Να ποιοι αλλάζουν την Ευρώπη…

Ο Σύριζα είναι αυτός που υποτίθεται πως θα άλλαζε την Ευρώπη, αλλά οι φανφαρόνικες υποσχέσεις του ήταν τζούφιες, κι αυτό γρήγορα βγήκε προς τα έξω, με αποτέλεσμα όχι μόνο να καταντήσει εγχώριο ανέκδοτο, αλλά σήμερα να του έχουν γυρίσει την πλάτη ακόμη κι όλοι εκείνοι οι Ευρωπαίοι περιθωριακοί, που μαζί με εμάς εδώ στο Ελάντα, του έδωσαν φτερά.

Αυτοί όμως που ήρθαν από το πουθενά, το είπαν και το έκαναν (ή μάλλον θα το κάνουν), είναι οι αντίστοιχοι «σαλεμένοι» της Ιταλίας, που μπορεί  στις μεγαλόστομες υποσχέσεις και στην φλογερή  ρητορική να μοιάζουν κάπως με τους συριζαίους, αλλά αυτοί προτείνουν λύσεις … προς το παρόν τουλάχιστον.

Έτσι, η νέα ιταλική (συγ)κυβέρνηση απειλεί όντως να αλλάξει την Ευρώπη όπως την ξέραμε, τουλάχιστον από το 1945 και μετά…

Ανοίξανε οι ουρανοί, χολή να ρίξουν οι λωλοί

Παιδιά, λίγο να το πιάσουμε αλλιώς. Δε γουστάρετε θρησκείες, χριστιανούς (κυρίως, γιατί αν είναι κάνας ταλιμπάν που εκσφενδονίζει γκέη από ταράτσες είναι τόσο γλυκούλης) κλπ., γιατί χαλάνε την πορεία σας στην γενική ενοποίηση των νόμων της φυσικής και το Νόμπελ, ασούμε, οκ.

Τώρα που βρήκαν τον παπά, να θάψουνε καμπόσους!

Μερικές απαντήσεις στα θέματα της επικαιρότητας:

Ερώτηση: Κάνουν καλό ή κακό στην Εξωτερική Πολιτική τα Συλλαλητήρια;

Απάντηση: Τα Συλλαλητήρια ούτε χαράζουν ούτε μπορούν να χαράξουν Εξωτερική πολιτική…

Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, στέλνουν «μηνύματα» που στέλνουν μπορούν να ενισχύσουν τις εθνικές θέσεις σε κρίσιμες διαπραγματεύσεις.

  

Τα Συλλαλητήρια δεν μπορούν να υπαγορεύσουν τι να κάνει μια εκλεγμένη κυβέρνηση. Μπορούν όμως να βροντοφωνάξουν τι να ΜΗ κάνει!

Να θέσουν και να διαμηνύσουν τα όρια των εθνικών υποχωρήσεων.

Για να μην μας ζητούνται περισσότερες από τους ξένους.

Ο διεθνής παράγοντας δεν αναζητά ποιο είναι το «δίκαιο» και ποιο είναι το «σωστό». Αν συνέβαινε αυτό, δεν θα υπήρχαν μεγάλα διεθνή προβλήματα άλυτα…

Ο Σαμαράς... απαντά στην «εφημερίδα των εθνομηδενιστών»!

Θέλει ο εθνομηδενιστής να κρυφτεί και η χαρά δεν τον αφήνει. Κάπως έτσι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η νέα εκστρατεία λάσπης κατά του Σαμαρά από τη γνωστή εφημερίδα που έχει πάρει εργολαβία να πείσει τον κόσμο ποσό καλό είναι για τη χωρά το ξεπούλημα της Μακεδονίας.

Βλέπετε, η καθαρή στάση του Σαμαρά από το 90’ για το Σκοπιανό δυσκολεύει τον Τσίπρα και την παρέα του να ολοκληρώσουν την προδοσία τους και καταφεύγουν στα «δημοσιογραφικά τους πιστόλια» για να διαστρεβλώσουν την πραγματικότητα.

Μάταιες όμως οι προσπάθειές τους, καθώς καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται. Το μόνο που καταφέρνουν με τα βρώμικα χτυπήματα κατά του πρώην πρωθυπουργού είναι να ενισχύουν την πατριωτική πολιτική του που κράτησε και κρατά όρθια τη Μακεδονία.

Επειδή, αυτά που γράφουν τα διαβάζει ο κόσμος και γελά, αναδημοσιεύουμε άρθρο του Α. Σαμαρά στην Καθημερινή το 2008 με τίτλο «Τότε και έκτοτε» προς αποκατάσταση της αλήθειας…

Το πλεονέκτημα της ανηθικότητας…

«Γιατί, οι άλλοι καλύτεροι ήταν;». Αυτή ήταν η επωδός κάθε συζήτησης για τα πρώτα κρίματα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στη διακυβέρνηση του τόπου, αμαρτήματα που ήταν ανησυχητικά πολλά για μια εξουσία λίγων μηνών.

Το ρητορικό αυτό ερώτημα ενσωμάτωνε μια μπαγαποντιά. Οι «άλλοι», δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ., μετρούσαν σαράντα χρόνια εξουσίας. Σε αυτή τη μακρά περίοδο πήραν τις μεγάλες στρατηγικές αποφάσεις, έβαλαν τη χώρα στον πυρήνα της Ευρώπης, άλλαξαν τη μοίρα των πολιτών προς το καλύτερο…

Ο Ντοστογιέφσκι, ο Πούσκιν, και οι Ευρωπαίοι λαϊκιστές…

Στην Ευρώπη ξανάρθε στη μόδα ο Ντοστογιέφσκι. Μπορεί και ο Πούσκιν. Κι αυτό διότι πρόσφατα ο Γάλλος πρόεδρος ανέφερε μια ομιλία του πρώτου για τον δεύτερο, στη διάρκεια μιας πρες κόνφερανς μαζί με τον Πούτιν στην Αγία Πετρούπολη, στις 24/5/18, στην οποία ομιλία  ο μεγάλος αυτός  Ρώσος συγγραφέας έκανε μια δραματική έκκληση για την καθολικότητα.

Λίγο αργότερα, ο νέος λαϊκιστής πρωθυπουργός της Ιταλίας Κόντε, παράφρασε (μάλλον λάθος έκανε) τον ίδιο λόγο του Ντοστογιέφσκι, στην πρώτη δική του ομιλία στην ιταλική Γερουσία.

Ο Ντοστογιέφσκι έβγαλε τον εμψυχωτικό του λόγο το 1880 στη διάρκεια επίσημης τελετής για την αποκάλυψη αγάλματος του Πούσκιν, του Ρώσου ποιητή που ήταν και ο νονός της ρωσικής λογοτεχνίας. Στον λόγο του, ο συγγραφέας ερμήνευσε το επικό ποίημα του Πούσκιν Eugene Onegin, προσαρμόζοντάς το στη δική του εκδοχή για τον κόσμο, θεωρώντας την ηρωίδα του Τατιάνα ως την αποθέωση της ρωσικής θηλυκότητας, και προσφέροντας ένα εκστατικό όραμα της ρωσικής ψυχής ως εργαλείο-φορέα της αλήθειας.

Τελείωσε δε με ένα ευρύ όραμα των σχέσεων της Ρωσίας με την Ευρώπη, που κολάκευε τόσο τους σλαβόφιλους όσο και τους φιλοδυτικούς, δυο ρωσικές σχολές σκέψεις που υπάρχουν ακόμη και σήμερα…

Εθνομηδενιστές! Η χειρότερη μορφή λαϊκισμού...

Συχνά ο κόσμος παρασύρεται και καταδημαγωγείται. Συχνά τον ξεσηκώνουν, τον ξεγελάνε, του λένε ψέματα, τον παρασύρουν και, τελικά, τον προδίδουν. Και το χειρότερο: ο κόσμος μοιάζει να μην αντιδρά. Να τα δέχεται όλα αυτά παθητικά…

(Ο ΣΥΡΙΖΑ τα έχει κάνει όλα αυτά - δεν χρειάζεται να ψάξετε πάρα πέρα…)

Αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις που ο κόσμος ξεσηκώνεται και επιμένει για να βρει τον δίκιο του, για να μη χάσει τον εαυτό του, για να υπερασπιστεί την αλήθεια του…

