Βαρουφάκης: Μια πρωτοφανής πολιτική καρικατούρα…

Ο Γ. Βαρουφάκης συμπεριφέρεται με την άγνοια κινδύνου ενός μικρού παιδιού που χάνεται στη… Disneyland της πολιτικής, των flash και της υπερ-προβολής - Όμως (δυστυχώς) είναι υπουργός οικονομικών!

Είτε χρίζει, είτε όχι ιατρικής… έρευνας και παρακολούθησης, η περίπτωση Βαρουφάκη έχει ήδη γράψει ιστορία στα πολιτικά πράγματα της χώρας μας και όχι μόνο, καθώς πρόκειται για μια πρωτοφανή ατραξιόν, ίσως χωρίς προηγούμενο.
Φούσκα ή όχι, απάτη ή όχι, η περίπτωση Βαρουφάκη είναι ένα «προϊόν» που δημιουργήθηκε μέσα από το εναλλακτικό star system, τα social media αλλά και τα τηλεοπτικά παράθυρα που στην Ελλάδα έγιναν κυρίαρχη κουλτούρα και «κυβέρνηση» την τελευταία 20ετία…

H εμπιστοσύνη χάθηκε. Έρχεται ο μηδενισμός!

Zούμε μεγάλες στιγμές  πολιτικού σουρεαλισμού.

Παρακολουθούμε άναυδοι την προσπάθεια προσαρμογής μιας  διαμαρτυρόμενης ομάδας πολιτικών ακτιβιστών, στον ρεαλισμό της διοίκησης. 

 

Κοντεύουμε ενάμισι μήνα από τις εκλογές και ακόμα η χώρα ισορροπεί σε τεντωμένο σχοινί.

Και το εξωφρενικό είναι πως οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πλειοψηφία των πολιτών «εγκρίνει» την τακτική της κυβέρνησης!

Εντελώς «οργουελικό» το μοτίβο της αποδοχής, αν λάβουμε υπόψη μας τα 20 δισ. που έφυγαν από τις τράπεζες και τα νέα κεφάλαια που εκταμιεύονται κάθε παραμονή Eurogroup.

Αλλά και την αναιμική είσπραξη των κρατικών εσόδων, την μηδενική επενδυτική κίνηση και την αντιμετώπιση του ελληνικού εμπορίου, τις συναλλαγές του οποίου δεν ασφαλίζει πια καμία ασφαλιστική εταιρία…

Μη το διαβάσεις αν είσαι Συριζαίος…

Το παρακάτω κείμενο δεν απευθύνεται σε εσένα που είσαι οπαδός του ΣΥΡΙΖΑ, μέλος ή φανατικός ψηφοφόρος του. Θα εκνευριστείς και δεν υπάρχει λόγος. Κλείστο τώρα.

Τελευταία προειδοποίηση. Κλείσε το παράθυρο και μη συνεχίζεις…

Σύμβασις Αορίστου Χρόνου... (αφιερωμένο στον Γιάνις)

Διονύσης Τσακνής

Συνωμοσίες παντού!

Δεν ξέρω τι ακριβώς, αλλά κάτι πολύ σοβαρό πρέπει να τρέχει με την κυβέρνηση και τα στελέχη της.

Δεν εξηγείται αλλιώς ότι βλέπουν παντού συνωμοσίες και συνωμότες που καταγγέλλονται ότι υποβλέπουν και υπονομεύουν τις επιτυχίες της αριστεροδεξιάς συγκυβέρνησης, ακόμη και όταν απλά μερικοί δεν εννοούν να συμμεριστούν τους ευφημισμούς, τις μετονομασίες και τις περιβόητες πια δημιουργικές ασάφειες, που έχουν μεταβληθεί σε ακρογωνιαίο λίθο της κυβερνητικής πολιτικής που ασκείται σχεδόν σε όλους τους τομείς.
   

Τρία παραδείγματα των τελευταίων ημερών είναι άκρως χαρακτηριστικά.

Η αρχή έγινε με τους βαρείς υπαινιγμούς κατά των κυβερνήσεων της Ισπανίας και της Πορτογαλίας που διατύπωσε ο πρωθυπουργός, υποστηρίζοντας από το βήμα της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ ότι οι άλλοτε εν δυνάμει σύμμαχοι που θα μας ακολουθούσαν στη «μεγάλη επανάσταση του Ευρωπαϊκού Νότου» κατά των Βόρειων μερκελιστών μετατράπηκαν αίφνης σε πρωταγωνιστές της παγίδας που ετοιμαζόταν να στηθεί εις βάρος της Ελλάδα στις συνεδριάσεις του Eurogroup…

Το άλλο (σκοτεινό) πρόσωπο του Σαμαρά!

Αυτή η ιστορία με την «διαταγή» της ΕΛ.ΑΣ, που δεν ήταν διαταγή, αλλά παρόλα αυτά ανακλήθηκε(!!!!), και με όλα τα παρεπόμενα που εκτόξευσε (λάβρος) ο καθηγητής εγκληματολογίας και υπουργός Προ. Πο. κ. Πανούσης εναντίον της «μονταζιέρας» της Συγγρού, με έβαλαν σε σκέψεις.

