Take it All Back...

Judah and the Lion

Ξεπαγιάζοντας στο Καράκας…

Ενας υπουργός ονόματι Μουζάλας επαιτεί τη χαμένη του ευπρέπεια. Για τους μετανάστες που ζουν σε σκηνές θαμμένες κάτω από το χιόνι αναλαμβάνει, είπε, την ευθύνη. Σε ποιον περισσεύει η ευθύνη για να τη δώσει στον επαίτη; Απλώς ξέρει ότι η λέξη δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Αναλαμβάνει την ευθύνη για τα εκατομμύρια που έδωσε η Ε.Ε. και δεν μπόρεσε να αξιοποιήσει ή χάθηκαν κάπου στα ανύπαρκτα θαλάσσια σύνορα;

Ενας δημοτικός υπάλληλος, άνευ ονόματος, διαπιστώνει ότι το ωράριό του, άρα η ευθύνη του, περατώθηκε με επιτυχία και κλείνει το κέντρο φιλοξενίας που άνοιξε ο δήμος για τους αστέγους. Σκηνές ατέλειωτες με χιονισμένα τοπία από την Κύμη, τη Σκόπελο, την Αλόννησο, εκφωνητές που μιλούν για περιοχές ολόκληρες χωρίς νερό, χωρίς ηλεκτρικό…

Η παγίδα είναι στημένη και διπλή…

Την ώρα που οι αντίπαλοί του περί άλλα τυρβάζουν, ο Αλέξης Τσίπρας και οι συν αυτώ κάνουν δύο απλά πράγματα. Πρώτον, εδραιώνει την εξουσία του και θα δώσει γην και ύδωρ στους δανειστές για την κρατήσει. Και, δεύτερον, στήνει μια παγίδα για τους αντιπάλους του.

Δηλαδή, την ώρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης συνεχίζει να φαντασιώνεται εκλογές και η Φώφη Γεννηματά ασχολείται με την αναπαλαίωση του ΠΑΣΟΚ υποδεχόμενη τον «άσωτο»  Γιώργο Παπανδρέου, ο Τσίπρας δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να βουλιάξει οριστικά η χώρα σε ενάμιση με δύο χρόνια και να φορτώσει το ναυάγιο στους άλλους...

Τα... μαξιλαράκια του Κυριάκου οργανώνονται!

Πολύ μεγάλη κινητικότητα επικρατεί στο χώρο του κέντρου, εκεί όπου οι τεθλιμμένοι συγγενείς συνεχίζουν να κλαίνε πάνω από το πτώμα του ΠΑΣΟΚ. Η Φώφη μιλά με τον γίγαντα της πολιτικής Γιώργο Παπανδρέου ενώ πρόσφατα είχε βρεθεί σε εκδήλωση με τον Ευάγγελο Βενιζέλο ο οποίος ακούει Γιώργο και φτύνει τον κόρφο του.

Από την άλλη, κάποιοι από τους τεθλιμμένους συγγενείς, «πεθαμένοι» κι αυτοί αλλά δεν το ξέρουν, ετοιμάζονται να κάνουν κόμμα. Και θα το ανακοινώσουν το Σαββατοκύριακο. Διαμαντοπούλου, Ραγκούσης, Φλωρίδης και άλλοι «τελειωμένοι» ξαναβγαίνουν στο προσκήνιο προκειμένου να θυμηθούν τη νιότη τους...

Όλα τα μωρά … διορισμένα!

Προφανώς είναι μεγάλη η απελπισία του κ Πρωθυπουργού που έχει βάλει σε όλες τις θέσεις κλειδιά 30χρονες. Κατά προτίμηση σταράτη επιδερμίδα με σκούρα μαλλιά. Προφανώς δεν έχει ξανθιές στο δυναμικό του.

Περίπου ηλικιακά γύρω στα 30, κάποιες με πτυχία και με μεταπτυχιακά και φυσικά καμιά δεν έχει δουλέψει ποτέ. Βέβαια αν κρατήσουμε τα ονόματα θα δούμε ότι και μετά 30 χρόνια, θα είναι  νούμερο 1 στο πολιτικό τοπίο του μέλλοντος…

Τους ψηφίσατε τότε. Πως αισθάνεστε τώρα;

Τον Ιανουάριο του 2015 οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έλαβαν 2.539.435 ψήφους από συμπολίτες μας που πίστεψαν στην... ελπίδα. Δηλαδή, στον... εμπρησμό των μνημονίων, στην... περήφανη διαπραγμάτευση, στις διαγραφές δανείων και χρεών, στα ελεύθερα διόδια, στο αφορολόγητο των 12.000 ευρώ, στην κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, στον βασικό μισθό των 751 ευρώ κλπ.

