Πάμε για πυρηνική σύρραξη;

Το περίφημο doomsday clock, ή αλλιώς το ρολόι της ημέρας της κρίσεως, είναι ένα συμβολικό ρολόι που μετράει τον χρόνο που απομένει για μια παγκόσμια πυρηνική καταστροφή. Υπάρχει από το 1947, και το διαχειρίζονται επιστήμονες μέλη της επιτροπής Επιστημών και Ασφάλειας του  The Bulletin of the Atomic Scientists, οι οποίοι με τη σειρά τους ενημερώνονται από την διοικούσα επιτροπή του σώματος, στην οποία συμπεριλαμβάνονται 19 νομπελίστες.

Όσο πιο κοντά στον δείκτη της 12^ης μμ πλησιάζουμε, τόσο πιο κοντά είμαστε στην πυρηνική καταστροφή, σύμφωνα με τους εν λόγω επιστήμονες. Σήμερα, ο δείκτης είναι επικίνδυνα κοντά στα μεσάνυχτα, κάτι που έχει να συμβεί από το 1953.

Το ρολόι πήδηξε 30 ολόκληρα δευτερόλεπτα την περασμένη Τετάρτη, με αποτέλεσμα να είμαστε τώρα δυόμιση μόλις λεπτά πριν από τα «πυρηνικά μεσάνυχτα», δηλαδή την καταστροφή του ανθρώπινου πολιτισμού…

Η παρακαταθήκη του Ομπάμα, και το μαύρο μας το χάλι…

Σε γενικές γραμμές δεν συνηθίζω να πολυδίνω σημασία στις διάφορες θεωρίες συνωμοσίας, αν και (να τα λέμε αυτά) δεν έχω πειστεί ότι πήγαμε στο φεγγάρι. Έλα όμως που καμιά φορά ακόμη και οι πιο απίθανες τέτοιες θεωρίες επιβεβαιώνονται με το πέρασμα του χρόνου. Γι αυτό και εγώ, τώρα που ολοκληρώθηκε η προεδρική θητεία του Ομπάμα, και τα ηνία του Λευκού Οίκου (ίσως και του πλανήτη) ανέλαβε ο Ντόναλντ, αρχίζω και αναθεωρώ ορισμένα πράγματα.

Σαν χθες θυμάμαι, το 2008, τότε που εξελέγη ο Ομπάμα, διάφορους «περίεργους» να τον χαρακτηρίζουν κρυφομουσουλμάνο, να τον αποκαλούν Χουσεΐν, και να προειδοποιούν για παγκόσμιες ανακατατάξεις εις βάρος της καθεστηκυίας τάξης και υπέρ του Ισλαμισμού. Λόγια που από το ένα αυτί μου έμπαιναν, κι από το άλλο έβγαιναν…

Μείναμε με τον άπληστο και τον ηλίθιο

Είχα γράψει το 2016 ένα άρθρο (εδώ) περί των πιθανών σεναρίων της μετέπειτα πορείας του Αλέξη Τσίπρα. Συγκεκριμένα και εν τάχει, είχα αναφέρει τον άπληστο (να το πάνε όσο πάει για να φάνε ότι προλάβουν), τον ηλίθιο (δραχμή, βενεζουελοποίηση, εθνική καταστροφή) και τον πονηρό (εκλογές πριν τα μέτρα και με δημοσκοπική ισοπαλία).

Της μιας δραχμής η Αριστερά…

Κάποιος προσφυώς είχε πει πως αν η Ελλάδα μπορούσε να κάνει μια βελούδινη αποχώρηση από τη Ζώνη του Ευρώ, θα μπορούσε να επιτύχει και μια ακόμη πιο βελούδινη παραμονή στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης. Κι αυτό, διότι το πρόβλημα της χώρας δεν είναι με ποιο νόμισμα θα μετρά τον πλούτο της, ή θα ανταλλάσσει το προϊόν του μόχθου των κατοίκων της. Είναι ότι οι απαρχαιωμένες δομές της οικονομίας της κάνουν τους πολίτες της να μοχθούν πολύ χωρίς να παράγουν τον αντίστοιχο με τις ευρωπαϊκές οικονομίες πλούτο.

Είναι πολλοί εκείνοι που πιστεύουν –ή έστω απλώς προπαγανδίζουν– ότι όλη η διαδικασία εξόδου από την Ευρωζώνη, είναι ένα δύσκολο πρώτο εξάμηνο. Αντε το πολύ ένας χρόνος. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο λαός θα πεινάσει, δεν θα υπάρχουν εισαγωγές, θα έχουμε ελλείψεις στην ενέργεια και μετά όλοι θα είμαστε ανεξάρτητοι και ωραίοι· κι αυτοί που τα διακινούν αυτά πολύ πιο πλούσιοι…

Once in a Lifetime...

Talking Heads

Ο Καρανίκας του Λευκού Οίκου ξεσπαθώνει κατά των ΜΜΕ…

Όλοι ξέρουμε τον διάσημο πλέον σύμβουλο Στρατηγικού Σχεδιασμού του πρωθυπουργού μας, τον λαοφιλή Καρανίκα, που όλα τα σφάζει και όλα τα μαχαιρώνει (θυμάστε τις απόψεις του περί της θεραπευτικής κάνναβης;) Έχει όμως και ο Τραμπ τον δικό του Καρανίκα (που είναι και επιθετικός). Σιγά που δεν θα είχε.

Μιλάμε για τον νέο υπεύθυνο Στρατηγικού Σχεδιασμού του Λευκού Οίκου Steve Bannon, ο οποίος μπήκε και αυτός δυνατά στο πετσί του νέου ρόλου του, μόνο που αντί να σχεδιάζει στρατηγικά, τα έβαλε με τους συνήθεις εχθρούς του Ντόναλντ, δηλαδή  τον τύπο…

Άνω κάτω στην Ουάσιγκτον…

Στην Ουάσιγκτον άρχισαν τα όργανα. Όπως αναφέρει το CNN, τέσσερις ανώτατοι αξιωματούχοι του υπουργείου Εξωτερικών (Στέιτ Ντιπάρτμεντ) υπέβαλλαν τις παραιτήσεις τους την Τετάρτη. Ένας πρώην επιτελάρχης του υπουργείου χαρακτηρίζει τις παραιτήσεις ως την «μεγαλύτερη ταυτόχρονη αποχώρηση θεσμικής μνήμης που μπορεί κανείς να θυμηθεί».

Οι τέσσερις παραιτηθέντες παίρνουν μαζί τους 150 χρόνια εμπειρίας στην εξωτερική πολιτική, αφήνοντας πίσω ένα μεγάλο κενό που δύσκολα μπορεί να καλυφτεί. Οι αξιωματούχοι που παραιτήθηκαν είναι ο υφυπουργός Διαχείρισης,  ο αναπληρωτής υπουργός Διοίκησης, ο αναπληρωτής υπουργός Προξενικών Θεμάτων, και ο διοικητής του Γραφείου Ξένων Αποστολών. Αν οι εν λόγω παραιτήσεις συνδυαστούν με δυο ακόμη που προηγήθηκαν, το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ μένει ουσιαστικά χωρίς ανώτατη διοίκηση που να επιβλέπει αυτό και το προσωπικό του…

Για τόσο μεγάλο ψεύτη μιλάμε…

Η αριστερά πρώτη φορά στην εξουσία. Ένα αστέρι έλαμψε σε κάτι καταλήψεις την 10ετια του  «90 με υπουργό τότε τον Γεράσιμο Αρσένη. Γυρίζουμε απλώς  το χρόνο λίγο πίσω και συγκεκριμένα στη δεκαετία του 90, έτσι απλά για να θυμηθούμε τους ήρωες εκείνης της εποχής.

