Έρχεται ανασχηματισμός…

Ηρθε, αφήνουν από το Μαξίμου να διαρρεύσει, η ώρα του ανασχηματισμού. Αν και ο Πρωθυπουργός, όπως μαθαίνω, δεν συζήτησε το ζήτημα με τους συνεργάτες του (και με τον Πρόεδρο της Βουλής), η Ολγα Γεροβασίλη τον εξήγγειλε. Δεν είπε βεβαίως την ημερομηνία (μάλλον δεν τη γνωρίζει), ωστόσο έδωσε το στίγμα. Θα είναι, είπε, ένας ριζικός ανασχηματισμός με νέα πρόσωπα (και εξωκοινοβουλευτικά) και θα δοθεί έμφαση στο υπουργείο Μετανάστευσης.

Οπως ήταν αναμενόμενο, άρχισε μια ακατάσχετη ονοματολογία. Αποτέλεσμα, να ενταθεί η αγωνία των νυν υπουργών. Μένουν ή φεύγουν; Η μόνη ένδειξη που υπάρχει ότι ήρθε η ώρα του ανασχηματισμού είναι επειδή στα περισσότερα υπουργεία οι υπουργοί έχουν κατεβάσει τα μολύβια τους και περιμένουν την αναδόμηση ή την καρατόμηση. Κάτι βεβαίως που γνωρίζει και ο κ. Τσίπρας, αφού αυτός προανήγγειλε ανασχηματισμό από το βήμα του Συνεδρίου…

«Η Δημοκρατία είμαι εγώ»…

Ε​​λπίζαμε ότι ο στενός –σχεδόν φασιστικός– ορισμός της Δημοκρατίας, που έδωσε παλιότερα o κ. Παύλος Πολάκης, οφειλόταν στην άγνοια του υπουργού Υγείας. Γράφαμε ότι πιθανώς δεν μπορεί να καταλάβει τον μηχανισμό ελέγχου και ισορροπιών των εξουσιών και γι’ αυτό δήλωσε ότι «θεωρώ αδιανόητο κεντρικές επιλογές της κυβέρνησης... να βρίσκονται υπό την αίρεση ή την ακύρωση κάποιου δικαστικού λειτουργού, που μπορεί να εκδίδει προσωρινές διαταγές μη εφαρμογής κυβερνητικών αποφάσεων...».

Από τις προχθεσινές δηλώσεις όμως του υπουργού Επικρατείας κ. Νίκου Παππά, «αν κριθεί αντισυνταγματικός ο νόμος είναι προφανές ότι δεν θα είναι μια ευχάριστη εξέλιξη, όχι για την κυβέρνηση, αλλά για τη λειτουργία της δημοκρατίας μας», (RealFM 21.10.2016), προκύπτει είτε πως η άγνοια στην κυβέρνηση της Πρώτης Φοράς για τη λειτουργία του πολιτεύματος είναι καθολική, είτε πως κοιτιούνται στον καθρέφτη και μονολογούν: «η Δημοκρατία είμαι εγώ»...

Το παραδάκι να πέφτει… κι ο μπουλκουμές να ’ναι καλά!

Άσχετα με τις διάφορες επαναστατικές πομφόλυγες, κοινώς παπαριές, που αμολάνε οι συριζαίοι όπου βρεθούν κι όπου σταθούν π.χ. στα συνέδριά τους και στα τηλεοπτικά πάνελ, η αλήθεια είναι διαφορετική, και όσοι δεν έχουν κάποια οικονομική ή άλλη εξάρτηση από το κόμμα την γνωρίζουν πολύ καλά.

Έχουμε λοιπόν και λέμε: Στην μπανανία που ονομάζεται Ελλάδα, για καθαρά τοπικούς ιδιόμορφους και ιδιάζοντες λόγους, από το 1974 και μετά, αν και σε καθεστώς κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, είχαμε και έχουμε αριστερά κόμματα… από αυτά που ιδεολογικά (και πρακτικά) μισούν τον κοινοβουλευτισμό.  Και μάλιστα κόμματα που καλύπτουν όλο το φάσμα της «αριστερής επαναστατικής»κοσμοαντίληψης….