Στο (γελοίο) δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 για την αποδοχή ή απόρριψη των μέτρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είχαν υποπολλαπλάσιο κόστος για τον μέσο Έλληνα σε σχέση με το σημερινό, 3.558.450 "αντιμνημονιακοί" (και μάλλον... εξαπατημένοι) εκ των υστέρων πολίτες πίστεψαν στη μεγάλη... ανατροπή...

Blue Jean...

David Bowie

Καμμένος: Εκτός των ορίων της δημοκρατίας…

Σε ένα δημοκρατικό καθεστώς, η παραβίαση του νόμου, δεν είναι "ύβρις". Είναι απλώς μία συγκεκριμένη παρανομία. Αντίθετα, μιλάμε για "ύβρι" όταν –ανεξάρτητα από τηn τυπική νομιμότητα– παραβιάζονται τα "μετανομικά" εκείνα όρια, που στοιχειοθετούν τους θεμελιώδεις αυτοπεριορισμούς, στους οποίους στηρίζεται η ίδια η δημοκρατία, αλλά που δεν είναι και τυπικά θεσμισμένοι.

Αφού «σε μια δημοκρατία ο λαός μπορεί να κάνει οτιδήποτε», αλλά «οφείλει να ξέρει ότι δεν μπορεί να κάνει οτιδήποτε». Γι’ αυτό και η δημοκρατία ορίστηκε, ως «το καθεστώς του αυτοπεριορισμού» ή ως «τραγικό καθεστώς» (Κ. Καστοριάδης, Η ελληνική πόλις και η δημιουργία της δημοκρατίας)...

Η Ελλάδα με δελτίο… αλά Λαπαβίτσα!

Στην ιστορία υπάρχει ένας τομέας που λέγεται What if. Τι δηλαδή θα συνέβαινε αν κάτι μια λεπτομέρεια είχε καταλήξει διαφορετικά. Το σκεφτόμουνα διαβάζοντας ένα απόσπασμα από συνέντευξη του Κώστα Λαπαβίτσα στο Βήμα το 2012 για το τι θα συνέβαινε αν η ομάδα του Λαφαζάνη είχε περάσει την γραμμή της στην κυβέρνηση.

Αναφερόμενος στην ανάγκη επιστροφής στην δραχμή ο Λαπαβίτσας είχε πει «Τους πρώτους µήνες θα υπάρξουν προβλήματα στο πετρέλαιο, στα φάρµακα και στα τρόφιµα. Η παραγωγή ενέργειας µπορεί να καλυφθεί από εγχώριες πηγές».

Σταματάει το μυαλό τι θα είχε συμβεί αν η Ελλάδα είχε πάει στην δραχμή και της έσκαγε ένας χειμώνας σαν το φετινό με προβλήματα στο πετρέλαιο, τα φάρμακα και τα τρόφιμα…

Ο Καμμένος δεν θα συλληφθεί ποτέ…

Η κυβέρνηση Τσίπρα διαθέτει δύο υπουργούς-διαμάντια. Τον Παύλο Πολάκη και τον Πάνο Καμμένο. Αριστερός ο πρώτος, δεξιός ο δεύτερος, έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: υβρίζουν και απειλούν οποιονδήποτε τολμήσει να πει κάτι που πάει κόντρα στο προφίλ που θέλουν να οικοδομήσουν.

Τα δύο μεγαλύτερα κατορθώματα του Πολάκη (εννοείται εκτός από την άψογη λειτουργία του συστήματος Υγείας…), είναι δύο. Πριν από μερικούς μήνες απείλησε ευθέως δημοσιογράφο ότι θα τον χώσει δυο μέτρα κάτω από τη γη (εδώ). Και τις προάλλες εξύβρισε σκαιότατα συνδικαλιστή (εδώ)…