Δεινός έμπορος φρούδων ελπίδων…

Ο Αλέξης Τσίπρας είναι, ως γνωστόν, βράχος αξιοπιστίας. Ο λόγος του συμβόλαιο. Πριν πει κάτι το έχει μελετήσει καλά. Γι’ αυτό και ό,τι έχει υποσχεθεί μέχρι τώρα, έχει γίνει.

Στοχάζεται....

Για όποιον αμφιβάλλει, θα υπενθυμίσουμε ορισμένα από τα τόσα χαριτωμένα που έχει πει, μια που τώρα κοντεύουν να ξεχαστούν (και που να δείτε πόσο θα ξεχαστούν μόλις αρχίσουν να εκπέμπουν τα νέα κανάλια, με το «ποιοτικό και αντικειμενικό» πρόγραμμα, που λέει κι ο Παππάς)…

Η χώρα του Σώρρα…

Τελικά αυτή η περιβόητη «ελληνική πραγματικότητα» είναι... πραγματικά ιδιαίτερη. Αυτό εξηγεί άλλωστε σε μεγάλο βαθμό γιατί τα αλλεπάλληλα μνημόνια έχουν αποτύχει ή, τέλος πάντων, η επιτυχία τους είναι περιορισμένη, γιατί οι αξιωματούχοι του ΔΝΤ κάνουν κάθε τόσο αυτοκριτική, γιατί τα αστέρια της οικονομικής επιστήμης διχογνωμούν, γιατί δεν υπάρχει ανθρωπιστική κρίση, ενώ οι δείκτες βρίσκονται στο ναδίρ, γιατί η χώρα δεν έχει τιναχθεί στον αέρα κυριολεκτικά, αν και επικρατεί πλήρης ασυδοσία και τίποτα σχεδόν δεν λειτουργεί. Ή δεν λειτουργεί κανονικά και λογικά, στο πλαίσιο κανόνων και παράγοντας πλούτο.

Ούτε το κράτος, ούτε ο ιδιωτικός τομέας, ούτε οι πολίτες, στο σύνολό τους βέβαια, αφού εξαιρέσεις πάντοτε υπάρχουν. Στο κάτω κάτω της γραφής η Ελλάδα είναι η χώρα των στρεβλώσεων και των εξαιρέσεων και όποιος αμφιβάλλει ας διαβάσει οποιονδήποτε νόμο και οποιαδήποτε διάταξη!

This is the story of ΠΑΣΟΚ...

Με αφορμή τα σημερινά γενέθλια του Πασόκ, αναδημοσιεύουμε άρθρο που είχε αναρτήσει το Antinews το μακρινό 2009.

S.A.

Το πολιτικό κλίμα της μετεμφυλιακής Ελλάδας χαρακτηρίστηκε από τη πόλωση,  αλλά και την  απόλυτη επικράτηση σε όλες τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές  εκφάνσεις, της δεξιάς παράταξης, που ήταν και η νικήτρια του εμφύλιου σπαραγμού.  Η «αριστερή» μερίδα του πληθυσμού, οι ηττημένοι δηλαδή του πολέμου, είχαν πλήρως απομονωθεί. Εκτός από μερικά βραχύχρονα διαλείμματα,  που σηματοδότησαν η εκλογική άνοδος της ΕΔΑ και η εκλογική νίκη του Γιώργου Παπανδρέου με την Ένωση Κέντρου, η δεξιά παράταξη συνέχισε να κυριαρχεί παντοιοτρόπως, με ολέθρια ολοκλήρωση της πορείας της, την επιβολή της επτάχρονης χούντας των συνταγματαρχών, και τα τραγικά για το έθνος αποτελέσματά της...

