Μου γράφει ένας αναγνώστης:
«Την περίοδο 2000-2004 εργαζόμουν ως ωρομίσθιος καθηγητής
σε κολυμβητήριο μεγάλου δήμου του Λεκανοπεδίου. Το κολυμβητήριο αυτό είναι το
μοναδικό της περιοχής.
Ήταν δε η πρώτη φορά που εργαζόμουν ως καθηγητής. Αφού
ξεκίνησα να εργάζομαι, ανακάλυψα με έκπληξη τα κάτωθι: το κολυμβητήριο διέθετε
μόνο έναν γυμναστή (εμένα) για τα 600 και πλέον άτομα που είχαν γραφτεί σε
αυτό. Όλα αυτά με μισθό ωρομισθίου 5,75 ευρώ την ώρα.
Ο “υπεύθυνός μου”, που ήταν γυμναστής, όπως εγώ
(καθηγητής Φυσικής Αγωγής), έκανε δουλειά γραφείου, διότι ήταν… μόνιμος!
Ο ίδιος, επίσης, μου είχε εκμυστηρευτεί ότι έγινε
μόνιμος, κάνοντας αυτός και άλλα 2-3 άτομα “διαδήλωση” στο κέντρο της Αθήνας!
Την άλλη μέρα ήμασταν μόνιμοι, μου είπε.
Την ίδια περίοδο που το κολυμβητήριο διέθετε μόνο έναν
ωρομίσθιο καθηγητή (εμένα), διέθετε επίσης ως προσωπικό 10 κηπουρούς.
Τα δέντρα του κολυμβητηρίου ήταν εφτά μετρημένα! Διέθετε,
επίσης, 20 φύλακες και 10 καθαρίστριες».