With Roses...

The Walking Who

Οι συνεχιστές του αντιμνημονιακού αγώνα…

Την εποχή του αντιμνημονίου η διάκριση αριστερά-δεξιά αντικαταστάθηκε από το δίπολο μνημόνιο-αντιμνημόνιο, για αυτό δεν ήταν και δεν είναι περίεργο που η πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση συγκυβερνά με τη δεξιά πτέρυγα της δεξιάς. Γιατί από εκείνα τα χρόνια ήδη, αν ήσουν δεξιός και δεν μπορούσες να ψηφίσεις αριστερά, τουλάχιστον ας ψήφιζες Ανέλ, που ήταν έντιμοι αντιμνημονιακοί δεξιοί.

Τώρα που το κίνημα Δεν πληρώνω ήρθε στην εξουσία και μετά το τρίτο ετοιμάζει κι ένα τέταρτο σκληρό μνημόνιο, το αντιμνημονιακό λάβαρο εναντίον του συστήματος έμεινε να το σηκώνει η τρίτη αντισυστημική δύναμη της χώρας. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, ο αντιμνημονιακός αγώνας, ανάμεσα στα άλλα που έκανε, ήταν ότι νομιμοποίησε ένα φασιστικό μόρφωμα και το έφερε στη Βουλή...

Φρουρά! … Φρουρά!… Μα που είναι η φρουρά;

Δυο και κάτι χρόνια τώρα έχω να λέω ότι μπορεί το τσίρκο που μας κυβερνά να αποδομεί καθημερινά τη χώρα σε όλα τα επίπεδα, πλην όμως γελάμε. Ως τσίρκο που είναι, ως μπουρλέσκ φρικ σόου, βγάζει γέλιο, και μάλιστα πηγαίο.

Πολλά είναι τα περιστατικά, ή τα λεγόμενα κυβερνητικών και μη συριζαίων, που τα τελευταία αυτά χρόνια με κάνουν να ξεκαρδίζομαι, δίνοντας μου κουράγιο να αντιμετωπίσω την μαύρη και άραχλη πραγματικότητα, αυτήν που έφεραν στο κεφάλι τους (μας)  τα εκατομμύρια των ανίδεων συμπατριωτών μας, που επέτρεψαν στα σούργελα των συριζανέλ να μας κατσικωθούν για τα καλά, χωρίς να λένε να φύγουν, αφού τα προνόμια και το μπακαγιόκο της εξουσίας είναι ελκυστικά… άλλωστε που θα ξαναδούν σταθερό μισθό όλοι αυτοί οι επαγγελματίες άεργοι «επαναστάτες»;

Προλεταριοποίηση και «αντίμετρα»…

«Το πρώτιστο αριστερό, προοδευτικό και πατριωτικό καθήκον είναι η απεμπλοκή από το μνημονιακό καθεστώς», δήλωσε ο πρωθυπουργός κατά την διάρκεια του υπουργικού συμβουλίου της 4ης Μαΐου 2017.

Διαρκώς διευρύνεται η απόκλιση μεταξύ των λόγων και των πράξεών του. Εάν πράγματι πρώτιστος στόχος ήταν ο προαναφερθείς – και όχι η παντί τρόπω παραμονή στον πρωθυπουργικό θώκο – ο κ. Τσίπρας δεν θα είχε τορπιλίσει μέσω της μη εκλογής ΠτΔ την απεμπλοκή από τα δύο πρώτα μνημόνια, η οποία διεφαίνετο στα τέλη του 2014…

Και τώρα… «ναι σε όλα!»…

Χρήσιμες υπενθυμίσεις για τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ: Τον Οκτώβριο του 2011 και ενώ η Βουλή καλούνταν να ψηφίσει κάποια προαπαιτούμενα για την εκταμίευση μίας δόσης εκείνου του, αθώου σε σχέση με τα επόμενα πρώτου μνημονίου, η Βάσω Παπανδρέου είχε δηλώσει: «Η κοινωνία είναι σε απόγνωση και η χώρα καταρρέει», διευκρινίζοντας ευθύς αμέσως ότι θα ψήφιζε το άρθρο για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις: «Ψηφίζω και έχω συνειδησιακό πρόβλημα όπως πάρα πολλοί άλλοι βουλευτές». Και είχε καταλήξει λέγοντας το ιστορικό «είναι η τελευταία φορά»… Ηταν ήδη αργά για δάκρυα όμως.