Η μαθητιώσα νεολαία  αντιδρώντας στις μεταρρυθμίσεις στον τομέα της παιδείας, φώναζαν  «Κάτσε καλά Γεράσιμε» βάζοντας στο στόχαστρο τον τότε Υπουργό  Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων  Γεράσιμο Αρσένη. Επικεφαλής τότε του «μαθητικού κινήματος»  ένα νεαρό παιδί, μαθητής των Αμπελοκήπων, με επαναστατική έδρα την Γκράβα, με κοκοράκι μαλλί, «αγαθό» ύφος,  αλλά σταθερό στις λέξεις και τις απόψεις του. Το όνομα του Αλέξης Τσίπρας.

Περάσαν είκοσι πέντε χρόνια και η αριστερά βρήκε στο πρόσωπο του, τον ιδανικό άνθρωπο για να ηγηθεί του χώρου της…

8 πράγματα που κέρδισε ο λαός από τα 2 χρόνια Συριζανέλ…

Την πρώτη μέρα του τρίτου έτους της κυβέρνησης συριζανελ, ένας ψύχραιμος απολογισμός αποδεικνύει ότι ο ελληνικός λαός έχει κερδίσει πολλά απ αυτή τη διακυβέρνηση, που αν τα εκμεταλλευτεί μπορεί να οδηγηθεί σε μια πραγματική έξοδο από την κρίση και να δημιουργήσει ένα πραγματικά πολιτισμένο κράτος, αντί για το τριτοκοσμικό που έχει σήμερα.

Κατ αρχήν τελειώσαν οι μύθοι.

1.    Το παραμύθι ότι υπάρχει εύκολος και ανώδυνος δρόμος για να δημιουργηθεί κράτος που να παράγει και να πουλάει, ενώ παράλληλα θα ξεχρεώνει τα δάνειά του πέθανε στα χέρια των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ- ΝΔ, ΠΑΣΟΚ- ΔΗΜΑΡ- ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ.

Απέμειναν μόνο δύο ακόμα δρόμοι. Ο εξαιρετικά επώδυνος, της στάσης πληρωμών με επιστροφή σε εθνικό νόμισμα και χτίσιμο ενός δημοκρατικού κράτους εξ αρχής με ό,τι αυτός συνεπάγεται και ο επίσης επώδυνος δρόμος της ανοικοδόμησης προς ένα κράτος δικαίου μέσα στην Ε.Ε., με κανόνες ισονομίας και ισοπολιτείας, που δεν ισχύουν σήμερα στο ελληνικό κομματικό κράτος γκάνκστερ. Και οι δύο είναι στρωμένοι με ιδρώτα και αίμα. Αλλά, αυτοί είναι. Δεν έχει άλλους…

Τα νέα ψέματα του Αλέξη…

Ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε να «γιορτάσει» τα δύο χρόνια ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία με νέες, επετειακές αυτή τη φορά, υποσχέσεις. «Ούτε ένα ευρώ επιπλέον μέτρα από όσα προβλέπει η συμφωνία και, πολύ περισσότερο, για την περίοδο μετά το τέλος του προγράμματος». Αυτή η φράση του μεταφράστηκε και μεταδόθηκε από όλα τα μεγάλα διεθνή μέσα. Μέσα σε λιγότερο από έναν μήνα, θα αποδειχθεί για μία ακόμη φορά ότι αυτά που υπόσχεται, δεν ισχύουν.

Οι δανειστές τα έχουν βρει μια χαρά μεταξύ τους για τους δικούς τους λόγους,  και δεν υπάρχει καμία διαφωνία μεταξύ Ευρωπαίων-ΔΝΤ ότι το Ταμείο δεν υπάρχει περίπτωση να μην είναι στο ελληνικό πρόγραμμα (αλλιώς δεν θα υπάρχει ελληνικό πρόγραμμα όπως το ξέρουμε, όπως έχει πει και ο Σόιμπλε), έχουν ήδη δώσει το τελεσίγραφό τους…