28.2.19

Βρε άει στο διάολο…


Η Ευρώπη αντιμετωπίζει σήμερα μεγάλο κίνδυνο από το ανερχόμενο ρεύμα του «ευρωσκεπτικισμού» - ή μάλλον της «ευρω-άρνησης». Που κερδίζει έδαφος και στα αριστερά και στα δεξιά του πολιτικού φάσματος των ευρωπαϊκών κοινωνιών.
Πολλοί το επισημαίνουν αυτό - κι έχουν δίκιο, αναμφίβολα. Μόνο που το πρόβλημα δεν λύνεται «ξορκίζοντας» τους κακούς «ευρωσκεπτικιστές».
Διότι κάποιες φορές ο πραγματικός εχθρός δεν βρίσκεται εκεί, βρίσκεται «εντός των τειχών»: στην πλευρά εκείνων που – υποτίθεται – θέλουν την Ενωμένη Ευρώπη! Αλλά κάνουν τα πάντα για να τη διαλύσουν.





Ο Γαλλος Πρόεδρος Μακρόν, για παράδειγμα – ακραιφνώς «Ευρωπαϊστής, έτσι; - πέρασε νομοθεσία στη χώρα του, με την οποία… κατάργησε τη δημόσια χρήση των όρων «πατέρας» - «μητέρα» στα Γαλλικά σχολεία!
Αντί γι’ αυτές τις λέξεις, θα χρησιμοποιούνται πλέον οι περιφράσεις: «Γονέας υπ’ αριθμός ένα» και «γονέας υπ’ αριθμός δύο». Τέτοια… καραγκιοζιλίκια!



Cherokee People...

Paul Revere and the Raiders




Ο Θεός να βάλει το χέρι του!


Τρία ερωτήματα πλανώνται πάνω από την Ελλάδα, χωρίς να παίρνουν καμία απάντηση. Κι αυτό κάτι δείχνει για το αδιέξοδο στο οποίο έχουμε περιέλθει ως κοινωνία.
Πρώτο ερώτημα: Πότε θα γίνουν εκλογές;
Παλαιότερα αυτό αφορούσε μόνο τους «επαγγελματίες» της Πολιτικής. Βουλευτές, υποψήφιους βουλευτές, στελέχη κομμάτων, υψηλόβαθμα στελέχη του κρατικού μηχανισμού, δημοσιογράφους κλπ.
Τώρα όμως, το θέτουν, όλο και πιο πιεστικά, άνθρωποι που ΔΕΝ ασχολούνται ιδιαίτερα με την πολιτική.
Γιατί άραγε;





Διότι νιώθουν ότι η απομάκρυνση του ΣΥΡΙΖΑ – που όλοι την προεξοφλούν πλέον – θα επηρεάσει άμεσα τη ζωή τους.
Η μεγάλη πλειονότητα της κοινωνίας νιώθει πια παγιδευμένη σε μια κατάσταση, πολύ χειρότερη απ’ ό,τι θυμάται οποιοσδήποτε στο παρελθόν.
Και πιο απελπιστική, επίσης...
Το ερώτημα δεν έχει «προφανή» απάντηση:
Το «λογικό» για τον Τσίπρα θα ήταν να κάνει τις εκλογές άμεσα: Ακόμα και πριν το Μάϊο (όταν θα γίνουν αναγκαστικά ευρωεκλογές και αυτοδιοικητικές εκλογές). Ακόμα και Απρίλιο ει δυνατόν…



27.2.19

Είναι κακό που οι άνθρωποι έκαναν ουρά για το βιβλίο του Ντάνου;


Η σύντομη απάντηση στην ερώτηση του τίτλου είναι «ναι, κακό είναι» αλλά δυστυχώς πολλές φορές ακόμα και τα προφανή χρειάζονται εξηγήσεις. Και πριν από τις εξηγήσεις χρειάζονται περιγραφές. 





Στη φωτογραφία βλέπετε ανθρώπους να έχουν κάνει ουρά έξω από το βιβλιοπωλείο στο οποίο ο Γιώργος «Ντάνος» Αγγελόπουλος, ο νικητής του προπέρσινου ριάλιτι «Survivor» και μάλλον όχι πολλά πέρα από αυτό, υπογράφει αντίτυπα του βιβλίου «Ντάνος» το οποίο είναι μια αφήγησή του στην κυρία Σαββίδου…

Πέμπτη φάλαγγα…


Στη διαδίκτυο έγινε αληθινό «πάρτυ» τις μέρες αυτές, με τη «γέφυρα» που πασχίζουν να στήσουν στο όνομα της Κεντροαριστεράς, λέει, κάτι «τελειωμένοι» της Πολιτικής - κάτι γυρολόγοι, κάτι ρετάλια – ανάμεσα στο ΣΥΡΙΖΑ κι όσους… έβριζε ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι προχθές.

Τι «γέφυρα των στεναγμών» τους είπαν…
Τι στοιχειωμένο «γιοφύρι της Αρτας»…
Τι μακάβριες συσχετίσεις έκαναν με το αληθινό γεφύρι που κατέρρευσε στην Κρήτη, λίγες ώρες αργότερα, λόγω της νεροποντής…
Το πιο σημαντικό βέβαια, είναι, πέρα από τα καλαμπούρια:
«Άνθραξ ο θησαυρός»! 





Πολλή φασαρία για τα τίποτα! Κοιλοπόνεσε βουνό και εγεννήθη…ποντικός!
Αυτή η «προοδευτική παράταξη» που είχε αναγάγει τη «συλλογή υπογραφών» σε τεράστια «φάμπρικα» επί δεκαετίες, δενκατάφερε να επιστρατεύσει παρά μόνο… «τσόφλια» αυτή τη φορά.
Πέρα από τις τέσσερις-πέντε γνωστές «προξενήτρες», που ξεχύθηκαν να αλιεύσουν «πολύφερνες νύφες», τελικά μάζεψαν κάτι … «κοκοβιούς»:
Κάτι «υπόλοιπα» από το χώρο του πάλαι ποτέ ΚΚΕεσωτ. και κάτι… «ανθυπο-υπόλοιπα» από το χώρο του Σημιτικού ΠΑΣΟΚ.
Ακόμα και άνθρωποι που δηλώνουν «κεντροαριστεροί», ακόμα και ιστορικά στελέχη της Κεντροαριστεράς, που θα μπορούσαν να δουν με «επιείκια» τη Συμφωνία των Πρεσπών, δεν αντέχουν να συνυπογράψουν μαζί με τη Μαρία Ρεπούση, το Νίκο Μπίστη, τον Αντώνη Λιάκο, το Σωτήρη Βαλντέν, ή τον Γιάννη Ραγκούση…



26.2.19

Κερδεύουμε… (που λέει κι ο Τσαλακώτος)


Τέσσερα χρόνια απόλυτης δυστυχίας και οικονομικής δυσπραγίας, και όμως … ο πάντα σοφός λαός δεν λέει να βάλει  μυαλό.
Μας έλεγαν πως θα καταργήσουν το μνημόνιο, τα διόδια, τον ΕΝΦΙΑ, τους φόρους, τον καρκίνο, και ότι άλλο τους κατέβαζε η θολωμένη κούτρα τους.

  


Και ο λαός μάσησε, και τους ψήφισε για να τα πραγματοποιήσουν, και για να ανασάνουμε επιτέλους ελεύθεροι, στέλνοντας την χούντα των σαμαροβενιζέλων στο χρονοντούλαπο της ιστορίας…


25.2.19

Το πολύ το κάπα-κάπα… (ξανά)


Είδα προχθές μιαν μαγνητοσκοπημένη συζήτηση του Νίκου Παπά με μέλη του ΣΥΡΙΖΑ (από ομιλία του σε κάποια τοπική, υποθέτω), όπου τον ρωτάνε για τη δημοσκοπική «άνοδο» ή έστω «αντοχή» της Χρυσής Αυγής.
Η απάντησή του έχει ενδιαφέρον. Κι αξίζει να την σχολιάσουμε.
Υποστηρίζει, λοιπόν ότι για την «άνοδο» του νεοναζιστικού μορφώματος ευθύνονται τα… άλλα κόμματα – κυρίως η ΝΔ που «υιοθετούν» λέει την επιχειρηματολογία της!
Κι εδώ αναφέρεται στη ΝΔ - και στον Κυριάκο Μητσοτάκη, και στο Σαμαρά - ενώ υπονοεί και τη Φώφη και το ΚΙΝΑΛ ακόμα!





Τι μας λέει, δηλαδή; Ότι από τη στιγμή που όλοι αυτοί αρνήθηκαν την άθλια Συμφωνία των Πρεσπών, έδωσαν «χώρο» και «νομιμοποίηση» στη ΧΑ να αναπτύξει τα «υπέρ-εθνικιστικά» επιχειρήματά της και να κερδίσει έδαφος!
Προσέξτε πόσο επικίνδυνη είναι αυτή η λογική…



23.2.19

Και το Ισραήλ στο… φεγγάρι!


Κάποτε, όταν έλεγα ή έγραφα πως για να πάμε μπροστά, θα έπρεπε να μιμηθούμε το Ισραήλ, δεχόμουν απίθανες κατηγορίες και επιθέσεις από κάθε πλευρά.
Κι αυτό επειδή στην Ελλάδα κουβαλούσαμε και συνεχίζουμε να κουβαλάμε αμέτρητες ιδεοληψίες και αναχρονιστικές αγκυλώσεις, που αποτελούν τροχοπέδη στην όποια ανάπτυξή μας.




Και όμως, το Ισραήλ, αν και κατά πολύ νεότερο κράτος από την Ελλάδα, με τους Ισραηλινούς (και Εβραίους) να είναι περίπου οι ίδιοι με εμάς πληθυσμιακά, έχει καταφέρει απίστευτα πράγματα, και όλα αυτά σε μια ακατάλληλη (σε σχέση με τη χώρα μας) γεωγραφική περιοχή, περικυκλωμένο από αποφασισμένους εχθρούς, ορκισμένους να το εξαφανίσουν από προσώπου γης,  και με χίλια μύρια προβλήματα στο εσωτερικό του (τρομοκρατία, ισλαμισμός, εθνοτικό, θρησκευτικό, κλπ)…


22.2.19

Τους ΑΝΤΙ-αριστερούς ψηφοφόρους θα τους κοιτάξουμε ποτέ;


Τα τελευταία χρόνια κυοφορείται μια μεγάλη μεταστροφή στη συμπεριφορά του ελληνικού εκλογικού σώματος που συνοψίζεται σε δύο λέξεις:
Μετακίνηση δεξιότερα!
Πιο συγκεκριμένα: έχουμε συρρίκνωση της «αντί-δεξιάς ψήφου», δηλαδή της «δεξαμενής ψηφοφόρων» που δεν μπορούν να ψηφίσουν «δεξιά» κόμματα γενικότερα - και τη ΝΔ πιο συγκεκριμένα. 




Με παράλληλη δημιουργία ενός νέου αντίστοιχου φαινομένου: της «αντί-αριστεράς» ψήφου, δηλαδή μιας επίσης μεγάλης δεξαμενής ψηφοφόρων που δεν ψηφίζουν πλέον «αριστερά» κόμματα γενικότερα - και ειδικότερα τον ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτό, όπως είναι φυσικό δεν έχει πλήρως καταγραφεί στις κάλπες ακόμα. Αλλά ενδείξεις υπάρχουν ήδη – δημοσκοπικά και όχι μόνο…