Όταν η Εθνοσωτήριος κλείνει κανάλια…

Έχουμε και λέμε λοιπόν… Σεμινάριο ολοκληρωτισμού σε μια φράση από έναν περίεργο άνθρωπο (από τους πολλούς) που παθαίνει επιληψία στο άκουσμα της λέξης «επένδυση». «Μιλώντας στην ΕΡΤ, ο κ. Σπίρτζης σημείωσε επίσης ότι δεν θα μείνουν άνεργοι εργαζόμενοι στο χώρο των καναλιών, γιατί οι νέοι ιδιοκτήτες καναλιών θα απορροφήσουν το προσωπικό καθώς ο νόμος προβλέπει ελάχιστο αριθμό εργαζόμενων για κάθε σταθμό.»

Εδώ βλέπουμε ότι η τακτική του «άλλα λόγια βρε παιδιά» έχει αναχθεί σε τέχνη που αψηφά τους κανόνες της λογικής, απευθύνεται όχι απλά στο θυμικό αλλά στους καθαρά πρωτόγονους μηχανισμούς εννοιολογικής αντίληψης. Αν αναλύσει κάποιος την παραπάνω πρόταση θα βρει είκοσι αντιφάσεις ανάμεσα στις επιμέρους φράσεις της, την νομική και οικονομική πραγματικότητα, τους κανόνες επιχειρηματολογίας αλλά και της καθαυτής σύνθεσης του λόγου…

Behind the Wheel...

Depeche Mode

Λεφτά υπάρχουν!

Στο τραπέζι έπεσαν συνολικά περί τα 400 εκατομμύρια ευρώ. Αν τα έβαζαν σε έναν κουμπαρά, πήγαιναν και αγόραζαν ρεφενέ το λιμάνι του Πειραιά από τους Κινέζους, θα τους έμεναν και άλλα στην τσέπη για κανένα περιφερειακό κανάλι. Και επειδή τυχαίνει οι τρεις να είναι και ιδιοκτήτες ΠΑΕ, αν έριχναν στο γήπεδο τα ποσά που διέθεσαν για κανάλι, όλο και κάτι ενδιαφέρον θα έφερναν στα αποδυτήρια.

Ειδικά ο Ιβάν Σαββίδης, που βρέθηκε να προσφέρει ένα φορτηγό λεφτά για κανάλι, αλλά φορ για τον ΠΑΟΚ δεν αγόρασε. Τέλος πάντων…

Τα λεφτά είναι πολλά, τα νούμερα είναι μεγάλα και οι υπολογισμοί δίνουν τροφή για σκέψη…

Ο «καλοήθης» κ. Τόσκας και το «εθιμικό παρακράτος»…

«Όταν ήμουν πρύτανης, μου τηλεφωνούν από το “Παρίσι 6”, το Πανεπιστήμιο των θετικών επιστημών. Μου λένε κυρία Πρύτανη, είναι στο τάδε μέρος αναρχικοί και σπάνε τους υπολογιστές. Τους λέω πείτε μου ακριβώς το μέρος και κλείστε το τηλέφωνο. Τηλεφωνώ τότε στον αρχηγό της Γαλλικής αστυνομίας και του λέω θα πάτε στο τάδε μέρος και θα τους συλλάβετε. Δεν θα τους διώξετε, θα τους συλλάβετε και θα τους περάσετε αμέσως από αυτόφωρο. Σε μία ώρα είχαν συλληφθεί όλοι!»

Τα παραπάνω λόγια είναι της κ. Ελένης Γλύκατζη Αρβελέρ, σε σχόλιό της σχετικά με το φοιτητικό άσυλο στη Γαλλία.

Όχι μόνο στους Γάλλους – οι οποίοι σε πολλά μας μοιάζουν- αλλά και σε ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο, η αστυνομία λειτουργεί σχεδόν ανεξάρτητα από την κυβέρνηση. Και λέω σχεδόν, γιατί οι παρεμβάσεις των πολιτικών πάντα θα παίζουν το ρόλο τους, όσο υφίστανται δίκτυα...

Sea, swallow me....