Ενάντια σε όσους με ψέματα προσπαθούν να τον χειραγωγήσουν. Ξεσηκώνεται όχι εξ αιτίας της «πλύσης εγκεφάλου» που του κάνουν, αλλά παρά την «πλύση εγκεφάλου» με την οποία προσπαθούν να τον παραπλανήσουν…

Ξεσηκώνεται όχι για να διχαστεί σε ψεύτικα διλήμματα –απ’ όσους προσπαθούν να τον ποδηγετήσουν. Αλλά για να παραμείνει ενωμένος σε κρίσιμα εθνικά συμφέροντα– ενάντια σε όσους προσπαθούν να τα «ξεπουλήσουν».

Σε αυτές τις σπάνιες περιπτώσεις δεν ξεσηκώνεται από ψεύτες και δημαγωγούς.

Ξεσηκώνεται και κατατροπώνει ψεύτες δημαγωγούς…

Όταν αντί για Κίσινγκερ είσαι σερβιτόρος πιτσαρίας…

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα ήθελε να βρίσκεται στα Προπύλαια απέναντι από τα «εθνίκια» και αναγκάζεται να διαπραγματεύεται για λογαριασμό τους. Θα ήθελε να καταδικάζει την αστυνομική βία, που οι αστυνομικοί στην Θεσσαλονίκη εξαγρίωσαν τόσο πολύ τα παιδιά που τα ανάγκασαν να κάψουν το λεωφορείο των ΜΑΤ και αναγκάζεται να βρίσκεται στην πλευρά του εισαγγελέα.

Θα ήθελε να λέει ότι το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του και ασχολείται με ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδες. Ο ΣΥΡΙΖΑ λατρεύει τα trappings της εξουσίας, τα ελικόπτερα, τα πεντάστερα ξενοδοχεία, τους  μισθούς στους κολλητούς μετακλητούς αλλά μισεί τις υποχρεώσεις της. Και το βγάζει με το σούρσιμο των ποδιών και την επιθετικότητα…

Σε χαλάει ο Καρανίκας; Ας πρόσεχες…

Αγαπητέ αντιμνημονιακέ πατριώτη, που οργίζεσαι με τον Καρανίκα για τα τέρατα που εκστομίζει, σου έλεγα κάποτε ότι οι Αλέξηδες σε δουλεύουν ψιλό γαζί κι ετοιμάζονται για ύπουλες απόπειρες πολιτειακής ανατροπής με όπλο τη φτωχοποίηση. Τώρα ζεις με επιπλέον φόρους, μικρότερες αποδοχές, λιγότερες πραγματικές δουλειές και διεθνή επιτροπεία για 50 χρόνια. 

Μετά σου έλεγα ότι ΟΧΙ σημαίνει κι άλλα μέτρα, ή εναλλακτικά ότι θα γίνουμε Βενεζουέλα, κι ότι τέτοιες ακροβασίες εξασθενούν γεωπολιτικά τη χώρα. Τώρα ζεις με μια Τουρκία που σε εξευτελίζει ανεμπόδιστη από τους "συμμάχους", στο βωμό των οποίων θυσιάζεται η Μακεδονία…

Η Ευρώπη, και η δημοκρατία, κινδυνεύουν με κατάρρευση…

Στην Ελλάδα, επειδή είμαστε πάντα πολύ πιο προχωρημένοι από τους άλλους λαούς, τον λαϊκισμό τον ζήσαμε στο πετσί μας από τότε που λόγω κρίσης μας μπήκε το αυγό στον κ..ο.

Αναφέρομαι σε εκείνες τις ωραίες εποχές του αγαναΧτισμού, τότε που οι πλατείες της χώρας πάλονταν από τις δονήσεις του όμορφου αγώνα. Με τον Κατρούγκαλο, τον Παλαβίτσα και τα άλλα παιδιά να αναλύουν το όραμά τους σε αυτοσχέδια τραπεζάκια, ενώπιον ενός υπνωτισμένου από τον μεστό τους λόγο λαού, που ονειρεύονταν λαϊκά σοβιέτ για να τον σώσουν…