Mother...

Pink Floyd

Θα αντέξουμε τόσο καπιταλισμό;

Καβάλα στο άλογο έρχεται ο καπιταλισμός του ΣΥΡΙΖΑ. Αγνώριστη η χώρα. Κάντε "αξονική" σε πολυνομοσχέδιο και προαπαιτούμενα και θα καταλάβετε. 

Βασανιστήκαμε, πάνω από 40 χρόνια, να περάσει ο καπιταλισμός, ως σοσιαλιστικό σύστημα, στην οικονομία και τι κάναμε; Μια τρύπα στο νερό κάναμε. 

Το πήραν στα χέρια τους οι κομμουνιστές του ΣΥΡΙΖΑ, με τα δεκανίκια των ακροδεξιών ΑΝΕΛ και μέσα σε τρία χρονάκια τον ξεπέταξαν τον καπιταλισμό. 

Να είναι καλά οι άνθρωποι. Τώρα, το πώς θα ξεμπλέξουν δικό τους πρόβλημα. Ούτε ψύλλος στον κόρφο τους…

Σενάριο τρέλας…

Ακούγεται τρελό· όμως, ας το έχουμε υπ’ όψιν και αυτό, διότι ένα είδος τρέλας μάς κυβερνά.

Οι παρατηρητές των ΑΝΕΛ (είδος το οποίο, για ευνόητους λόγους, απαντά αποκλειστικά στον χώρο της Ν.Δ.) διαπιστώνουν ότι τον τελευταίο καιρό –και ειδικά μετά την υπόθεση των βλημάτων της Σαουδικής Αραβίας– ο κυβερνητικός εταίρος διακατέχεται από την αγωνία για την εξασφάλιση του μέλλοντός του, καθώς οι ΑΝΕΛ κατά πάσα πιθανότητα δεν πρόκειται να επιβιώσουν από τις επόμενες εκλογές, όποτε και να γίνουν αυτές…

Τα Big Little Lies του Τσίπρα και ο Μητσοτάκης…

Ο Πρωθυπουργός έκοψε τη βασιλόπιτα στο υπουργικό συμβούλιο. Το φλουρί βρέθηκε στο κομμάτι του κυβερνητικού εταίρου. Ακολούθησαν χαμόγελα και κάτι φαιδρά περί ψηφιοποίησης του υπουργείου Εθνικής Αμυνας. Καλό είναι κάτι τέτοια να τα χειριζόμαστε διακριτικά. Είναι ντροπή να δηλώνουμε προς πάσα κατεύθυνση ότι ένα τόσο κρίσιμο υπουργείο ελέγχεται για ψηφιακή υστέρηση. 

 

Ο Αλέξης Τσίπρας δέχθηκε τις ευχές των υπουργών του. «Και του χρόνου». Δεδομένων των συνθηκών, ούτε ο ίδιος δεν θα έπρεπε να τις πάρει στα σοβαρά. Ηγείται μίας κυβέρνησης που εφαρμόζει πολιτική σκληρής λιτότητας, έχοντας επικαλύψει τον προγραμματικό της λόγο με ψεύδη, ενώ τα κρούσματα αλαζονείας ενσωματώθηκαν στην πολιτική καθημερινότητα. Ωστόσο, αυτό που συμβαίνει είναι αξιοσημείωτο…

Splinter...

Gary Numan

Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος, σύντροφε Τσίπρα;

Θα λύσει το Σκοπιανό η κυβέρνηση του Τσίπρα και του Καμμένου; Και πάνω σε ποιά βάση; Στην χώρα του παράλογου και του ψεύδους, που έχει μεταβληθεί η πατρίδα μας, έγινε κι αυτό το αδιανόητο.

