Ξεχάστε τα σκαμπό που βάζετε στις θέσεις πάρκινγκ!

«Μαχαιριά» στην ελληνική ευρηματικότητα αποτελεί ο νέος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας κυρίως για τους ιδιοκτήτες αυτοκινήτων που στερούνται νόμιμης θέσης στάθμευσης και εφεύρουν διάφορους τρόπους για να εξασφαλίζουν μόνιμα μια θέση πάρκινγκ έξω από το σπίτι τους!

Άλλωστε δεν είναι και λίγες οι φορές που κυρίως οι σύζυγοι των ιδιοκτητών αυτοκινήτων ή οι γονείς αν πρόκειται για νεαρό οδηγό που τοποθετούν σκόπιμα τα σκαμπό, τις καρέκλες ή ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς για να εμποδίσουν κάποιον άλλο οδηγό να παρκάρει το όχημά του στην… ιδιωτική θέση πάρκινγκ τους που βρίσκεται μπροστά στην κατοικία τους…

ΗΠΑ - Σαουδική Αραβία…

Στις 20 Μαΐου ο Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε συμφωνία πώλησης όπλων με τη Σαουδική Αραβία ύψους 300 δις δολαρίων για τα επόμενα δέκα χρόνια. Η παραδοσιακή «ειδική σχέση», παρά τις προεκλογικές απειλές του Ντόναλντ Τραμπ, συνεχίζεται: οι σαουδαραβικές επενδύσεις στη Δύση παραείναι εκτεταμένες για να γίνει ανατροπή.

Τι ενώνει τις ΗΠΑ με μια ισλαμική μοναρχία που τροφοδοτεί τα πιο φανατικά τζαμιά στη Δύση και εξοπλίζει τις τρομοκρατικές ομάδες; Το χρήμα…

Χατζη-παναγία μου! Τι ήταν αυτό!

Ιούνιος 1976. Σχεδόν δύο χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση. Κλίμα υπερπολιτικοποιημένο, με μεγάλες διαδηλώσεις, με πόλωση στη Βουλή, με πάθη και υπερβολές. Και αίτημα για «αποχουντοποίηση». Η Ελλάδα είναι ακόμα συγκλονισμένη από το θάνατο της κορυφαίας αντιδικτατορικής φυσιογνωμίας, του Αλέκου Παναγούλη, ύστερα από εκείνο το πολυσυζητημένο τροχαίο της Πρωτομαγιάς επί της Λεωφόρου Βουλιαγμένης. Στη Θεσσαλονίκη ο κόσμος συζητά την τοποθέτηση αγάλματος του Ελευθερίου Βενιζέλου στην Πλατεία Δικαστηρίων (Εγνατία με Αριστοτέλους), βλέπει στο θέατρο τον Αγγελο Αντωνόπουλο και το εξίσου δημοφιλές ζευγάρι Κάκιας Αναλυτή και Κώστα Ρηγόπουλου, διασκεδάζει στα πρώτα μπιτς πάρτι της χρονιάς. 

 

Γονείς και μαθητές είναι στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι για τη μείωση των εισακτέων στα πανεπιστήμια. Οι παλιότεροι όμως, πάνω απ’ όλα, θυμούνται τη νύχτα της 9ης Ιουνίου 1976 που ξεκίνησε από έναν ποδοσφαιρικό αγώνα όπου «χάθηκε η μπάλα» και συνεχίστηκε με ένα ατέλειωτο πανηγύρι στους δρόμους Θεσσαλονίκης αλλά και της Αθήνας και άλλων πόλεων…

Το «λάθος του Έλληνα»…

Συνεχίζοντας την… κριτική στα λάθη και μετά τα άρθρα στο Antinews για το «λάθος του Σαμαρά» και το «λάθος Τσίπρα»είναι καιρός να μιλήσουμε και για το «λάθος του Έλληνα». Χωρίς αυτόν τα δύο προηγούμενα λάθη δεν θα είχαν συμβεί, χωρίς την ευγενική χορηγία του 35% των ψηφοφόρων κι άλλο ένα 4% - 5% που στήριξαν Καμμένο, δεν θα μιλούσαμε σήμερα για την Ελλάδα που καταστρέφεται και που πολύ δύσκολα θα επανέλθει.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις οικονομολόγων, ακόμη κι αν η χώρα βγει στις αγορές ή μπει στο QE σύντομα θα χρειαστούν τουλάχιστον 2-3 χρόνια προκειμένου να μπει η οικονομία σε τάξη. Θα πρέπει να φτάσουμε στο 2020 και βάλε για να δούμε μια στοιχειώδη πραγματική ανάπτυξη και μια μερική αποκατάσταση της εμπιστοσύνης ξένων κι Ελλήνων σαν κι αυτή που υπήρχε το 2014…

Το μεγάλο μας τσίρκο... όντως…

Μετά τη Χούντα, τα παράσημα μιας βόλτας από την ασφάλεια, αρκετοί, τα πήγαν στο ταμείο, και εξαργύρωσαν τις μάρκες. Και φτάσαμε να μελετάς τώρα τα λόγια δηλωμένων αριστερών. Της Μάνου, του Κώστα Καζάκου. Επιτρέψτε τους να εκθέτουν τους εαυτούς τους!

Κατά μια έννοια, παράλληλα με τα αναμφισβήτητα σπουδαία και ευεργετικά, όπως ήταν η εγκαθίδρυση της δημοκρατίας στον τόπο μας, εκείνη ακριβώς την εποχή εγκαινιάστηκαν και τα κακά της μετέπειτα μοίρας μας. Με το που «έπεσε η Χούντα», πήραν μπροστά τα εργοστάσια παραγωγής ηρώων. Οποιος πρόλαβε τον Κύριο της αντίστασης, αλλά κυρίως της δήθεν αντίστασης, είδε!

Dominoes...

Syd Barrett

Ποτήρι…

Ετσι όπως εξελίχθηκε μια ατελείωτη κι αξιοθρήνητη διαπραγμάτευση, η κυβέρνηση βρίσκεται μπροστά σε δύο επιλογές: είτε θα συνθηκολογήσει ηττημένη είτε θα ηττηθεί συγκρουόμενη. Τρίτη επιλογή δεν υπάρχει.

Δεν λέω τι θα κάνουν τελικά. Αλλά έχω το προαίσθημα ότι η συνθηκολόγηση τους έχει γίνει συνήθεια!

Πώς φτάσαμε εκεί; Μέσα από τρία κορυφαία λάθη. Πρώτον, νόμισαν πως ο εκλογικός κύκλος θα κάνει πιο ελαστικούς τους δανειστές επειδή θα φοβούνται μια προεκλογική ευρωπαϊκή κρίση. Λάθος! Αποδείχθηκε ότι ο εκλογικός ορίζοντας τους κατέστησε πιο άκαμπτους - ρωτήστε και τον Σόιμπλε...

Εκεί μας κατάντησαν οι αλήτες…

Χρόνια τώρα τα λέω και τα γράφω, αλλά θα μου πείτε «ε και»; Ποιος ακούει άλλωστε; Ποιος ασχολείται; Δεν έχει σημασία, εγώ τα γράφω εν είδει ψυχοθεραπείας, για να κοιμάμαι ήσυχος τα βράδια, κι από κει και πέρα άσε τους νεκρούς να προχωρούν, που έλεγε κι ο «πατερούλης Ιωσήφ».

Τι γράφω και τι λέω λοιπόν; Ότι κατ αρχήν η Ελλάδα χρόνια τώρα διολισθαίνει, ο λαός της κιοτεύει, και μάλιστα τα δυο – τρία τελευταία η χώρα έχει καταντήσει failed state. Παράδειγμα προς αποφυγή. Ο λεκές της Ευρώπης. Κράτος παρίας.  Και αυτό γιατί; Έλα μου ντε… τι συνέβη άραγε τα δυο – τρία τελευταία χρόνια; Εδώ σας θέλω…

Εμείς, οι αθώοι ξενιστές…

Κυριακή απόγευμα στο Γκάζι. Δύο γιγάντια βυτιοφόρα, αντλούν υπομονετικά το νερό της βροχής που έχει συγκεντρωθεί στον χώρο μπροστά από τη σκηνή της Τεχνόπολης. Όταν η δουλειά ολοκληρωθεί, οι παραστάσεις του Φεστιβάλ Τσίρκου θα γίνουν κανονικά. Έχει μαζευτεί μπόλικος κόσμος. Οι περισσότεροι είναι γονείς, συγγενείς και φίλοι των μικρών παιδιών τα οποία πηγαίνουν σε μια αθηναϊκή σχολή ακροβατικών.  

Τα βυτιοφόρα αποχωρούν, παίρνοντας μαζί τους μια έντονη αποφορά. Τα φώτα στη σκηνή δυναμώνουν και οι παραστάσεις ξεκινούν. Πρώτο βγαίνει ένα σχήμα ενηλίκων προερχόμενο από μεγάλο ελληνικό νησί. Ζογκλέρ, ισορροπιστές και μουσικοί. Τσιγγάνικα τραγούδια, ένα κοντραμπάσο, παλιομοδίτικα κοστούμια, πουκάμισα με λαχούρια, όμορφα  κορίτσια και αγόρια… Μια ευχάριστη μποέμ ατμόσφαιρα…

Φιμώστε τoν MacManus!

Το όνομα Μανώλης Βαρδής πιθανότατα δεν σας λέει τίποτα. Και όχι, δεν πρόκειται για κάποιον συγγενή της γνωστής μουσικής οικογένειας. Ο Μανώλης Βαρδής έχει υπάρξει μουσικός παραγωγός και μπλόγκερ (πολλά χρόνια πριν το ξέσπασμα των σόσιαλ μίντια) ενώ τελευταία εξελίχθηκε σε μια ιδιότυπη φεϊσμπουκική περσόνα.

Ο Βαρδής, γνωστός και με το ψευδώνυμο MacManus, όπως κάθε σοβαρός άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του εξαπολύει συχνά πυκνά επιθέσεις στην απάτη που ονομάζεται ΣΥΡΙΖΑ. Η διορατικότητα, ο καλώς εννοούμενος κυνισμός και το καυστικό του χιούμορ τον έχει καταστήσει ιδιαιτέρως δημοφιλή ανάμεσα στους χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης αλλά και αντιπαθέστατο στους οπαδούς (έμμισθους και μη) της «άλλης πλευράς». Τα συριζοτρόλ δεν του συγχώρεσαν ποτέ κάτι συγκεκριμένο: Ο Βαρδής υπήρξε ένας από τους ελάχιστους γνωστούς μπλόγκερ που δεν προσδέθηκε στο άρμα του Αλέξη Τσίπρα…