους», δηλαδή στη χορεία των Μίκη Θεοδωράκη, Μανώλη Γλέζου, Λάκη Λαζόπουλου κ.ά.

Ο δε υπουργός Κατρούγκαλος ανήκει στους «σοφούς του ΣΥΡΙΖΑ», με τον Μηλιό, τον Μπαλτά, τον Μητρόπουλο κ.ά.

H Εταιρία δολοφόνων του Κρεμλίνου!

Στο θεατρικό του έργο Murder in the Cathedral, ο T. S. Eliot περιγράφει τη δολοφονία του αρχιεπισκόπου του Canterbury, Thomas Becket, ως μια σιωπηρά διατεταγμένη εκτέλεση.

Ο βασιλιάς Henry II δεν χρειάζονταν να την διατάξει ευθέως. Οι ιππότες του ήξεραν τι θα έπρεπε να κάνουν με κάποιον που υπονομεύει το καθεστώς.

Ο Eliot μπορεί να έγραφε για την Αγγλία του 12^ου αιώνα, αλλά τα έγραφε το 1935, δυο μόλις χρόνια μετά την άνοδο του Αδόλφου Χίτλερ στην εξουσία.

Γι αυτό, το έργο του είναι εν μέρει μια προειδοποιητική ιστορία για την ανάδυση του φασισμού στην Ευρώπη.

Και δυστυχώς, παραμένει και σήμερα επίκαιρο...

Κυβερνήστε επιτέλους…

Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο ηγέτης του, Αλέξης Τσίπρας, είχαν το προνόμιο, σε ελάχιστο πολιτικά χρόνο, να δουν το κόμμα τους από το 4% του 2009 να βρίσκεται στο 36% το 2015 και στη διακυβέρνηση της χώρας.

Σχημάτισε τη δική του κυβέρνηση, έστω σε συνεργασία με τους ΑΝΕΛ, και μετά τις δραματικές διαπραγματεύσεις με τους «θεσμούς» (όχι τρόικα!), κατάφερε να λάβει μία παράταση 4 μηνών, μέσα στους οποίους θα πρέπει να καταρτίσει την οριστική συμφωνία για τη χρηματοδότηση του ελληνικού κράτους…

Ο Τζήμερος και η γιαγιά του Μπαρουφάκη…

Σκληρή κριτική στον Γιάνη Βαρουφάκη ασκεί ο Θάνος Τζήμερος.

Με ανάρτησή του στο Facebook αναφέρεται στη γιαγιά του υπουργού Οικονομικών γράφοντας :
"Να κάνουμε υπουργό τη γιαγιά του".

"Η δικιά μου γιαγιά πάντως, καλή της ώρα, το καταλάβαινε μια χαρά. Υποθέτω και η γιαγιά του Γιάνη. Γιατί είναι τόσο απλό, που μπορεί να το καταλάβει κάθε γιαγιά αυτού του κόσμου. Έλα όμως που δεν μπορεί να το καταλάβει ο μικρός Γιάνης!" σημειώνει ο κ. Τζήμερος και συνεχίζει:
"Γιαγιάδες, που κουμαντάρετε το νοικοκυριό σας, προσπαθήστε να εξηγήσετε στην κυβέρνηση τα εξής απλά, απλούστατα..

Between the lines...

The Strange Attractors

Ανήμποροι... βλέπουν τη χώρα να βουλιάζει…

Τέτοια κατάντια για τη χώρα πράγματι δεν έχει ξαναγίνει.

Τέτοιο μπάχαλο από μια κυβέρνηση μόλις ενός μήνα, ίσως στην παγκόσμια ιστορία να μην έχει καταγραφεί.

Δεν ξέρει η δεξιά τι ποιεί η αριστερά, παίζουν με το μέλλον της χώρας και νομίζουν ότι κυβερνούν.

Τέτοιες αλληλοαναιρέσεις, τέτοιες αυτοδιαψεύσεις και τέτοιο χάος στο μυαλό κορυφαίων στελεχών δεν έχει προηγούμενο.

Μόνο που εδώ δεν πρόκειται για παιχνίδι αλλά για μια πολύ σοβαρή υπόθεση: Τη σωτηρία της πατρίδας…

Τι σημαίνει δραχμή για την Ελλάδα...

