Θεματογραφια
Πολιτική
Πυρ κατά βούληση
Μουσικογραφίες
Οικονομία
Επικαιρότητα
Κόσμος
Ελλάδα
Άνθρωποι
Εξωτερικές Πηγές
Ιστορία
Επιστήμη
Νεολαία
Τεχνολογία
Βιβλιοφάγος
Αθλητισμός
Κινηματογράφος
Διαχείριση
Επιχειρηματικότητα
Εκλογές 2014
Ανεκδοτολογίες
Παράδοση
Διηγήματα
Καταγγελίες
Ορθομαγειρέματα
Ποίηση
Σύντομο ανέκδοτο
Εθελοντισμός
Racing
Αγροτική Ζωή
Videogames
Εκλογές 2019
5.9.14
Αναμένοντας το καινούργιο από τον Αντώνη Σαμαρά. Στη ΔΕΘ...
Δεν είμαι κάποιος παράγοντας της πόλης της
Θεσσαλονίκης, από αυτούς που προσκαλούνται στην ομιλία του Π/Θ στη ΔΕΘ, για να
τον ακούσουν καθήμενοι σε καρέκλες με χαρτάκια που φέρουν ονόματα, επιμελώς
διατεταγμένες.
Και έτσι, δεν έχω το πλεονέκτημα να μπορώ να
εισηγηθώ κάποια πράγματα στον Π/Θ της χώρας, σε κάποια συνάντηση που θα έχω
μαζί του, στα πλαίσια μίας σύσκεψης, όπως και αυτής που έγινε εχθές, στην
Αθήνα, με τους παραγωγικούς φορείς της Θεσσαλονίκης και τον Π/Θ.
Ένας απλός «ανώνυμος» πολίτης είμαι, που
προσπαθώ να είμαι πάντα συνεπής στις υποχρεώσεις μου απέναντι στο ασυνεπέστατο κράτος,
εκπληρώνοντάς τις όλες, σε σημείο μάλιστα που να νιώθω απελπιστικά ηλίθιος όταν
καθημερινά βλέπω γύρω μου πράγματα που βγάζουν μάτια, ακόμη και στη λογική του
ελεεινού τσιτάτου «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό».
Το βαρέλι της βλακείας δεν έχει πάτο.
Ως άτομο που ψάχνομαι παιδιόθεν, γεμάτος από
έμφυτη περιέργεια, κατά καιρούς με πιάνουν εμμονές και αρχίζω να διαβάζω
εντατικά για διάφορα ζητήματα που μου κεντρίζουν το ενδιαφέρον.
Μέχρι να τα εξαντλήσω ή να τα βαρεθώ, και να πάω
στο επόμενο.
Για αυτό και έχω μια (επιδερμική μάλλον) γνώση
για πολλά και διαφορετικά μεταξύ τους ζητήματα.
Από ιστορία μέχρι … ζωοτεχνία.
Μέχρι και με την (εκλαϊκευμένη) κβαντοφυσική
ασχολήθηκα κάποτε, χωρίς όμως να μπορώ ούτε μια απλή εξίσωση να λύσω…
Είναι ο Πούτιν ο νέος Χίτλερ;
Η
Δύση αντιμετωπίζει ένα δίλημμα, τώρα που ο Πούτιν εξέφρασε τη βούλησή του να
κερδίσει στην Ουκρανία, ανεξαρτήτως κόστους.
Θα
του αντισταθεί, ή θα αναδιπλωθεί παραδεχόμενη τη ντεφάκτο κυριαρχία της Ρωσίας
επί των γειτόνων της;
Και
οι δυο επιλογές είναι δύσκολες, και η σωστή απάντηση στο δίλημμα εξαρτάται από
το αν ο Πούτιν θα το πάει ένα βήμα παραπέρα από την υποδούλωση της Ουκρανίας.
Αμφίπολη.
Η Αμφίπολη ήταν αρχαία
πόλη που ιδρύθηκε από τους Αθηναίους το 437 π.Χ. στην Ανατολική Μακεδονία, στις
όχθες του ποταμού Στρυμόνα.
Ο κύριος λόγος ήταν η
εκμετάλλευση των χρυσοφόρων κοιτασμάτων που υπήρχαν στο όρος Παγγαίο.
Παρότι στην περιοχή τα τελευταία χρόνια έχουν
βρεθεί πολλά σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα, η τελευταία εκτεταμένη ανασκαφή
στον τύμβο Καστά έχει συγκεντρώσει το παγκόσμιο ενδιαφέρον.
Και τούτο γιατί φαίνεται ότι είμαστε μπροστά σε
μια σπουδαία αρχαιολογική ανακάλυψη.
Αυτό προδικάζουν το τεράστιο μέγεθος του ταφικού
μνημείου και η εντυπωσιακή του είσοδος.