Τα “αγρίμια” του Μαξίμου δείχνουν αποφασισμένα να παραμείνουν για πάντα στην εξουσία…

Όλα ξεκίνησαν με τις καλύτερες προϋποθέσεις, τα παιδιά που δεν είχαν και τόση σχέση με την παραδοσιακή κομμουνιστική η ανανεωτική αριστερά, αλλά περισσότερο με τον μαθητικό χουλιγκανισμό της δεκαετίας του 1990 και της εκ του ασφαλούς επανάστασης με τα λεφτά του μπαμπά, πέτυχαν όσα δεν επέτυχε κανείς άλλος από τους μπαμπάδες και παππούδες του κινήματος…

Με το θράσος να περισσεύει, ξετσίπωτα έκλεψαν την εξουσία. Και πίστεψαν ότι πάντα όλα θα πηγαίνουν πρίμα. Το θράσος, η αλαζονεία και η απύθμενη ασχετοσύνη τους όμως τους παρέσυραν στην παγίδα της κανονικής αυταπάτης, όπου συγχέουν πια την πραγματικότητα με τις θολές επιθυμίες, τα δόλια σχέδια τους και τις χαώδεις σκέψεις τους…

Στα χέρια τους το μέλλον μας…

Την ερχομένη Τρίτη, αν περνώντας μπροστά από τα Προπύλαια, εκεί γύρω στις έξι το απόγευμα, συναντήσετε συγκεντρωμένο πλήθος αξύριστων μαλλιαρών ανδρών με πουλόβερ, τσιγάρο και κυριών που θυμίζουν όσες συμπαθέστατες κατά τα άλλα γυναίκες ταΐζουν τις αδέσποτες γάτες, μην τρομάξετε. Ή τουλάχιστον σκεφθείτε το πιο ψύχραιμα. Διότι δεν θα είναι Κούρδοι αυτονομιστές ή εκπρόσωποι του κινήματος κατά του σεξισμού. Αυτοί είναι οι δάσκαλοι των παιδιών σας.

Λυπάμαι για το βίαιον της περιγραφής και ξέρω ότι υπάρχουν πολλοί εκπαιδευτικοί, ιδιαίτερα νεότεροι, που δεν έχουν σχέση με αυτό το θέαμα. Ομως λυπάμαι διπλά διότι, όταν ακούω το αρκτικόλεξο ΟΛΜΕ, αυτή η εικόνα μου έρχεται στο νου – χωρίς να ξεχνώ τις κομψές τιράντες του πρώην προέδρου της με τον «Σεμπτέβριο» και τον «Οκτώμβριο»...

The Sword of Damocles...

Lou Reed

Με παραμύθια της Χαλιμάς... εγκαταλείπουν την εξουσία!

Θέμα ωρών είναι πλέον η ανακοίνωση του ανασχηματισμού. Σήμερα θα εκλεγεί η νέα πολιτική γραμματεία και ο νέος… παλιός γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Ρήγας. Αμέσως θα αρχίσουν να σβήνουν και να γράφουν τα ονόματα του νέου υπουργικού συμβουλίου.

Αν δεν «τσακίσει» κάτι τότε ο ανασχηματισμός θα γίνει Δευτέρα ή Τρίτη καθώς την Τετάρτη ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα μεταβεί στη Θεσσαλονίκη για τον εορτασμό του Αγίου Δημητρίου και της επετείου της 28^ης Οκτωβρίου. Άρα αν είναι να τους ορκίσει θα το κάνει το επόμενο 48ωρο. Αν δεν γίνει τότε ο ανασχηματισμός πάει για μετά το επόμενο Σαββατοκύριακο...

Κλειδώστε την και πετάξτε το κλειδί… για το καλό μας!