Συνολικά 16 παραδείγματα που αποδεικνύουν γιατί η επιστροφή της Ελλάδος στην δραχμή θα ήταν αυτοκτονία:

Κατά καιρούς, πολιτικοί, οικονομολόγοι, δημοσιογράφοι, επιχειρηματίες επιχειρηματολογούν αναφέροντας ορισμένα πλεονεκτήματα που θα είχε η Ελλάδα αν διέθετε εθνικό νόμισμα δηλαδή δραχμή και όχι υπερεθνικό νόμισμα δηλαδή ευρώ, αποφεύγοντας ωστόσο σκόπιμα ή από άγνοια να παρουσιάσουν τα τεράστια μειονεκτήματα μιας τέτοιας ιστορικά επιζήμιας απόφασης…

Στο μυαλό του Αλέξη...

«Ακριβώς όμως εκείνη η αυστηρή συγκράτηση της ψυχής που χαρακτηρίζει τον αφιερωμένο πολιτικό και τον διακρίνει από τον "επιφανειακά" ερεθισμένο και ερασιτέχνη πολιτευτή, είναι εφικτή μόνο μέσα από τον εθισμό της αποστάσεως με την πλήρη έννοια του όρου. Η "ισχύς" της πολιτικής "προσωπικότητας" σημαίνει πάνω απ΄ όλα την κατοχή αυτών των ιδιοτήτων του πάθους, της υπευθυνότητας και του μέτρου».

Max Weber (Politik als Beruf) Η πολιτική ως επάγγελμα

Η νέα κυβέρνηση, ήδη από την πρώτη της μέρα, κλήθηκε να διαχειριστεί μια ιδιαίτερα πολύπλοκη κατάσταση, καθώς η χώρα βιώνει το μεγαλύτερο πολιτικό και οικονομικό αδιέξοδο μετά τον πόλεμο.
Ο πρώτος μήνας της διακυβέρνησης κατέδειξε κυρίως την έλλειψη οποιουδήποτε σχεδίου αντιμετώπισης της κρίσιμης κατάστασης αλλά και σε πολλά βασικά σημεία την απουσία αντικειμενικής επαφής με την πραγματικότητα…

Ο πιο επικίνδυνος άνθρωπος της Ιταλίας!

Όλοι πήραν το μήνυμα, όταν πριν από λίγες μέρες ο μαυροντυμένος ηγέτης της ξενοφοβικής Λίγκας του Βορρά Matteo Salvini, μιλώντας σε πολυπληθή αντικυβερνητική, αντιευρωπαϊκή συγκέντρωση οπαδών του κινήματός του στη Piazza del Popolo, ζήτησε την ανατροπή του πρωθυπουργού Matteo Renzi.

Η πλατεία ήταν γεμάτη, με πολλούς από τους παρευρισκόμενους να προέρχονται από το ακροδεξιό Casa Pound, που είναι κάτι ανάλογο με την ελληνική Χρυσή Αυγή.

Άλλοι κρατούσαν ρωσικές σημαίες, και άλλοι ασπρόμαυρα πορτραίτα του αγαπημένου τους φασίστα Benito Mussolini, οι μελανοχίτωνες του οποίου αποδείχθηκαν η πιο ισχυρή πολιτική δύναμη σε ολόκληρη την ιταλική ιστορία.

Ανάμεσα στο πλήθος κυμάτιζαν και σημαίες με τον κελτικό μαύρο σταυρό, το παγκόσμιο σύμβολο του νεοναζισμού…

Άσματα Ηρωικά και Πένθιμα...

Είναι εντελώς άχαρος ο ρόλος όσων μπορούν σήμερα να ισχυριστούν ότι «σας τα είπαμε», ας προσέχατε και στο «παιγνίδι του δειλού» (chicken game) και στο εμφανές πλαίσιο εντός του οποίου θα μπορούσε να υπάρξει ένας «έντιμος συμβιβασμός».

Άχαρος, διότι δεν επρόκειτο για κάποιες βαθυστόχαστες σοφίες αλλά για βασική ορθολογική άσκηση, γνώσης των ευρωπαϊκών κανόνων και εκτίμησης των συσχετισμών, θέματα επί των οποίων οι μαρξιστές-λενινιστές του ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε εξ ορισμού να είχαν εντρυφήσει με τη δέουσα προσοχή.

Φευ! Η καταστροφική για τη χώρα σύγκρουση απεφεύχθη μεν την τελευταία στιγμή αλλά με αντίτιμο μια επονείδιστη ήττα που κατ’ ευφημισμόν αποκαλέστηκε «έντιμος συμβιβασμός» από το «Υπουργείο Αλήθειας» της αριστο-δεξιού εθνολαϊκιστικού τερατουργήματος…