Δυο Ελλάδες τον Αύγουστο…

Ή καλύτερα: δύο λαοί στην Ελλάδα, τον Αύγουστο!

Ο ένας λαός συνειδητοποιημένος, προβληματισμένος, σκεπτικός, με σύνεση, με μέτρο, με ήθος, προσπαθεί να ”ξεκλέψει” λίγες μέρες σωματικής και ψυχικής ξεκούρασης.
Προσπαθεί να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες, ζει απλά, ανθρώπινα, διασκεδάζει όμορφα, στα πλαίσια των καιρών και των δυνατοτήτων του, κι έχει πλήρη συναίσθηση της κατάστασης, και του αγώνα που πρέπει να δοθεί για την ανατροπή της.

Κι ο άλλος λαός ξέφρενος, αλλοπρόσαλλος, σαν από άλλο πλανήτη, προκλητικός, αμετανόητος, απαίδευτος και ανερμάτιστος.

Αν μιλάμε για παρακμή…

«Ως ουδέν ανθρώπου θηρίον αγριώτερον εξουσίαν πάθει προλαβόντος…»

Πλούταρχος (Κικέρων,  XLVI)

Το αυθεντικό πρόσωπο της Ρώμης στα χρόνια της παρακμής είναι ο Βάριος Άβιτος Βασσιανός, ο επιλεγόμενος Ελαγάβαλος, ή Σαρδανάπαλος, που ανακηρύχτηκε αυτοκράτορας από κάποια επαρχιακή λεγεώνα σε ηλικία 15 χρόνων.

Διαβόητη η τριετία της βασιλείας του για τις αισχρουργίες και τη φαυλότητα, και πρωτοφανείς οι παρανομίες και οι εγκληματικές του πράξεις, όπως γράφει ο Δίων ο Κάσσιος.

Αεροπλάνο στα … χωράφια.

Τελικά, αυτοί εκεί οι υπεύθυνοι του αεροδρομίου ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ θα πρέπει να είναι πολύ τυχεροί.

Δεν εξηγείται αλλιώς….

Διότι σε ένα σούπερ ασφαλές διεθνές αεροδρόμιο, όπου είχε να συμβεί περιστατικό πάνω από δέκα και βάλε χρόνια, μέσα σε ένα δίμηνο είχαν δυο αεροπορικά ατυχήματα (δείτε κι αυτό ).

Και μάλιστα αναίμακτα.

Και μάλιστα χωρίς καν να χρειαστεί να κλείσει το αεροδρόμιο για πάνω από 20 λεπτά!

Τέρμα οι δημοσκοπήσεις;

Τα νέα είναι άσχημα για τους επαγγελματίες των δημοσκοπήσεων.

Όπως όλα δείχνουν, κινδυνεύουν να μείνουν άνεργοι, εξαιτίας του … Twitter!

Αυτό τουλάχιστον ισχυρίζεται ο κοινωνιολόγος Fabio Rojas, που προβλέπει ότι στο εγγύς μέλλον δεν θα υπάρχει πια αντικείμενο για τους δημοσκόπους με βάση μια έρευνα που ολοκλήρωσε πρόσφατα.

Κωδείνη.

Εφόσον οι μεταρρυθμίσεις αργούν να εφαρμοστούν δεδομένου ότι οι εγχώριοι παλατιανοί πεισμώνουν επειδή κατά βάθος γνωρίζουν ότι τα Χειμερινά Ανάκτορα είναι όνειρο για τους τουρίστες συνταξιούχους, που επιθυμούν να θαυμάσουν την μούμια του Λένιν, λίγο πριν εκπνεύσει ο Αύγουστος με τους φρενοβλαβείς που θα λατρέψουν την Παναγία όπως οι θαυμαστές του Ρίνο την Marilyn, διακατέχομαι από την σιγουριά του νικητή που αντιλαμβάνεται ότι η αδιαφορία απαλύνει τις κοινωνικές ιδέες, την επέκταση της πολιτικής ενόρασης και την επιθυμία της δυτικής αρετής που κυοφορεί την ωριμότητα και την υψηλή αισθητική.

Τουτέστιν οι προκάτοχοι σοβιετικής ανορθολογικής μέθης δεν υπάρχουν, η ηδονή απαιτεί καθαρότητα σκέψης και ο θετικισμός απουσία πόνου, εισβάλλει στον κόσμο για να χαρίσει την κατάκτηση της ευτυχίας, της συναίνεσης και της σοφίας· χαρακτηριστικά που αγνοούν τις βαλκανικές δοξασίες.

Πρώην Αμερικανοί πολίτες…

Όταν το καράβι βουλιάζει, τα ποντίκια είναι αυτά που το εγκαταλείπουν πρώτα.

Ή έτσι τουλάχιστον συνηθίσαμε να λέμε…

Αν λοιπόν θεωρήσουμε την οικονομική κρίση ως φουρτούνα, και την Αμερική ως καράβι, τότε δεν θα πρέπει να αποτελεί έκπληξη πως οι πλούσιοι Αμερικάνοι είναι αυτοί που την κάνουν, αλλάζοντας υπηκοότητα, και μάλιστα με ελαφρά πηδηματάκια.

Τα λαμόγια της «διασκέδασης».

Το μαγαζί Crystal Life λοιπόν έδωσε ως λόγο "τις ιδιαίτερες συνθήκες που διαμορφώθηκαν στη Χαλκιδική το τελευταίο χρονικό διάστημα".

Ποιες είναι αυτές;

Ότι όσοι αισχρότατα φοροδιέφευγαν, τώρα είναι αναγκασμένοι να μην το κάνουν!

Ότι όσοι δεν έκοβαν αποδείξεις στην είσοδο, ότι όσοι δεν έκοβαν αποδείξεις για τα ποτά του μπαρ, τώρα πρέπει να κόβουν.

Πάντα έπρεπε, φυσικά, αλλά τώρα αν δεν το κάνουν θα τους πιάσουν.

Οπότε, εξαιτίας των "ιδιαιτερων συνθηκών" το μαγαζί προτιμά να ακυρώσει τελείως τη συναυλία, παρά να συμβιβαστεί με την ανάγκη τήρησης του νόμου.

Ποιος ξέρει: ίσως δεν είχε καν θεωρημένα από την εφορία εισιτήρια και δεν προλάβαινε φυσικά να βγάλει, ίσως δεν το συνέφερε να κόψει αποδείξεις γιατί δεν είχε καν υπολογίσει το ΦΠΑ στον προϋπολογισμό του live όντως βέβαιο ότι δεν θα κόβει αποδείξεις.

Η Ελλάδα που σιχαίνομαι…

Πριν από σαράντα μέρες βρέθηκα στη Βωβούσα, ένα ορεινό χωριό δασεργατών βορειοανατολικά των Ιωαννίνων, όπου κατοικούν δυο χούφτες άνθρωποι.

Η περιοχή, που ανήκει στον εθνικό δρυμό της Βόρειας Πίνδου, φημίζεται κυρίως για τις άγριες πέστροφες του Αώου.

Το σούρουπο λοιπόν αναζητήσαμε φαγητό σ’ ένα πολυχώρο (καφενείο-εστιατόριο-χαρτοπαιχτική λέσχη) ακριβώς πάνω στην όχθη του ποταμού.

Το μεν σκηνικό ειδυλλιακό, με το πορτοκαλοκίτρινο φως να αγκαλιάζει το τοξωτό γεφύρι του οικισμού, ο δε λογαριασμός σκοτεινός.

Εκτός από την πέστροφα, που ήταν άψητη και ιχθυοτροφείου, πληρώσαμε ένα καραφάκι ούζο 9,5 ευρώ, τη στιγμή που η μέση τιμή του στις ακριβές ψαροταβέρνες είναι 7.

Όταν απευθυνθήκαμε στον ιδιοκτήτη για την παράλογη χρέωση, μας απάντησε φανερά εκνευρισμένος, και προσβεβλημένος από την ερώτησή μας, πως «έξι το αγοράζω, πόσο ήθελες δηλαδή να στο πουλήσω;».

Οι σαμποτέρ του δημοσίου…

Γράφω κατά καιρούς για τα στραβά του δημοσίου μας, και αρκετοί είναι αυτοί που συμφωνούν, αφού μάλλον τα ξέρουν καλύτερα, όντας από μέσα.

Κάποιοι βέβαια διαφωνούν.

Και συνήθως είναι αυτοί που ή είναι οι ίδιοι προβληματικοί δημόσιοι υπάλληλοι, ή υπερβολικά αφελείς, ή απλά πιστεύουν στην τυφλή αλληλεγγύη για την …. αλληλεγγύη.

Κλείνοντας τα μάτια στους ακατάλληλους συναδέλφους τους, και στις πρακτικές τους.

Διότι αν είναι φιλότιμοι υπάλληλοι, τότε τα ξέρουν πολύ καλύτερα από εμένα, και θα έπρεπε αυτοί πρώτα απ όλους να σκυλιάζουν που το σύστημα είναι έτσι διαρθρωμένο που δεν μπορεί κανείς να κάνει τίποτα και σε κανέναν.

Όσο και αν το προσπαθήσει.

Εκτός κι αν η μπάλα πάρει όλους ανεξαιρέτως αμπάριζα.

Και καούν τα χλωρά μαζί με τα ξερά.

Κάτι που πάει να κάνει ο «μεταρρυθμιστής» Κυριάκος.

Κακοποίηση ζώων: Το απόλυτο έγκλημα.

Από μικρός λατρεύω τα ζώα.

Ειδικά τα σκυλιά.
Και πιο ειδικά τα κουτάβια…

Πιστεύω σε αυτό που λένε οι Αμερικάνοι, πως happiness is a warm puppy!

Για αυτό και τρελάθηκα (κυριολεκτικά) τις τελευταίες ημέρες, όταν έμαθα ότι ένας πραγματικά ψυχασθενής εγκληματίας Πολωνός, απήγαγε και βίασε(!) μια σκυλίτσα στην Αθήνα…