Still Breathing...

Green Day

Βαρέσαμε διάλυση…

Οι φίλοι εκτός Θεσσαλονίκης δεν μπορούσαν να διανοηθούν ότι αυτά που περιγράφαμε στα ρεπορτάζ, στο facebook, στην τηλεόραση, στα ραδιόφωνα ήταν αληθινά. Oτι από την ημέρα των Θεοφανίων ήρθε μια αφύσικη παγωνιά με τη θερμοκρασία να κατρακυλά πολλούς βαθμούς κάτω από το μηδέν, ότι πάγωσαν νερά σε δρόμους και σωλήνες στα μπαλκόνια, ότι τα περισσότερα σπίτια αντιμετώπισαν σοβαρά προβλήματα με τη θέρμανση και το νερό κι ότι καπάκι ήρθε και μια χιονόπτωση που κατέστησε τις μετακινήσεις μας βασανιστήριο.

Oτι στην πόλη χάθηκε κάθε έλεγχος, ότι σπίτια έμειναν χωρίς νερό επί μια εβδομάδα, ότι λόγω βλαβών υπάρχουν πολύ σοβαρά προβλήματα στην υδροδότηση της πόλης κι ότι γίνονται διακοπές κεντρικά, ότι έμεινε το Ιπποκράτειο νοσοκομείο χωρίς νερό την ημέρα που είχε γενική εφημερία κι ότι δεν έχουμε ιδέα ακόμη τι ζημιές ακριβώς έχουν τα σπίτια μας και οι κρατικές υποδομές…

Ποιος θα ξαναμιλήσει στον Γιάννη Αναξιοπρεπή;

Βράδυ Δευτέρας, η πιο κρύα νύχτα του χειμώνα στην Αθήνα. Στο κέντρο φιλοξενίας αστέγων του Δήμου Αθηναίων ο υπάλληλος βάρδιας μαθαίνει ότι ο αντικαταστάτης του δεν θα έρθει. Αποφασίζει να κλειδώσει το κέντρο και να αφήσει τους άστεγους στο δρόμο. Τι συμβαίνει στο μυαλό του;

Προσπάθησα να έρθω στη θέση αυτού του ανθρώπου, που χάριν ευκολίας ας τον πούμε Γιάννη Αναξιοπρεπή. Ο Γιάννης πληρώνεται έναν μέτριο μισθό, από τον οποίο δεν θα είναι ικανοποιημένος, αλλά κανείς δεν τον εμποδίζει να βρει έναν καλύτερο. Ο Γιάννης, στη σημερινή εποχή της ανεργίας στο 25%, πληρώνεται έναν καλό μισθό. Τα ίδια λεφτά με τον Γιάννη που φυλάει μία αίθουσα παίρνει ένας δάσκαλος που καλείται να διαπλάσει ανθρώπους, τα ίδια και ένας αστυνόμος που κυνηγάει κακοποιούς με ένα πιστόλι...

Waste a Moment...

Kings of Leon

ΠΑΣΟΚ: Οι «αυτοδημιούργητοι» εναντίον των «κληρονόμων» και οι τρείς ανθοδέσμες…

«Τα λουλούδια στην κυρία από μένα».  Οι  ανθοδέσμες που έφτασαν στη   Χαρ. Τρικούπη είχαν δυο  διαφορετικούς αποστολείς. Ο Αλέξης Τσίπρας και ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχουν κάθε  λόγο να  είναι ευτυχείς με τα δώρα που τους έκανε  πρωτοχρονιάτικα –έστω με το παλιό ημερολόγιο – η Φώφη Γεννηματά, ανακοινώνοντας τον συνεταιρισμό της με τον Γ. Παπανδρέου  που θα απολήξει  στο αδιανόητο για την ιστορική διαδρομή της δημοκρατικής παράταξης: την απόσυρση του ΠΑΣΟΚ  υπέρ της  λεγόμενης… «Δημοκρατικής Συμπαράταξης».

Δηλαδή για κάτι  που δεν υπάρχει  ως πολιτικός φορέας – είναι μια τυπική διευθέτηση μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ στη Βουλή-  και εν όψει της υποτιθέμενης μέλλουσας δημιουργίας του  είναι αγνώστου περιεχομένου, ιδεολογίας, πολιτικής, στελέχωσης και …ηγεσίας!

