Θεματογραφια
Πολιτική
Πυρ κατά βούληση
Μουσικογραφίες
Οικονομία
Επικαιρότητα
Κόσμος
Ελλάδα
Άνθρωποι
Εξωτερικές Πηγές
Ιστορία
Επιστήμη
Νεολαία
Τεχνολογία
Βιβλιοφάγος
Αθλητισμός
Κινηματογράφος
Διαχείριση
Επιχειρηματικότητα
Εκλογές 2014
Ανεκδοτολογίες
Παράδοση
Διηγήματα
Καταγγελίες
Ορθομαγειρέματα
Ποίηση
Σύντομο ανέκδοτο
Εθελοντισμός
Racing
Αγροτική Ζωή
Videogames
Εκλογές 2019
1.2.14
Ο επιτήδειος κος Ντουντούκας….
Αυτή η ιστορία με τον διάσημο πλέον νεαρό με την
πλούσια αφάνα, που έγινε viral στο διαδίκτυο ως ο Τσε Ντουντούκας, έχει πολλαπλές αναγνώσεις, πέρα από την φαιδρότητα
της επικαιρότητας.
Διότι μιλάμε για μια περίπτωση νέου, έστω και
αναχρονιστική, που έχει να μας πει πολλά για το πώς συνεχίζει να πορεύεται η
κοινωνία μας (και η νεολαία μας) στις αρχές του 21ου αιώνα….
Μια περίπτωση που αποτελεί ένα πρακτικό και
υποδειγματικό παράδειγμα για κάποιον ανήσυχο σημερινό νέο, που θέλει να πάει
μπροστά, χωρίς πολλούς κόπους.
Με εντολή Σαμαρά!
Όχι, αυτό το κείμενο δεν γράφτηκε με εντολή
Σαμαρά.
Αποτυπώνει απλώς την απύθμενη υποκρισία
του πολιτικού συστήματος και την μόνιμη μεμψιμοιρία μιας κοινωνίας που πάντα
προτιμούσε να μένει περισσότερο σε παραπολιτικές αναλύσεις παρά στην ουσία των
πραγμάτων.
Που, πως και πότε έδωσε εντολή ο Σαμαράς για να ληφθεί μια πρωτοβουλία και πως
ορίζεται το όριο χρήσης της φράσης, ώστε να μην ενοχλεί όσους μάλλον
δυσκολεύονται ακόμα και σήμερα να αποδεχτούν ότι τελικά ο Σαμαράς δεν έγινε
απλά πρόεδρος της ΝΔ και πρωθυπουργός αλλά είναι κι αυτός που κατόρθωσε μέσα σε
ενάμιση χρόνο να ολοκληρώσει τη δημοσιονομική προσαρμογή και οδηγεί τη χώρα
στην αυτονόμηση από τη σκληρή μνημονιακή επιτήρηση.
Η απίστευτη αντιμνημονιακή απάτη που μας σερβίρουν…
…Εδώ θα ολοκληρώσουμε
την κουβέντα περί του ποια είναι η απίστευτη «αντιμνημονιακή» απάτη.
Εξηγήσαμε πως ό, τι
καλό συμβαίνει τώρα στον τόπο είναι προϊόν της πίεσης του μνημονίου και ό, τι
κακό μας συμβαίνει είναι προϊόν της άρνησής μας να υπηρετήσουμε τις επιταγές
του.
Γιατί, λοιπόν, απέτυχε
το μνημόνιο;
Χωρίς κανείς να είναι
οικονομολόγος και να έχει εμβριθώς εγκύψει στην ουσία της φιλολογίας περί των
«πολλαπλασιαστών» (θυμάστε, κυριαρχούσαν πρόσφατα στο καθ’ ημάς εθνικό
καφενείο), μπορεί να καταλάβει.
Ποιο είναι το
ζητούμενο τελικά;
Προφανώς, το πώς να
μειώσεις την απώλεια πλούτου λόγω των περικοπών που φέρνει η λιτότητα, όταν
εφαρμόζεται ένα μνημόνιο εκλογίκευσης μιας υπό χρεωκοπία οικονομίας.
Δηλαδή, πώς ο λόγος της
μείωσης του ΑΕΠ προς την μείωση των ελλειμμάτων να πλησιάζει τη μονάδα.
Με άλλα λόγια, πώς να
μην πάει χαμένη καμιά θυσία, από όλες αυτές που μας ρούφηξαν την ικμάδα τέσσερα
χρόνια τώρα….
Το τέρας μέσα της…
Ή
αλλιώς: Συμμόρφωση στα φαστφουντάδικα!
Όταν
έγραψα το κείμενο για το πείραμα συμμόρφωσης του Μίλγκραμ, (δες “Το τέρας μέσα
μας – Το πείραμα του Μίλγκραμ”) πολλοί ήταν εκείνοι που έφεραν αντιρρήσεις.
Κάποιοι
υποστήριξαν ότι αυτού η είδους η συμπεριφορά δεν θα μπορούσε να παρατηρηθεί
εκτός εργαστηρίου, στην “αληθινή” ζωή.
Άλλοι
ήταν βέβαιοι ότι τα αποτελέσματα του πειράματος ήταν κατασκευασμένα.
Και
κάποιοι άλλοι πίστευαν ότι κάτι παρόμοιο δεν θα μπορούσε να συμβεί στην εποχή
μας, 50 χρόνια μετά το πείραμα.