Μπαίνω πρωί πρωί στο φέισμπουκ, και πληροφορούμαι ότι στην εκπομπή του Χατζή στον ΣΚΑΙ, θα είναι καλεσμένη η ζουρλή. Και επειδή τον τελευταίο καιρό τα πολιτικά πράγματα έχουν βαρύνει, και κάθε άλλο παρά γέλιο προκαλούν, είπα κι εγώ να συντονιστώ και να την απολαύσω ελπίζοντας σε ένα ακόμη κωμικό και ταυτόχρονα  γκραν γκινιόλ μισάωρο στα πρότυπα του αλήστου μνήμης «τι είπατε;» στην Κοσιώνη…

Εξάλλου, όλοι εκείνοι οι σαρδανάπαλοι που με κάνανε να γελάω με την καρδιά μου το πρώτο ηρωικό εξάμηνο της κυβέρνησης συριζανέλ, δηλαδή η Ραχήλ, ο Στρατούλης, ο Μπαρουφάκης, ο Παλαβίτσας και λοιποί σερσέμηδες λείπουν, οπότε σκέφτηκα ότι καλό θα ήταν να απολαύσω λίγο ύστερη ζουρλή, που σίγουρα τα έχει μαζεμένα, σίγουρα έχει φορτώσει όλο αυτό το διάστημα που είναι στη απ έξω, και σίγουρα θα βγάλει γέλιο…

Κι αν το βαθύ ΠΑΣΟΚ ρίξει τον Τσίπρα;

Η μάχη πλέον θα είναι σκληρή. Το βαθύ ΠΑΣΟΚ –αυτό που φέρει πρωτογενώς τεράστια ευθύνη για την χρεοκοπία της χώρας– είναι ανεπίδεκτο μαθήσεως, αλλά ούτε και ενδιαφέρεται για μάθηση. Αυτή είναι για τους … άλλους! Σήμερα, όμως, παίζει τα τελευταία του χαρτιά. Και αυτό εγκυμονεί κινδύνους. 

Το βαθύ ΠΑΣΟΚ ήταν κυρίαρχο στους αρμούς της εξουσίας την πρώτη πενταετία Ανδρέα Παπανδρέου –τότε που η χώρα, από 6 δισεκατομμύρια δολλάρια εξωτερικό χρέος το 1981, έφθασε το 1989 να χρωστά 80 δισεκατομμύρια δολλάρια. Την ίδια δε περίοδο το δημοσιονομικό έλλειμμα, από 2,6% του Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ), έφθανε αισίως το 1989 το 12% του ΑΕΠ και ήταν το υψηλότερο στην τότε ΕΟΚ. Ας σημειωθεί επίσης ότι, παρά την παραπληροφόρηση, η ανεργία την περίοδο που το τριτοκοσμικό ΠΑΣΟΚ ήταν στην κυβέρνηση είχε τριπλασιαστεί (από 4% του ενεργού πληθυσμού είχε φθάσει στο 12% όταν σχηματίστηκε η υπό τον Ξενοφώντα Ζολώτα οικουμενική κυβέρνηση, τον Δεκέμβριο 1989)…

Εγκαταλείπουν το καράβι που βουλιάζει...

Μια συμβολικής σημασίας είδηση των τελευταίων ημερών ήταν η φορολογική απόδραση από την Ελλάδα του ζεύγους Αγγελόπουλου. Η συμβολική σημασία του γεγονότος έχει να κάνει με τη στήριξη που είχε προσφέρει η κα Γιάννα Αγγελοπούλου στον κ. Τσίπρα την περίοδο της προέλασης προς την εξουσία  κυρίως στην εξοικείωση διεθνών παραγόντων μαζί του.

Η αστική τάξη της χώρας  αφού έφαγε το παραμύθι του  "φρέσκου" και του "ηθικού πλεονεκτήματος" εγκαταλείπει τους... ιθαγενείς στο φορολογικό Νταχάου της "παλαβής" αριστεράς, θα μπορούσε να είναι το εξάστηλο λαϊκίστικης φυλλάδας.