Λαϊκιστές, δημαγωγοί και πολιτικοί απατεώνες…

Στη Μεταπολίτευση κυριάρχησε ένα μοτίβο που ήθελε την εκάστοτε αντιπολίτευση κυρίως όταν αυτή προερχόταν από τον αριστερό χώρο να πλειοδοτεί σε παροχές και... παραμύθια. Όταν στη συνέχεια γινόταν κυβέρνηση τα δεδομένα ήταν εντελώς διαφορετικά και εν τέλει ο ελληνικός λαός "ψαχνόταν" σε σχέση με το τι δεν πήγε καλά και τα όνειρά του έγιναν εφιάλτες.

Ο λαϊκισμός και η παρουσία πολιτικών δημαγωγών στο δημόσιο βίο της χώρας σε συνδυασμό με την άσκηση ενός κρατικοδίαιτου μοντέλου ανάπτυξης ώστε να... δέσουν την "πελατεία" τους είχαν τα γνωστά αποτελέσματα…

Μεταναστευτικό μπάχαλο: Ο μπάρμπα Αλέκος απασφάλισε!

Θυμόσαστε εκείνον τον «περίεργο» ευρωβουλευτή του Πασόκ, τον Κρίτωνα τον Αρσένη, εκείνον με τη χαίτη, που έκανε πασαρέλα στα διάφορα ευρωπαϊκά φόρα, πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες, απολαμβάνοντας τον βαρβάτο του μισθό, μαζί με όλα τα «κομφόρ» που συνεπάγεται ο «αγώνας για προκοπή» στο ευρωκοινοβούλιο;

Τον θυμήθηκα σήμερα με αφορμή κάτι ανερμάτιστες δηλώσεις του σοφού Νέστορα της αριστεράς, του μπάρμπα Αλέκου του φραπεδιάρη, που θύμισε έντονα τον Κρίτωνα ο οποίος είχε πει κάποτε ότι τα μνημόνια αποτελούν σχέδια αποπροσανατολισμού μας από τα μεγάλα προβλήματα, όπως είναι το ζευγάρωμα του ροφού, ή η προστασία των σκορπιών στη Γαύδο… ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων. Στη συνέχεια προσχώρησε και αυτός στον Σύριζα, αλλά έφαγε πόρτα από τους ψηφοφόρους, και ποιος ξέρει που απολαμβάνει την σύνταξή του τώρα…

Ευτυχώς είμαι γέρος και σε λίγο θα πεθάνω…

Καθημερινές ιστορίες τρέλας… η συνέχεια:

Στο καφενείο οι παππούδες βρίζουν: από αύριο 20 λεπτά ο καφές αύξηση είπε ο καφετζής. Και το τσάι και το χαμομήλι. Βρίζουν συνεχώς και βρίζουν με τον ωραίο τρόπο του γέροντα, που δεν τον παρεξηγείς.

Λίγες ημέρες από την έλευση του 2017 και άρχισαν τα όργανα. Δεν υπάρχει τίποτα που να μην αυξάνεται. Κόστος πετρελαίου που δεν μένει σε αυτό αλλά μετακυλίεται και στα υπόλοιπα προϊόντα γιατί 90% εξ αυτών μεταφέρονται και χρησιμοποιείται πετρέλαιο κ.λ.π. Αρα όλα θα ανέβουν από το σούπερ μάρκετ μέχρι το περίπτερο...

Φταίνε πάντα οι άλλοι…

Με μία κρίση φάνηκε ανάγλυφα όλη η λειτουργία του κράτους και των πολιτών. Από μέρες ξέραμε ότι για μερικές μέρες θα επικρατήσουν ακραίες καιρικές συνθήκες, για τις οποίες δεν ήμαστε προετοιμασμένοι. Έτσι αντί να δούμε πώς θα το αντιμετωπίσουμε, ακούγαμε διάφορα στις τηλεοράσεις περί τι καλά θα είναι που θα παίζουν χιονοπόλεμο τα παιδιά και αν θα βουτήξει κανείς για το σταυρό.

Μάλιστα είχαμε και κλειστά τα σχολεία, που θα άνοιγαν τη Δευτέρα. Όπως γίνεται συνήθως δεν δώσαμε καμία σημασία και βρεθήκαμε από την Παρασκευή στο έλεος του καιρού. Φυσικό αέριο μας έλεγαν. Καυστήρες που χρειάζονται νερό αλλά όταν παγώσουν οι σωλήνες σπάνε και φυσικά σταματάει η θέρμανση και το νερό. Καυστήρες που κανονικά έπρεπε να είναι μέσα, αλλά βεβαίως ήταν έξω. Ακούσαμε κάτι; Όχι κι πάλι όχι. Μένουμε να προσδοκούμε να έρθει ο τεχνικός να αποκαταστήσει τη βλάβη…

Take it All Back...

Judah and the Lion