Κερκόπορτα; Αστεία πράγματα…

Η Ελένη Γλύκατζη- Αρβελέρ θυμάται παλαιότερα τους- ξένους φοιτητές της στη Σορβόννη να της στέλνουν... συλλυπητήριο τηλεγράφημα κάθε 29η Μαΐου, την ίδια ώρα που τα περισσότερα Ελληνόπουλα αν τα ρωτούσες τι έγινε τη μέρα εκείνη δεν ήξεραν ακριβώς.

Τα τελευταία χρόνια η κατάσταση αντιστράφηκε.

Στην Ελλάδα έγινε, λίγο έως πολύ, μόδα να θυμόμαστε κάθε χρόνο τέτοια μέρα την Αλωση της Πόλης- μερικοί από κεκτημένη ταχύτητα ή άγνοια μιλούν για «εορτασμό», αντί για επέτειο, και να μην αρκούμαστε στον εορτασμό της έναρξης της Επανάστασης, κάθε 25 του Μαρτίου...

Μια φυσιολογική χώρα…

Ο κ. Σκουρλέτης παρεξηγήθηκε με τον κ. Γιουνκέρ, ο οποίος δήλωσε ότι ενώ εμπιστεύεται τον κ. Τσίπρα δεν εμπιστεύεται τον ΣΥΡΙΖΑ, διότι δεν είναι «φυσιολογικό» κόμμα.

Προφανώς, διότι θεωρεί πως πρόκειται για «φυσιολογικό» κόμμα το οποίο κυβερνά μια «φυσιολογική» χώρα.

Στο σημείο αυτό χαράζουν και τα όρια του φυσιολογικού, όχι μόνο για τον κ. Σκουρλέτη, αλλά για τους περισσότερους συμπολίτες μας.

Η δε κακοδαιμονία αυτής της φυσιολογικής χώρας που λέγεται Ελλάς οφείλεται στο γεγονός ότι η μοίρα την έριξε να ζει σε έναν κόσμο που δεν είναι φυσιολογικός...

Το τέλος των ψευδαισθήσεων…

Τα ψέματα τελείωσαν, οι ψευδαισθήσεις σκορπίσανε, οι υπεκφυγές εξαντλήθηκαν. Τώρα είναι η ώρα της αλήθειας και των αποφάσεων για τον κ. πρωθυπουργό. Το δίλλημα απλό και σκληρό.

Επώδυνος συμβιβασμός κ συμφωνία ή πιστωτικό γεγονός, ρήξη κ έξοδος από την Ευρωζώνη!

O κ. Τσίπρας πηγαίνει όλο αυτόν τον καιρό μετά την εκλογική του νίκη, από συνάντηση σε συνάντηση κορυφής και σε κατ΄ιδίαν συνομιλίες με τους Ευρωπαίους ηγέτες, χωρίς σαφή στρατηγική, χωρίς ισχυρή θέληση και απόφαση να επιτύχει μια συμβιβαστική λύση, που είναι φανερό πως είναι αδύνατον να συμμορφώνεται με το πρόγραμμα του Σύριζα, έρμαιο των εσωτερικών συσχετισμών του κόμματος του, με μόνο επιχείρημα το «δώστε κ σώστε»!

Και θέλουν και δε θέλουν…

Άδωνις: «Όταν ο Καραμανλής έφερε την Cosco, είχε ξεσηκωθεί το ΠΑΣΟΚ, όταν βγήκε το ΠΑΣΟΚ συνέχισε την ιδιωτικοποίηση.

Πέρσι εγώ στη βουλή, με τον κ. Δρίτσα, είχαμε μια ώρα σκοτωμό για το ίδιο θέμα. Αν διαφωνεί ακόμη ο κ. Δρίτσας, ας παραιτηθεί».

Έχει άδικο;

Για την Cosco ο σημερινός υπουργός Ναυτιλίας, Θ. Δρίτσας, καιο ΣΥΡΙΖΑ έδωσαν μάχες.

Και μετά;

Μετά έγιναν κυβέρνηση!

Ο δεύτερος θάνατος των νεκρών της ΕΡΤ…

Η ΠουΤου Βου, Ζωή Κωνσταντοπούλου, είναι πιθανότατα ό,τι χειρότερο έχει προκύψει από αυτή την ανεκδιήγητη κυβέρνηση που μας τυραννά εδώ και τρεισήμισι μήνες.

Υπερφίαλη, αλαζονική, ειρωνεύεται επιδεικτικά τους πολιτικούς της αντιπάλους, έχει μετατρέψει σε τσιφλίκι της το Κανάλι της Βουλής, ενώ δεν διστάζει να κάνει τα γλυκά μάτια στη νεοναζιστική Χρυσή Αυγή.

