Το επερχόμενο τέλος της Αριστεράς!

Επεισόδιο πρώτο: Στις αρχές του 1974, λίγο πριν πέσει η χούντα, κανείς δεν φανταζόταν ότι αυτό που ονομάστηκε αργότερα «μεταπολίτευση» θα ερχόταν τόσο γρήγορα και θα σηματοδοτούσε μια τόσο θεαματική μετακίνηση ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας, από «σταθερές» δεκαετιών.

Ακόμα κι αφότου έπεσε η χούντα, τις πρώτες εβδομάδες, βγήκαν πολιτικοί αρχηγοί και κόμματα της εποχή εκείνης, και έδειξαν πλήρη ανικανότητα να καταλάβουν πόσο πολύ είχε αλλάξει η δυναμική των πολιτικών εξελίξεων στην Ελλάδα και πόσο μακριά θα πήγαινε.

·       Κάποιοι έλεγαν «άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς»!

·       Κάποιοι άλλοι μίλαγαν για… «αλλαγή νατοϊκής φρουράς»!

Λίγες μέρες αργότερα, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έβγαζε τη χώρα από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ.

Η εποχή των κοινοβουλευτικών τεράτων…

Υπάρχει κάποιος λόγος να πηγαινοέρχονται καθημερινώς στην Βουλή οι κ.κ. Σπύρος Δανέλλης, Κώστας Ζουράρις, Βασίλης Κόκκαλης, Ελενα Κουντουρά, Αικατερίνη Παπακώστα, και Αθανάσιος Παπαχριστόπουλος;

Τσάμπα οι βενζίνες και τζάμπα τα αέρια του θερμοκηπίου που εκλύουν τα βουλευτικά τους αυτοκίνητα, αφού περιόρισαν το «απεριόριστο το δικαίωμα της γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση» των βουλευτών στο «ό,τι πει το κόμμα»· και μάλιστα το κόμμα που δεν είναι το δικό τους και δεν είναι αυτό που επέλεξαν οι ψηφοφόροι τους.

Δεν έχει ματαγίνει τέτοιος ευτελισμός της Βουλής, σαν αυτόν που επέτυχαν η κυβέρνηση μαζί με τους έξι. Ο ΣΥΡΙΖΑ στην προσπάθεια να έχει και την πλειοψηφία χορτάτη και την κοινοβουλευτική ομάδα των ΑΝΕΛ ολόκληρη, δημιούργησε βουλευτές δύο Κοινοβουλευτικών Ομάδων.

Θα ανήκουν τυπικώς σε αντιπολιτευόμενα κόμματα και θα υπερψηφίζουν ό,τι θέλει το κυβερνών κόμμα· μα ό,τι θέλει! Ούτε σεναριογράφος κωμωδιών του Χόλιγουντ δεν θα μπορούσε να το σκεφτεί. Πολλώ δε μάλλον όταν διανθίζουν αυτή την απρέπεια με φληναφήματα σαν του κ. Δανέλλη «επιθυμώ να συμβάλλω στην προάσπιση του κύρους του Κοινοβουλίου καθώς και στην εύρυθμη λειτουργία του» ή της κ. Παπακώστα «το αξίωμα του βουλευτή υπερβαίνει τις κομματικές σκοπιμότητες και τακτικισμούς»...

People Are Strange...

The Doors

Μήπως ακούτε θόρυβο από …ελικόπτερα;

Ο Πρωθυπουργός εκβιάζεται ανοικτά πλέον, από τον πρώην κυβερνητικό εταίρο του, Πάνο Καμένο!.

Εκβιάζεται με αποκαλύψεις σε βάρος του και με βαριά υπονοούμενα, μέσω δημοσιογράφου (του Γιώργου Τράγκα), που κατά δήλωσίν του υπήρξε συνεργάτης και είναι ακόμα «συνομιλητής» του Καμένου.

Υπό την πίεση των «αποκαλύψεων» - και των απειλών για άλλες, ακόμα πιο συνταρακτικές αποκαλύψεις - αρχικά το Μαξίμου δηλώνει ότι θα κάνει το χατίρι του Καμένου και θα αλλάξει τον Κανονισμό της Βουλής.

Κι ύστερα υπό το βάρος της κατακραυγή όλων πια, το παίρνει πίσω και δηλώνει ότι «δεν εκβιάζεται» και δεν θα αλλάξει τον Κανονισμό της Βουλής!

Λίγες ώρες πριν, βέβαια, ο κ. Τζανακόπουλος έλεγε τα ακριβώς αντίθετα…

Οι άνθρωποι που κυβερνούν (ακόμα) σήμερα τη χώρα βρίσκονται σε πλήρη πανικό και τα έχουν χαμένα!

