Δέκα αλήθειες για τα fake news – και τη «λασπομαχία»!

Μερικές πολύ απλές αλήθειες:

Αλήθεια πρώτη: Το μόνο που μπορεί να συνετίσει – ή έστω να συγκρατήσει – τον Τσίπρα από την αυθάδεια, την αλαζονεία και την προκλητικότητα κατά των αντιπάλων του, στη Βουλή (και όχι μόνο), είναι αν ξέρει ότι θα του ανταποδώσουν τα ίδια!

Κι εκεί θα χρειαστεί να βρεθεί σε άμυνα και να δίνει «εξηγήσεις»!

Αυτό ακριβώς συνέβη στην συζήτηση της Βουλής την Τετάρτη. Το χόντρυνε ξανά. Του απάντησε στα ίσια ο Κυριάκος. Κι αναγκάστηκε την άλλη μέρα να βγάλει το… βιογραφικό του πατέρα του! Που τον εμφάνιζε περίπου ως «θύμα της χούντας».

Αλλά συλλαμβάνεται, ξανά, να λέει ψέματα…

Πως στα καλά καθούμενα γίνεσαι … Ρωχάμης!

Σήμερα θα σας περιγράψω τη νεοελληνική φαιδρότητα, μέσα από τρεις αληθινές ιστορίες για το πως ένας νομοταγής πολίτης μπορεί να καταντήσει ντεσπεράντο… να γίνει Ρωχάμης δηλαδή, χωρίς να το θέλει και χωρίς να το επιδιώκει.

Και όλα αυτά χάρη στον γενικό παραλογισμό μέσα στον οποίο κινείται η σουρεαλιστική καθημερινότητα την οποία ζούμε άπαντες, και για την οποία έχουμε πάθει ένα είδος μιθριδατισμού, αφού το ελληνικό δημόσιο επί δεκαετίες τώρα μας ποτίζει στάλα στάλα το δηλητήριο της βλακείας και της ανικανότητας, με αποτέλεσμα να μη μας κάνει πλέον τίποτα εντύπωση.

Όλα τα περιμένουμε…

Come Near Me...

Ghostpoet & Massive Attack

Καίρια ερωτήματα σε σχέση με τη νέα αεροπορική τραγωδία…

Είπα να ασχοληθώ σήμερα με τις πομπώδεις εξαγγελίες του Αλέξη (του κουρασμένου), ο οποίος επαναφέρει τον ΦΠΑ στο ποσοστό που τον παρέλαβε από τον Σαμαρά αλλά ο ίδιος τον πήγε στα ύψη, και ο οποίος Αλέξης δεν κατάργησε ακόμη τον ΕΝΦΙΑ, όπως διατυμπάνιζε πριν γίνει κοτεράτος, αλλά λέω «δεν βαριέσαι»; Ποιος ασχολείται;  αφού έτσι κι αλλιώς τα αναρίθμητα γίδια ήδη πανηγυρίζουν για τις παροχές και την 13^η σύνταξη… ποια; 

Θα ασχοληθώ όμως με την νέα αεροπορική τραγωδία, αυτή τη φορά στη Μόσχα.

Η οποία τραγωδία είναι όντως περίεργη, και έρχεται να επιβεβαιώσει τις πάγιες παιδιόθεν απόψεις μου για τον ερασιτεχνισμό του περίφημου ξανθού γένους, σε όλα τα επίπεδα, και ανεξαρτήτως πολιτεύματος.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο…

Woe is Meee...

Ghostpoet

Αγαπητή κ. Παναγοπούλου...

Αγαπητή κ Παναγοπούλου,

να με συμπαθάτε, αλλά δεν λειτουργεί έτσι η Δημοκρατία. Είναι προφανές ότι δεν το ξέρετε. Γιατί, όπως και οι υπόλοιποι ζάπλουτοι, δεν τη χρειάζεστε τη Δημοκρατία. Τα προβλήματά σας τα λύνετε δια του πλούτου. Τον οποίο, όμως, σας επιτρέπει να κατέχετε νόμιμα η νομολογία της Δημοκρατίας. Λεπτομέρειες.