Cocteau Twins

Αυτό πέτυχε ο Αλέξης…

Βρέθηκα σήμερα για λίγο με τον παλιό μου φίλο τον Σάκη, τον οποίο είχα να δω από το 2012. Τελευταία φορά που βρεθήκαμε, κοντέψαμε να έρθουμε στα χέρια, διότι ο Σάκης, δημόσιος υπάλληλος (πρώην πασόκος), έντονα πολιτικοποιημένος,  είχε γίνει αγαναΧτιστής, και εκείνο το διάστημα είχε προσχωρήσει και αυτός στον Σύριζα, μιας και οι σαμαροβενιζέλοι μας ρουφούσαν το αίμα με μπουρί. Έτσι έλεγε, και μάλιστα εμένα προδότη με ανέβαζε, γκεσταπίτη με κατέβαζε, αφού δεν μπορούσα ή δεν ήθελα να συμμεριστώ το όραμα του Αλέξη για μια ελεύθερη Ελλάδα, χωρίς πάτρωνες, και χωρίς τοκογλυφικά χρέη.

Μάλιστα, ο βασικός λόγος που είχαμε σκοτωθεί τότε με τον Σάκη, ήταν η εμμονή του να ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΝΕΙ φόρους και διόδια, ούτε τις δόσεις του στεγαστικού του, αφού «δεν τους χρωστάμε αλλά μας χρωστάνε» και άλλα τέτοια κουλά που διαφήμιζε ο Μπαρουφάκης, και εν πάση περιπτώσει όταν θα έρχονταν ο σύριζα στα πράγματα, όλα αυτά θα ήταν παρελθόν. Όταν του επεσήμαινα ότι αυτά είναι παπαριές, κι ότι κάποτε θα τον πληρώσει πανάκριβα τον λογαριασμό, γύριζε το μάτι του και ήταν έτοιμος να με καρυδώσει…

Καλά να πάθετε κ.κ. καναλάρχες…

Την ώρα που γράφω αυτό το σημείωμα-παραλήρημα, κανείς δεν γνωρίζει ποιος και αν πήρε άδεια για να έχει τηλεοπτικό κανάλι. Τα γράφω στη φάση που οι μεγαλόσχημοι καναλάρχες, νυν και επίδοξοι, βρίσκονται μπουντρουμιασμένοι στα δωμάτια κελιά τους, απολαμβάνοντας τα ράντζα τους, και βαρώντας προσοχές στον αόρατο δικτάτορα Νίκο Παππά, την ώρα που έξω από το κτίριο ξεροσταλιάζουν δημοσιογράφοι με τα ματσούκια, περιμένοντας να καταλάβουν τι παίζει από το … χαμόγελο στο πρόσωπο του Αλβανού οδηγού του φορτηγού κέτερινγκ, ενώ την ίδια ώρα πετάνε drones πάνω και γύρω από το κτίριο σύμβολο του υπαρκτού σουρεαλισμού μας...

Και για να καταλάβετε σε τι κράτος ζούμε, η αστυνομία του Τόσκα, αυτή που κοιτάει αμέτοχη τους μπαχαλάκηδες όταν καίνε τα πάντα όλα, σήκωσε κοτζάμ ελικόπτερο(!!!!) για να καταδιώξει το drone… για τέτοια σουργελοποίηση μιλάμε. Σλαπ στικ κόμεντι… επιθεώρηση του Σεφερλή και βάλε. Πάλι καλά που ο Τόσκας (ο απαθής) δεν έδωσε εντολή στις διμοιρίες των ΜΑΤ που φυλάνε το κτίριο μη τυχόν και μάθουμε αν πήρε την μία άδεια ο Μαρινάκης, να πυροβολήσουν το τηλεκατευθυνόμενο αεροσκάφος, όπως κάποτε ο Μαρούδας απειλούσε να καταρρίψει τους δορυφόρους πάνω απ την Ελλάδα, για να μη χαθεί το μονοπώλιο της ΥΕΝΕΔ… Ίσως ο Τόσκας να συγκρατήθηκε διότι δεν διαθέτει έναν Αρκουδέα… ποιος ξέρει;