Αλέξης: Και Τσοβόλας, και … Καμμένος! Δυο σε ένα…
Ένα
μεγάλο ερώτημα πλανάται πάνω από την Κουμουνδούρου.
Πώς
μπορεί ο Τσίπρας να είναι ταυτόχρονα… Τσοβόλας και Καμμένος;
Πώς
γίνεται δηλαδή από τη μια να τάζει τα πάντα σε όλους και από την άλλη να
ετοιμάζει κομπρεμί με τους Ανεξάρτητους Εξαρτημένους;
Κι
όμως γίνεται όταν ο λαϊκισμός και η βουλιμία της εξουσίας έχουν αντικαταστήσει
τη σοβαρότητα που θα πρέπει να έχει ένα κόμμα εξουσίας αλλά και την
επαναστατικότητα που θα έπρεπε να έχει ένα κόμμα της Αριστεράς.
Κι
όσο περνά ο καιρός αποδεικνύεται περίτρανα ότι ο Αλέξης είναι το χειρότερο υβρίδιο
πασοκισμού και λαϊκοδεξιάς, φαινόμενα που έστησαν το μεταπολιτευτικό σάπιο
πολιτικό σύστημα.
Οι δυνάστες των πανεπιστημίων…
Την περασμένη
Τετάρτη, η υπηρεσία ανακοινώσεων του Ε.Μ. Πολυτεχνείου έστειλε –ως μη όφειλε–
μια ηλεκτρονική ανακοίνωση με υπογραφή «Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση (ΕΑΑΚ)
ΕΜΠ».
Η ανακοίνωση, τύπου φετφά, έγραφε με κεφαλαία
γράμματα: «ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΔΕΝ ΘΑ ΔΙΑΓΡΑΦΕΙ».
Οι φοιτητοπατέρες που παριστάνουν τους
αριστερούς επιτίθενται με αυστηρό ύφος επιλοχία στην προβλεπόμενη ήδη από τον
νόμο Γιαννάκου (2007) διαγραφή των «αιώνιων» φοιτητών.
4.9.14
Η Αμφίπολη, και τα μαύρα κοράκια της παραπληροφόρησης…
Το 1975 ήμουν 14 ετών, και τα πόδια μου έφταναν
με το ζόρι στα πεντάλ του αυτοκινήτου.
Γι αυτό, και όταν αποφάσισε ο μπαμπάς μου να μου
μάθει να οδηγάω, δεν ήξερα που παν τα τέσσερα.
Και όμως έμαθα, και στη πορεία έγινα καλύτερος
οδηγός από κείνον, αφού οι συνθήκες οδήγησης άλλαξαν, η κίνηση στους δρόμους
αυξήθηκε, και το ίδιο αυξήθηκαν και οι επιδόσεις των αυτοκινήτων.
Κάτι ανάλογο σίγουρα συνέβη και με τον Νίκι
Λάουντα ή τον Άρτον Σένα, ή τον πολύ Σουμάχερ.
Κάποιοι κάποτε τους έμαθαν να οδηγούν. Από το
μηδέν.
Και έγιναν αυτοί που έγιναν. Τέλειοι οδηγοί…
Γιατί τα αναφέρω αυτά τα αυτονόητα;
Διότι ακόμη να χωνέψω τις πικρόχολες κακίες της κόρης
του Λαζαρίδη σε σχέση με την Κατερίνα
Περιστέρη, την επικεφαλής αρχαιολόγο στις ανασκαφές της Αμφίπολης…
Θα σε ξαναβρίσκω πάντα στους μπαχτσέδες…
(ή αλλιώς:
Όσο υπάρχουν Έλληνες)
Η 3η Σεπτεμβρίου, επέτειος ίδρυσης
του ΠΑΣΟΚ, μόλις πέρασε με ελάχιστη δόξα (μέρες που ζούμε) αλλά με τεράστιο
όγκο αναμνήσεων, συζήτησης ιδίως για τη λεγόμενη εποχή της μεταπολίτευσης που
σίγουρα τελείωσε - απλώς ακόμα δεν ξέρουμε τί (θα) την ακολουθεί.
Ωστόσο δεν πρόκειται για τη «βασική» επέτειο της
συγκεκριμένης μέρας, που κανονικά υπενθυμίζει τη λεγόμενη «επανάσταση» των
Μακρυγιάννη και σία που τελικά οδήγησε στην καθιέρωση του πρώτου Συντάγματος
στην Ελλάδα το 1843. Το ξέρουν αυτό αρκετοί, αλλά όχι οι περισσότεροι. Το ότι
(και) αυτό το οικειοποιήθηκε το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου είναι άλλο ένα
δείγμα της πολιτικής ιδιοφυϊας του ανδρός…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)