Ο κ Τσίπρας δεν είναι ο μόνος κουρασμένος πρωθυπουργός. Ο προηγούμενος έχασε το μάτι του για να μη σταματήσει να εργάζεται. Δεν έτυχε της φιλοξενίας σας…

Είναι ωραίο να είσαι ΣΥΡΙΖΑ…

Nα ξεκινήσω λέγοντας πως η φράση του τίτλου δεν θα πρέπει να εκληφθεί ως μια επιθυμία να καταντήσ... να γίνω συριζαίος και ούτε ως προτροπή σε εσάς να υποβάλετε τον εαυτό σας σε κάτι το τόσο επιβλαβές. Είναι, απλώς, η απάντηση στην ερώτηση «πώς αντέχουν άνθρωποι που δεν αμείβονται από την κυβέρνηση να υποστηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ» και θα πρέπει να την αντιμετωπίσετε όπως θα αντιμετωπίζατε και τη φράση «είναι ωραίο να είσαι απατεώνας».

Μια φράση που δεν λέγεται με ζήλια, αλλά με κατανόηση του γιατί κανείς επιλέγει να ζήσει μια – ανυπόφορη για εμένα και για τους περισσότερους συμπολίτες - ζωή ψεμάτων και εξαπάτησης (η χρήση της λέξης «απατεώνας» έγινε μόνο για λόγους παραδείγματος και σε καμιά περίπτωση δεν έχει σκοπό να μειώσει τους απατεώνες συμπολίτες ταυτίζοντας τους με το κόμμα του Αλέκση). Με λίγα λόγια, ούτε εγώ ούτε εσείς θα αντέχατε να είστε ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως για κάποιους συμπολίτες η συμπόρευση με το κόμμα του Αλέκση (επαναλαμβάνω πως δεν μιλάω για όσους προσβλέπουν σε χειροπιαστό κέρδος) έχει ένα σημαντικό όφελος: Μπορείς πάντα να νιώθεις νικητής και να πανηγυρίζεις…

Εκλογές στην ερωτική συμπρωτεύουσα…

Μετρό δεν υπάρχει, κι ούτε βλέπω να υπάρχει για όσο θα ζω εγώ. Ίσως το προλάβει ο γιος μου… ποτέ δεν ξέρεις

Για τον ΟΑΣΘ τι να πει κανείς;

Τα λεωφορεία του τη δεκαετία του ’70, που τα χρησιμοποιούσα καθημερινά για να πηγαινοέρχομαι σχολείο και φροντιστήριο, ήταν πολύ πιο λειτουργικά, και πολύ πιο καλοσυντηρημένα. Χώρια που ήταν πολλά και στην ώρα τους.

Εν έτει 2019 όμως, κι ενώ έχουμε διαστημικό οργανισμό, κι είμαστε έτοιμοι να πάμε σελήνη, από αστικές συγκοινωνίες άστα να πάνε…

Οι εξελίξεις στη Βενεζουέλα…

Από προχθές η πολύπαθη Βενεζουέλα είναι βυθισμένη στο χάος.

Ο αρχηγός της αντιπολίτευσης και αυτόκλητος πρόεδρος Juan Guaido ανακοίνωσε πως βγαίνει στους δρόμους, μαζί με ομάδες στρατιωτών και αξιωματικών που τον στηρίζουν, προκειμένου, όπως είπε, η χώρα να μπει στη τελική φάση ανατροπής και εκδίωξης του Nicolas Maduro.

Προς το παρόν όμως η «επανάσταση» δεν μοιάζει να είναι μαζική, με μεγάλο μέρος των ενόπλων δυνάμεων να συνεχίζει να στηρίζει το καθεστώς.

Από την πλευρά του, ο υπουργός Εσωτερικών  κατηγόρησε τον Guaido ως πραξικοπηματία, λέγοντας πως «ο στρατός θα κάνει το καθήκον του απέναντι στους προδότες που βγήκαν στους δρόμους»…

Η βλακεία είναι στο DNA μας…

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος το Πάσχα των Ελλήνων γιορτάστηκε με θρησκευτική ευλάβεια, κατάνυξη, σκυλάδικα στη διαπασών, σούβλες, και μπόλικα βεγγαλικά.

Και άντε τα σκυλάδικα τα καταλαβαίνω, είναι ο μπολιτιζμός μας, αλλά τα βεγγαλικά; 

Αυτά  με προβληματίζουν ιδιαίτερα, καθώς συνήθως τα ρίχνουν διάφοροι ανδροπρεπείς Αίλυννες (με κεφαλαίο το Α),  που όμως άμα είναι να παρουσιαστούν στο στρατό για θητεία 9 μηνών (με κέτερινγκ και σάουνα) ξαφνικά θυμούνται πόσα προβλήματα υγείας έχουν, ή πόσο ειρηνόφιλοι είναι, κλπ… αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία…