Προ ετών η γενιά του Πολυτεχνείου είχε την
τιμητική της. Τα παιδιά με τα μακριά μαλλιά και τα μούσια, οι κοπέλες με τα
ταγάρια μεγάλωσαν, έπιασαν τα -ήντα, ντύθηκαν ακριβά και ερωτεύθηκαν την
πολιτική και οικονομική εξουσία, που τους παραδόθηκαν χωρίς πολλές αντιστάσεις.
Εγιναν υπουργοί, έφτιαξαν επιχειρήσεις και
ωραίες σπιταρόνες με πισίνες, αλλά ποτέ τους δεν εγκατέλειψαν την αριστερή
φρεσκάδα της νεότητάς τους. Επιδόθηκαν στο άθλημα του κέρδους έχοντας
μαθητεύσει στα θρανία των μαρξιστικών φροντιστηρίων, έχοντας περάσει τα νιάτα
τους με τη φωτογραφία του Τσε στον τοίχο.
Και επειδή πίστευαν ότι το κέρδος είναι ούτως ή
άλλως κλοπή, δεν είχαν και πολλές αναστολές...