In the light...

Irene Skylakaki

Η ουρά κουνάει τον σκύλο!

Η άλλοτε «ουρά» των διαδηλώσεων, διεκδικεί σήμερα ρόλο ρυθμιστή της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας!

Η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας (ΚΟΕ), το «Κόκκινο Δίκτυο», ο Ρούντι Ρινάλντι, ο Αντώνης Νταβανέλος...

Πρόσωπα, ομάδες και τάσεις στα αριστερά του κομματικού μηχανισμού του ΣΥΡΙΖΑ που ήρθαν με ορμή στη πρώτη γραμμή της δημοσιότητας με αφορμή τις διαφωνίες για τις προτεραιότητες και τους χειρισμούς της κυβέρνησης Τσίπρα σε σχέση με τη εν εξελίξει διαπραγμάτευση της χώρας με τους εκπροσώπους της πρώην Τρόικα...

ΣΥΡΙΖΑ: Ένας σπουδαίος σατιρικός θίασος…

Όπως οι περισσότεροι από σας, έχω γελάσει πολλές φορές με πολιτικούς.

Συνήθως με εκείνο το είδος του γέλιου που ταιριάζει στη συνειδητοποίηση πως το αστείο είναι σε βάρος σου, αλλά έχω γελάσει.

Δεν θυμάμαι όμως ποτέ κυβέρνηση στην οποία να είναι μαζεμένο τόσο κωμικό ταλέντο το οποίο να κατευθύνεται με τόση ορμή στην προσπάθεια να αποδειχθεί πως οι μόνες διαφορές που έχουν οι εξουσίες είναι χρωματικής φύσεως: Σε άλλες αρέσει το μπλε, σε άλλες το πράσινο και σε άλλες το κόκκινο, αλλά όλες είναι αλαζονικές, αυταρχικές και έχουν και μια κρυφή αγάπη για το μαύρο...

Πιστοποιητικά Ζωικών φρονημάτων…

Σε αυτή την κυρία, που είναι πρόεδρος της Βουλής, ας ζητηθεί να δείξει το κανάλι «της» ακροάσεις της επιτροπής Μακάρθι, των δικών της Μόσχας, τις αφηγήσεις των Ελλήνων δηλωσιών.

Τη Δευτέρα στην ακρόαση της κοινοβουλευτικής επιτροπής για το Δ.Σ της ΕΡΤ, για εννιάμιση ώρες, η πρόεδρος τυραννούσε είτε με ερωτήσεις είτε με τη διαδικασία και από δίπλα βουλευτές, μέλη Δ.Σ ανέχονταν, απαντούσαν, υπέμεναν.

Όσο αποκρουστική η συμπεριφορά της μεν, τόσο «μικρή» η απόκριση των δε.

Φαίνεται μακρινή η αμερικάνικη υστερία της εποχής του '50.

Όμως θυμίζω ότι ο πρόεδρος της υποεπιτροπής ερευνών της Γερουσίας Τ. Μακάρθι ξεκίνησε μέσα στο 1953, μια σειρά ακροάσεων, που μεταδίδονταν τηλεοπτικά, στα πλαίσια του περίφημου «προγράμματος νομιμοφροσύνης».

Σε έναν χρόνο, αφού τα έβαλε και με τον στρατό, αφού πρώτα έστειλε τον Οπενχάιμερ σπίτι του και στη φυλακή χιλιάδες αθώους στο πλαίσιο αυτού που ονομάσθηκε «ερυθρός τρόμος», κατέρρευσε.

Από τη σκληρότητα και τη σαδιστική αδικία που γεννούσαν οι πολύωρες ανακριτικές ακροάσεις του.

Ανατρίχιασε η Αμερική!

Άκου Λαφαζάνη…

Άκου Λαφαζάνη:

Ο κρατισμός κι η εμμονή σε κράτος –επιχειρηματία και την προστασία του δημοσίου τομέα και των υπαλλήλων του, δεν αποτελεί μοναδικό δικό σου προνόμιο.

Το έκαναν οι κατά δήλωσή τους σοσιαλιστές, το έκαναν μέχρι κι οι αυτοαποκαλούμενοι φιλελεύθεροι

Και δη επί δεκαετίες.

Η προστασία της κρατικής ασυδοσίας, της γραφειοκρατίας, της αναξιοκρατίας, δεν

αποτελεί δικό σου προνόμιο.

Το έκαναν οι πάντες και πριν από εσένα.

Το έκαναν διαλύοντας τον ιδιωτικό τομέα αφού για όλους σας αυτός αποτελεί μίασμα, όπως η επιχειρηματικότητα και το κέρδος...