«Προχθές έφαγα δύο πάστες στου Μιλάνου, στην
Κηφισία. Την πρώτη την πλήρωσα 16 εκατομμύρια, τη δεύτερη, αμέσως μετά, ούτε
πέντε λεπτά δεν είχαν περάσει, 20 εκατομμύρια».
Αυτά έγραφε η Ελένη
Βλάχου στο ημερολόγιό της τον Αύγουστο του 1944, περιγράφοντας μια κατάσταση
που εμείς σήμερα δύσκολα μπορούμε να φανταστούμε. Είναι αδιανόητη η νομισματική
αναταραχή που επικράτησε στην κατοχή με την ανεξέλεγκτη εκτύπωση
χαρτονομισμάτων, χαρτονομίσματα που τελικά έπαψαν να έχουν ουσιαστική αξία:
εκατομμύρια κόστιζε μια πάστα!
Και όμως ένα σημαντικό
μέρος των συμπολιτών μας πίστευε και εξακολουθεί να πιστεύει –το 26,3% σύμφωνα
με την έρευνα της διαΝΕΟσις επιλέγει την επιστροφή στη δραχμή - ότι όλα
θα είχαν λυθεί και η κρίση θα είχε ξεπεραστεί αν δεν είμασταν στο ευρώ, αν
είχαμε τον «έλεγχο» του νομίσματος…