Η κυβέρνηση, διά του κυβερνητικού εκπροσώπου Δημ. Τζανακόπουλου, εγκαλεί αυστηρά την αντιπολίτευση να αποσαφηνίσει τη θέση της για το Σκοπιανό. Ενώ η ίδια, δια του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά, αρνείται να διευκρινίσει την δική της θέση, το πού βρίσκεται η διαπραγμάτευση για την ονομασία του γειτονικού κράτους και να ενημερώσει τον ελληνικό λαό προς τι η σπουδή για να κλείσει το όλο θέμα άρον άρον, μετά τις καθυστερήσεις που παίζονται εκατέρωθεν εδώ και δεκαετίες…

Το Ιράν, η Βενεζουέλα, και ο … κακός Τραμπ.

Αν κρίνουμε από τις ειδήσεις που διαβάζουμε και από τις εικόνες που κυκλοφορούν, οι Εμίρηδες τα έχουν όλα. Χάρη στο πετρέλαιο διαθέτουν κότερα, επαύλεις, ουρανοξύστες, έργα τέχνης, ακόμη και ποδοσφαιρικές ομάδες. Όλα μα όλα είναι στη διάθεσή τους όσο υπάρχουν τα πετροδόλαρα. 

Είναι όμως αλήθεια ότι αρκεί το πετρέλαιο για να ζει ένας λαός πλουσιοπάροχα; Διότι αν κρίνουμε από το Ιράν και την Βενεζουέλα, κάτι τέτοιο δεν ισχύει μιας και εκεί ο λαός είναι στους δρόμους διαμαρτυρόμενος για ελλείψεις βασικών αγαθών, αυξημένες τιμές, ανεργία, κ.ο.κ. Παράλληλα πεινάνε, και είναι έτοιμοι να τα κάψουν όλα, ακόμη και να πεθάνουν στους δρόμους…

Reflections...

Dead Vibrations

Ανοιχτή επιστολή στην κα Μπαζιάνα…

Σιχαίνομαι κάθε είδους bullying. Διαδικτυακού και μη. Σιχαίνομαι επίσης να επιτίθενται σε κάποιον όχι για αυτά που κάνει ή που λέει, αλλά για τη συγγενική, φιλική, κοινωνική ή όποια άλλη σχέση έχει με έναν άνθρωπο. Προς τούτο, κα Μπαζιάνα, η παρούσα ανοιχτή προς εσένα επιστολή μου θα εστιάσει μόνο στα λεγόμενά σου στη συνέντευξη που παραχώρησες στην Εφ.Συν. 

Χρησιμοποιώ δεύτερο ενικό πρόσωπο και όχι πληθυντικό ευγενείας καθώς, όπως ως αριστερή γνωρίζεις, ο πληθυντικός ευγενείας είναι ταξικό δημιούργημα της μπουρζουαζίας της Ευρώπης και δεν ταιριάζει σε εμάς, προλετάριους ανθρώπους…

Κρείττον το σιγάν…

Έχει επισημανθεί ξανά: Η ανθεκτικότητα των Συριζανέλ -το γεγονός ότι δεν έχουν σαρωθεί από την απογοήτευση και την οργή των ίδιων τους των ψηφοφόρων- δεν πηγάζει από τα πεπραγμένα τους. Ούτε βεβαίως από το ηθικό τους πλεονέκτημα. Μα από τη θαυμαστή τους ικανότητα να διαμορφώνουν την ατζέντα της πολιτικής επικαιρότητας. Να ιεραρχούν κατά το συμφέρον τους τα προς συζήτησιν θέματα. Να διαλέγουν το γήπεδο. Το επαναλαμβανόμενο σφάλμα σύσσωμης σχεδόν της αντιπολίτευσης είναι ότι παρασύρεται και παίζει στο γήπεδο των Συριζανέλ.

 

Την εβδομάδα που μάς πέρασε, η ελληνική κοινή γνώμη παθιάστηκε με δύο ζητήματα τα οποία μονάχα σε χώρα που έχει ξεπεράσει προ πολλού τα δεινά της, σε επικράτεια ξένοιαστη, σχεδόν χαζοχαρούμενη, θα σήκωναν ντόρο.

Το πρώτο είχε να κάνει με τις εκδρομές των σχολείων εκτός συνόρων…