Ακόμα
περισσότεροι ήταν εκείνοι που διαφώνησαν με τα δικά μου αυθαίρετα συμπεράσματα,
σχετικά με τη συμμόρφωση έτσι όπως την αντιμετωπίζουμε καθημερινά.
Και
κυρίως με τη σκέψη ότι όλοι είμαστε έτοιμοι να συμμορφωθούμε με εντολές που
εξευτελίζουν, ίσως θέτουν και σε κίνδυνο, τον συνάνθρωπο.
Η Μυρτώ και τα ισόβια…
Εδώ και λίγες μέρες, ο 23χρονος (σήμερα) Αχμέτ
Βακάς, που το καλοκαίρι του 2012 κακοποίησε βάναυσα τη 14χρονη (τότε) Μυρτώ
στην Πάρο, εκτίει την ποινή που του επέβαλε το Δικαστήριο.
Η ετυμηγορία του Μεικτού Ορκωτού για τον δράστη
αυτής της φρικιαστικής κακοποίησης ήταν ισόβια κάθειρξη και επιπλέον 25 χρόνια.
Η μητέρα της Μυρτούς δήλωσε πως νιώθει
δικαιωμένη από την απόφαση του Δικαστηρίου.
Πράγματι, η ποινή ήταν τέτοια που ανταποκρίθηκε
στο κοινό περί δικαίου αίσθημα.
Υπάρχει όμως ένα «αλλά»…
31.1.14
Θέλω πίσω τον καπιταλισμό μου…
Ανδρώθηκα στην ανέμελη
δεκαετία του 80, μια δεκαετία όπου τα πάντα έδειχναν εύκολα
και λαμπερά.
Και χωρίς να προσθέσω
λεπτομέρειες, που θα ήταν εκτός θέματος, θέλω να σας τονίσω ότι δεν είμαι τέκνο
της αστικής τάξης.
Έτσι τουλάχιστον
κατάλαβα όταν παιδί ακόμα διάβασα το Κομμουνιστικό Μανιφέστο, κάπως έτσι
μου το εξήγησαν και οι σύντροφοι στις κομματικές οργανώσεις.
Αυτά βέβαια όταν ήμουν
μαθητής, μιας και χρόνια πολλά απέχω από την πολιτική δράση.
Δεν είμαι a politic,
απλώς η κομματική δράση δεν είναι του γούστου μου, μερικές φορές την
απεχθάνομαι κιόλας.
Το είχα από παλιά το
πρόβλημα, δεν είναι τωρινό.
Και φυσικά κουβαλάω
τις εικόνες μου….
Οι φίλοι μας οι «πολιτισμένοι» Γερμανοί…
Είδα και εγώ ένα πεντάλεπτο απόσπασμα από το
περίφημο βίντεο της Deutsche Welle, που «ξεσκεπάζει» την
ελληνική αναλγησία απέναντι στους κακομοίρηδες λαθρομετανάστες, που επιλέγουν
την χώρα μας ως προορισμό.
Το γεγονός ότι το συγκεκριμένο βίντεο, που μας κουνάει
το δάχτυλο, είναι μια παραγωγή των απογόνων των σχεδιαστών της «τελικής λύσης»,
και του Νταχάου, το προσπερνάω άνευ σχολιασμού.
Αντώνης Σαμαράς: Σύριζα; Όχι ευχαριστώ…
Μας λένε κάποιοι: ξέρουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ λέει
τρελά πράγματα. Αλλά δεν μπορείτε να «τα βρείτε» κάπου μαζί τους για το καλό
της χώρας;
Απαντώ ευθέως: Εμείς, η Νέα Δημοκρατία, έχουμε
αποδείξει ότι για το καλό της χώρας μπορούμε να συνεργαστούμε με τους
αντιπάλους μας. Όπως το ΠΑΣΟΚ! Το έχουμε αποδείξει, έτσι;
Με το ΠΑΣΟΚ μας χώριζαν πολλά για δεκαετίες.
Αλλά όταν χρειάστηκε να συνεργαστούμε είχαμε
σύμπτωση απόψεων σε δύο πράγματα: ότι έπρεπε η χώρα να αποφύγει την έξοδο από
το ευρώ και ότι έπρεπε η χώρα να βγάλει πρωτογενές πλεόνασμα, να βγει από την
κρίση, για να σταθεί στα πόδια της.
Σε αυτό συμφωνήσαμε και αυτό το πετύχαμε μαζί.
Για το καλό της χώρας.
Έφοδος στον ουρανό… με τη ντουντούκα στον ώμο!
Ο εικονιζόμενος νεολαίος του ΣΥΡΙΖΑ, εκ των
συλληφθέντων μετά τη χθεσινή εισβολή στο πολιτικό γραφείο του Μιλτιάδη
Βαρβιτσιώτη, έχει παρατηρηθεί ότι είναι εκείνος ο οποίος, στις διάφορες
δημόσιες εκδηλώσεις όπου συμμετέχει η Ζωή Κωνσταντοπούλου, στηρίζει στον ώμο
του την υπερμεγέθη ντουντούκα της βουλευτίνας.
Κατά συνέπειαν, φοβάμαι ότι από το ένα αυτί
τουλάχιστον πρέπει να είναι κουφός, ο κακόμοιρος...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)