Εκτσογλανισμός…

Τον Δεκέμβριο του 2013 σε ομιλία του ο Ευ. Βενιζέλος είχε πει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ καλλιεργεί το αίσθημα του εκτσογλανισμού της κοινωνίας.

Ως εκτσογλανισμός ορίζεται ο εθισμός ενός ολόκληρου λάου στην βία και την χυδαία ρητορική.

Πώς μπορούσε ο ΣΥΡΙΖΑ τον καιρό εκείνο να καλλιεργεί τον εκτσογλανισμό;

Θυμάστε ποιά ήταν η τότε πολιτική του;

Θυμάστε τις κρεμάλες, τις αφίσες «ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΝΤΑΙ», το σύνθημα «να καεί, να καεί το….. η Βουλή», το βάρβαρο «Στερήσατε λεφτά! Στερήσατε παιδεία! Και εμείς θα σας στερήσουμε την ελευθερία!», το μεθυστικά χυδαίο και όπως βλέπουμε και σήμερα πολύ επικίνδυνο «Είσαστε προδότες, είσαστε κουφάλες, λίγες μέρες μείνανε, να στήσουμε κρεμάλες».  

Πώς είναι δυνατόν να ξεχάσει κάνεις την άγρια πολιτική της περιόδου 2011-15;

Τα ύστερα του κόσμου…

Την ώρα που η Ελλάδα κρέμεται από το τσουλούφι του Παπαχριστόπουλου, και σεληνιάζεται με τις εκρήξεις της Μεγαλοοικονόμου, ή τις τσάμπα μαγκιές του Πολάκη (που τον πνίγει το δίκιο), την ώρα δηλαδή που χάρη στον Αλέξη οι νέοι μας έχασαν τη Μακεδονία αλλά έμαθαν επιτέλους και τη λέξη «ολετήρας»,  στον υπόλοιπο κόσμο τα πράγματα δεν είναι και πολύ καλύτερα.

Στην Αμερική ο Τραμπ στέλνει κι άλλο στρατό στα σύνορα με το Μεξικό, αποφασισμένος να κάνει το δικό του ασχέτως των αντιδράσεων, απειλώντας παράλληλα και με μια στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα… αν χρειαστεί…

Wehmut...

Tess Parks

Που είναι ο Αυτιάς να καθαρίσει;

Θυμόσαστε πριν από λίγο καιρό, που πάνω από 35 πτήσεις δεν μπόρεσαν να προσγειωθούν στο (γερμανικό πλέον) αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης λόγω χαμηλής νέφωσης και ορατότητας, με αποτέλεσμα άλλες να πάνε Αθήνα, άλλες Καβάλα, και μία εξ αυτών (Ryanair) στην … Τιμισοάρα;

Για τις 35 αυτές πτήσεις δεν ίδρωσε κανενός το αυτί… ούτε καν εγέρθηκαν ερωτήματα από τα πάντα σοβαρά μας ΜΜΕ για το τι απέγινε εκείνο το μηχάνημα που «φυσάει αέρα και διώχνει την ομίχλη»… ούτε κανείς τα έβαλε με τους «φραπορτιανούς» που δεν βάζουν σε λειτουργία …το ειδικό εκείνο ραντάρ(!) που υπάρχει στις αποθήκες,  όπως παλιά τα έβαζαν απαξάπαντες με το κακό κράτος που λειτουργούσε το αεροδρόμιο δημόσια και δωρεάν…

Getting It Together...

The Walking Who

Σιγά τον δικτατορίσκο…

Ο​​ταν ξεκινάς τη ζωή σου ασκώντας την τέχνη του χειρουργού σε μια ελληνική επαρχία και εκλέγεσαι δήμαρχος, κοινώς γίνεσαι ο πρώτος του χωριού, είναι μάλλον φυσιολογικό να αισθάνεσαι επιτυχημένος. Και να πιστεύεις ότι η επιτυχία δεν οφείλεται μόνον στις όποιες ικανότητές σου, αλλά και στον ίδιο σου τον χαρακτήρα, στην άνεση της μαγκιάς σου, στην αθυροστομία σου και στην πηγαία σου αυθάδεια.

Οταν είσαι χειρουργός και δήμαρχος και κάποιοι σε χρίζουν υπουργό, άνεμοι σαρώνουν το άγριο τοπίο του εγκεφάλου σου. Οι άνεμοι γίνονται θυελλώδεις όταν αντιλαμβάνεσαι ότι μπορεί να λες ότι στον δήμο κρατούσες διπλά βιβλία χωρίς να σε πειράζει κανείς ή να απειλείς όποιον τολμά να έχει αντίρρηση πως θα τον στείλεις στα τρία μέτρα κάτω από τη γη…