Ηταν πάντως πράγματι η τελευταία φορά (για εκείνη και άλλους 21 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ), αλλά δεν είχε και τόση σημασία. Το κακό είχε γίνει, η χώρα βρισκόταν ήδη αλλού. Η Βάσω Παπανδρέου καταλάβαινε πολύ καλά και τι συνέβαινε και τι ερχόταν. Τον Φεβρουάριο του 2012 δεν ψήφισε το δεύτερο μνημόνιο. Διαγράφηκε από το ΠΑΣΟΚ και δήλωσε: «Ψήφισα κατά συνείδηση μετά από καιρό. Με διέγραψαν από το ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν μπορούν να διαγράψουν την πορεία μου»…

The Loneliness of Time Travel...

Withnailus

Εθνική αφασία…

Όταν πάνω από το 60% του ελληνικού λαού είπε «όχι» στα μνημόνια, ασφαλώς και δεν σκεφτήκαμε ότι όλοι αυτοί ήταν αριστεροί. Δεν έγινε ξαφνικά η χώρα κομμουνιστική, επαναστατική, αντιευρωπαϊκή ή ό,τι άλλο και ψήφισε την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ.

Ακόμη και το υπόλοιπο 40% που ψήφιζε «ναι» δεν ήταν ευχαριστημένοι, βολεμένοι ή προδότες όπως η αριστερά ήθελε να τους παρουσιάζει. Έκτοτε κύλησαν σχεδόν δύο χρόνια με τους νικητές του «όχι», δηλαδή ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ να κυβερνούν και να παίρνουν μέτρα των οποίων ο λογαριασμός έχει φτάσει τα 15 δις ευρώ...

Το (βαθύ Πασόκ) πτώμα του Σύριζα…

Ο εν μέρει κάφρικος και ολοκληρωτικά εφηβικός τρόπος με τον οποίο επέλεξε ο Αλέξης Τσίπρας να ταυτιστεί με τα συμφέροντα του Ιβάν Σαββίδη αποδεικνύει ότι ο σημερινός πρωθυπουργός είναι το πιο άξιο τέκνο της Μεταπολίτευσης.

Ο Αλέξης Τσίπρας μοιάζει να έχει αποδεχθεί ότι θα χάσει τις επόμενες εκλογές κι αυτό που κυρίως τον ενδιαφέρει είναι η...όσμωση του με ομάδες κάθε λογής συμφερόντων που θα του ανταποδώσουν τις σημερινές χάρες στα χρόνια της αντιπολίτευσης. Πρόκειται για τις περίφημες "δουλίτσες" που κάθε κυβέρνηση κάνει ώστε να δημιουργήσει ένα δικό της "σύστημα" για τις δύσκολες ώρες…

Ρούπελ 1941: Η Αναβίωση…

Το θρυλικό Ρούπελ είναι ένα από τα 21 συνολικά οχυρά της «Γραμμής Μεταξά», που βρίσκεται στο Νομό Σερρών, κοντά στο Σιδηρόκαστρο και δίπλα στα σύνορα με την Βουλγαρία.

Είναι το μεγαλύτερο όλων, με συνολικό μήκος στοών και καταφυγίων 6.100 μ. Αποτελούνταν κάποτε από 6 στοές εκ των οποίων οι τρεις επικοινωνούσαν υπογείως, και είχε σκοπό την εξασφάλιση των συνόρων σε περίπτωση επίθεσης από πλευράς Βουλγαρίας, και την αποτροπή καθόδου των εχθρικών στρατευμάτων στην ελληνική ενδοχώρα...

«Ελα, μωρέ, και τι έγινε...»

Εχουμε και λέμε: Εισβολή αγνώστων και καταστροφές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, περιστατικά βίας κατά φοιτητών στη Νομική Σχολή Αθηνών, ένοπλη ληστεία στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, πυροβολισμοί έξω από το Εφετείο Αθηνών, βιαιοπραγίες στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου της Περιφέρειας Αττικής, εύγλωττη χειρονομία υπουργού της κυβέρνησης στη διάρκεια αγώνα πόλο...

Για να μην αθροίσουμε και τη σύρραξη στον Βόλο την περασμένη εβδομάδα λίγο πριν από τη διοργάνωση ποδοσφαιρικού αγώνα (του τελικού Κυπέλλου Ελλάδος)…