Δεν μπορεί, κάτι θα ξέρει για να το λέει αυτός ο σοβαρός άνθρωπος.

Δεν ήταν δα και στους Αν. Ελ, που όσο και να’ ναι έβλεπαν συνωμοσίες ακόμη και όταν … χιόνιζε.

Εδώ μιλάμε για σοβαρό πολιτικό που προέρχεται από τη σοβαρή Αριστερά της ΔΗΜΑΡ …  Άρα;

Και επειδή ως γνωστόν είμαι περίεργος, έκατσα και έψαξα σε βιβλία, εφημερίδες, σε μυστικά αρχεία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που πρόσφατα άνοιξαν για τους ερευνητές, και κυρίως στο διαδίκτυο που τα έχει όλα αρκεί να ξέρει κανείς να ψάχνει, και ανακάλυψα πράγματα και θαύματα.

Που μας τα κρύβουν τεχνηέντως τα αργυρώνητα ΜΜΕ και τα παπαγαλάκια της Συγγρού…

Κουράγιο Αλέξη!

«Ο πατριωτισμός είναι το καταφύγιο των αχρείων» (ή των μπαγαπόντηδων), ή κάπως έτσι νομίζω πως το είχε πει ο οξύνους και καυστικός ‘Οσκαρ Γουάιλντ.

Στα καθ ημάς, όχι μόνο ισχύει το παραπάνω αξίωμα, αλλά κάποιοι το πήγαν και τρία τέσσερα κλικ παραπέρα και έχτισαν πετυχημένες πολιτικές καριέρες πουλώντας δήθεν πατριωτισμό.

Ένας συγκεκριμένος μάλιστα έφτιαξε και κόμμα, και έγινε και υπουργός σε κυβέρνηση… ριζοσπαστικής αριστεράς!!!!!!!

Πόσο ελεύθεροι είμαστε;

«Όταν οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι να κάνουν ό,τι θέλουν, συνήθως μιμούνται ο ένας τον άλλον» – Eric Hoffer

Τα πειράματα που θα διαβάσετε δεν έχουν εικονικά ηλεκτροσόκ Ούτε βασανίστηκαν ζώα κατά τη διάρκεια τους Ούτε είναι τόσο γνωστά όσο εκείνα του Asch.

Όμως μας βοηθάνε να πλησιάσουμε την απάντηση σ” ένα απ” τα παλαιότερα ερωτήματα: Έχει ο άνθρωπος ελεύθερη βούληση;

Τα πρώτα δείγματα εξουσίας ΣΥΡΙΖΑ...

Τους πολιτικούς πρέπει κάποιος να τους αξιολογεί μόνο με βάση τα πεπραγμένα, καθώς δεν έχει κανένα νόημα να τους αξιολογεί με βάση τις προθέσεις ή τις διακηρύξεις, γιατί συνήθως άλλα λένε και άλλα κάνουν...
Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ διάνυσε ήδη τον πρώτο μήνα στην εξουσία και πέραν των αγαθών προθέσεων και διακηρύξεων υπάρχει ήδη το πρώτο δείγμα γραφής των πεπραγμένων.

Το πρώτο δείγμα γραφής της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ είναι αποκαρδιωτικό, καθώς εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, επιβεβαιώνει πως η κυβέρνηση (του πρώτη φορά αριστερά) αποτελεί τον πιο σκληρό πυρήνα της οπισθοφυλακής του πελατειακού και διαπλεκόμενου κράτους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ της μεταπολίτευσης.
Βασικό μέλημα των πρώτων μέτρων της διακυβέρνησης ήταν η επιβράβευση του πελατειακού κράτους, η ανάδειξη της μετριοκρατίας σε πρότυπο κλπ.
Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά...

Αν είσαι πρωθυπουργός...

Αρχή φόρμας

Τέλος φόρμας

Aν είσαι πρωθυπουργός κυβέρνησης που επικαλείται το σύνθημα «πρώτη φορά αριστερά», δεν υποκύπτεις στη λογική των προηγούμενων. Εκείνων που όταν έπαιρναν την εξουσία, διόριζαν παιδιά, αδέλφια, ξαδέλφια και γενικά συγγενικά πρόσωπα σε δημόσιες θέσεις.

Αν είσαι πρωθυπουργός και θέλεις να κάνεις τη διαφορά από τους προηγούμενους που κυβερνούσαν τόσα χρόνια, ενισχύοντας και εγκαθιδρύοντας τη λογική των «κολλητών», είσαι κάτι παραπάνω από προσεκτικός σ' αυτά τα θέματα. Αποφεύγεις με κάθε τρόπο να θεωρήσουν ότι λειτουργείς ευνοιοκρατικά. Και το κάνεις σε υπερβολικό βαθμό, σε ακραίο...