Συμβαίνει και εις Παρισίους….

Ακόμη και στα χρόνια της ευδαιμονίας (έστω τεχνητής), τα ποτά μπόμπα πήγαιναν σύννεφο στη Ελλάδα.

Με τους διάφορους χάιδες, από τη μια να κρατάνε τα πανάκριβα κοχίμπας τους, και από την άλλη το πανάκριβο στάτους σύμπολ Τζόνι ( μαύρο), που τις περισσότερες φορές κατασκευάζονταν σε κάποιο ημιυπόγειο του νομού Κιλκίς!!!!

Σήμερα, που η κρίση έχει γονατίσει τη νύχτα, φαντάζομαι πως τα νοθευμένα ποτά θα είναι ακόμη πιο διαδεδομένα.

Και επειδή η αστυνομία μας (ή όποιος άλλος) δεν φημίζεται για τους εξονυχιστικούς ελέγχους που κάνει, πολύ φοβάμαι ότι το μπόμπα ποτό κυριαρχεί.

Ο καθρέφτης της ζωής.

Καθώς η Κρίση συνεχίζεται οι ίδιες ερωτήσεις για τον κόσμο των media παραμένουν: Πως μπορεί αυτός να είναι «σταρ της ενημέρωσης» το 2013 όταν πριν χρόνια έφερνε μια οβίδα στο στούντιο και έβγαζε μάνα raver στα τηλέφωνα;

Πως είναι δυνατόν ένας κυριούλης με μπουρδολογίες για την Μέρκελ, με γκριμάτσες επιπέδου νηπιαγωγείου μπροστά στην κάμερα, με ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές που θυμίζουν νούμερα κακής επιθεώρησης να συνεχίζει χρόνια τώρα απτόητος «να τα λέει έξω από τα δόντια»;

Καταρρέει άραγε το περίφημο «σουηδικό μοντέλο»;

Για 6η νύχτα συνεχίστηκαν οι ταραχές στα περίχωρα της Στοκχόλμης (παρά τα αντιθέτως γραφόμενα στην Ελλάδα, δεν έχουν επεκταθεί σε άλλες πόλεις), ανάμεσα σε αστυνομία και νεαρούς μετανάστες.

Αφορμή η δολοφονία ενός άνδρα από τα όργανα της τάξης, κάνοντας κυρίως το Husby, προάστιο της σουηδικής πρωτεύουσας, να μοιάζει με την Αθήνα του 2008.

Ακόμα και οι προειδοποιήσεις από ΗΠΑ και Μεγάλη Βρετανία στους πολίτες τους, ίδιες με τότε είναι: «Αποφεύγετε περιοχές υψηλού κινδύνου και παραμείνατε σε επαφή με την πρεσβεία».

Η σουηδική κοινωνία είναι αναστατωμένη και εννοείται ότι καταδικάζει τη βία, «απ’ όπου κι αν προέρχεται», όπως συνηθίζεται να λέμε στην Ελλάδα.

Απλώς, εδώ, το εννοούν.

Τι φταίει στην Σουηδία;

Οι ταραχές που συγκλονίζουν την Σουηδία έχουν πολλά κοινά στοιχεία με τις αντίστοιχες στη Γαλλία το 2005.

Οι Σουηδοί, που χρόνια ενθάρρυναν μια παράλληλη ισλαμική κοινότητα μέσα στη χώρα τους, έχουν τώρα συγκλονιστεί, και παρακολουθούν ανήμποροι τις εξελίξεις.

Αν και δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά στοιχεία για τους Μουσουλμάνους της Σουηδίας, το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών ανέφερε το 2011 ότι στη χώρα αυτή ζουν περίπου 500.000 Μουσουλμάνοι, δηλαδή το 5% του συνολικού της πληθυσμού (9.5 εκατ.).

Η μέχρι σήμερα μεταναστευτική πολιτική της Σουηδίας βασίζονταν στο δόγμα «ανοιχτές πόρτες» για όλους όσους επιζητούσαν πολιτικό άσυλο, και θεωρείται από τις πιο γενναιόδωρες αντίστοιχες πολιτικές του κόσμου.

Προσοχή στα αυτογκόλ κ. Στουρνάρα.

Τον Σαμαρά τον στηρίζω αναφανδόν.

Όπως επίσης και τον Στουρνάρα.

Ο οποίος, παρόλο που δέχεται συνεχείς κριτικές από κάθε πλευρά, συνεχίζει να φέρνει σε πέρας το σκληρό και δύσκολο έργο που του έχει ανατεθεί.

Μπορεί να μην είναι εκλεγμένος, οπότε αποτελεί νόμιμο στόχο του κάθε φιόγκου που εξελέγη στη Βουλή με 2.000 ή και λιγότερες ψήφους…

Μπορεί να μην είναι νεοδημοκράτης, οπότε του τα ρίχνουν οι διάφοροι κομματικοί τσανακογλείφτες, και σφογγοκωλάριοι γλιτσεροί καιροσκόποι…

Μπορεί να μην είναι αρεστός, διότι αναγκαστικά ηγείται του λιγότερο δημοφιλούς υπουργείου…

Νότης: Σημείο των καιρών!

«Το  πρόβλημα μου δεν είναι  το Ισραήλ (sic), έχω πρόβλημα μου είναι οι  Εβραίοι, που είναι μισάνθρωποι». Τάδε έφη Notis, ο Άρχοντας των Μπουζουκλερί…

Κι όχι όπου να ναι, αλλά σε μεγάλο, ποιοτικό (λέμε τώρα!) κανάλι, σε συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης χθες το βράδυ.

Παρακολουθώ επιπλέον σήμερα από νωρίς το πρωί να βουίζει το  διαδίκτυο με παραφιλολογία επί του θέματος που φυσικά οφείλεται στο ότι υπάρχει η σχετική φιλολογία.

Άνθρωποι δηλαδή απολύτως αναρμόδιοι, τύπου Notis, σε θέση κριτή, επικριτή και τιμητή των πάντων με μικρόφωνο και βήμα να ρητορεύουν,  εξαπολύοντας κορόνες ολοκληρωτισμού.

 

Ευλόγησον Δέσποτα!

«​​Ξυπνήστε, ραγιάδες! Ξυπνήστε, διάκοι! Ξυπνήστε, παπάδες!»...

Σαν ν’ ακούμε τον νυχτερινό τηλεμεταπράτη «αντισυμβατικής γνώσης» να βροντοφωνάζει «σηκωθείτε από καρέκλες, κρεβάτια, καναπέδες, μπαουλοντίβανα και ξαπλώστρες» και τρέξτε ν’ αγοράσετε βιβλία που όλο «τελείωσαν» κι όλο διαφημίζονται.

Ποιος μας αποκαλεί ραγιάδες και μας προτρέπει να ξυπνήσουμε από τον βαθύ ύπνο στον οποίο αυθαιρέτως πιστεύει ότι πέσαμε;

Ο Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος.

Ανέθεσε μάλιστα τον ρόλο του ξυπνητηριού στις καμπάνες, κρίνοντας ότι μόνον έτσι δεν θα επικρατήσουν η «αμαρτία και η διαστροφή», τις οποίες, όπως και πάλι αυθαιρέτως υποθέτει, κομίζει το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο.

 

Θα γίνει ή όχι ο Τσίπρας πρωθυπουργός;

Ασχέτως προτίμησης, πολλοί είναι εκείνοι που εκτιμούν ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα γίνει μία μέρα πρωθυπουργός.

Επίσης ασχέτως προτίμησης, άλλοι τόσοι είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει.

Μεταξύ μας, δεν αποκλείεται να δούμε μία μέρα στην εξουσία τον αρχηγό του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ.

Τόσοι και τόσοι έγιναν πρωθυπουργοί με την ψήφο των πολιτών τα τελευταία χρόνια, γιατί όχι και ο Τσίπρας;

Άλλωστε, ο πάνσοφος ελληνικός λαός έχει κάνει πολλά λάθη στην ιστορία του και μπορεί κάλλιστα να προσθέσει άλλο ένα.

Το ίδιο ακριβώς έχει συμβεί και με άλλους λαούς, για να είμαστε δίκαιοι.

Από την άλλη πλευρά, είναι εξίσου ενδεχόμενο, να φτάσει ο Τσίπρας ως την πηγή και να μην πιει τελικά νερό.

Όλα είναι πιθανά την σήμερον ρευστήν ημέρα...

Airport....

Airport, by the Motors!

Αστειάκια με τα γκούλαγκ…

Το 1985, ο βουλευτής Ιωαννίνων της ΝΔ Ελευθέριος Καλογιάννης πήρε στον ώμο του την κάλπη στην οποία θα ψήφιζαν για πρόεδρο Δημοκρατίας στη Βουλή και την πήγε στα γραφεία της ΝΔ, διαμαρτυρόμενος για τα ομοιόμορφα μεν, έγχρωμα δε ψηφοδέλτια με τα οποία το ΠαΣοΚ κατάφερε να ελέγξει την ψηφοφορία και να εκλέξει τον Χρήστο Σαρτζετάκη πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Ξυλοδαρμό δεν είχαμε τότε, το 1993 όμως βουλευτές και μέλη της νεολαίας της ΝΔ έδειραν το βουλευτή Κιλκίς Ιωάννη Συμπιλίδη, όταν ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από τη ΝΔ και ανεξαρτητοποιείται, με αποτέλεσμα να πέσει η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Έχουμε δει δηλαδή και χειρότερα επεισόδια από αυτά που διαδραματίστηκαν προχθές στη Βουλή με τη τα «Χάιλ Χίτλερ» του κ. Πάντζα και τα «λεχρίτες, ξεφτιλισμένοι» που φώναζαν οι βουλευτές της Χρυσή Αυγής αποχωρώντας.

Και όσα συνέβαιναν γύρω της από το 2010 ως τις εκλογές του 2012 ήσαν όχι απλώς χειρότερα αλλά δραματικά, όταν το έξαλλο αριστεροδεξιό πλήθος έκανε επιθέσεις για να την καταλάβει – μία μάλιστα φορά μετά από συγκέντρωση στα προπύλαια που είχαν μιλήσει ο πρύτανης του πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδόσιος Πελεγρίνης και ο Μίκης Θεοδωράκης.