Εκλιπαρούν για σωσίβιο.Θα το βρουν;

Στην αρχή ήταν απολύτως σίγουροι για τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους. Γι΄ αυτό και υπόσχονταν «σεισάχθεια» για όλους τους πολίτες –αναξιοπαθούντες και μη, απλούς μπαταχτσήδες ή στρατηγικούς κακοπληρωτές- που είχαν χρέη. Φαντασιώνονταν διεθνή διάσκεψη που θα συγκαλούνταν για λογαριασμό τους από τους… έντρομους δανειστές. Και με απίστευτη κομπορρημοσύνη απειλούσαν Θεούς και δαίμονες.

Όποιος τολμούσε να διατυπώσει την παραμικρή αντίρρηση στους υπερφίαλους ισχυρισμούς ότι θα απάλλασσαν τους πάντες –το ελληνικό δημόσιο, αλλά και τον… πλανήτη ολόκληρο- από τα συσσωρευμένα χρέη, απειλούνταν με… ανασκολοπισμό. Με μοναδική ευκολία κάθε αντιρρησίας χαρακτηριζόταν «υπηρέτης ξένων αφεντάδων», «υπάλληλος των τοκογλύφων» και «υπονομευτής των συμφερόντων του λαού και του Έθνους»... 

Τα κάνατε σ…ά και τώρα θέλετε συναίνεση;

Τι είπε πάλι ο θεούλης ο Παπαδημούλης; "Να στηρίξει ο κ Μητσοτάκης την ελληνική προσπάθεια", και επί του καλύτερου δήλωσε ότι «θα περίμενε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη να σηκώσει το τηλέφωνο, να μιλήσει με τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε και να στηρίξει την προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης».

Τι λες βρε κύριε να μην σε αποκαλέσω τίποτις άλλο; Τι λες; Εσύ και η Κυβέρνησή σου στηρίξατε κάποια εθνική προσπάθεια της Κυβέρνησης Σαμαρά; Εσείς δεν φωνάζατε "μην υπογράψετε δεν θα αναγνωρίσουμε τίποτα";  Έρχεστε τώρα με τα ίδια σας τα μούτρα να ζητήσετε να μιλήσει ο Μητσοτάκης με την κα Μέρκελ;

Η λούμπεν μετριότητα…

Η μεταχείριση των Λουκά Παπαδήμου και Κωνσταντίνου Μητσοτάκη από τα social media μας θύμισε έναν από τους λόγους που οι περισσότερες κεντρικές μας επιλογές διακρίνονται από μετριότητα και λούμπεν στοιχεία.

Στην συλλογική μας συνείδηση η μετριότητα συχνά ταυτίζεται με το δημοκρατικό. Και αυτό συμβαίνει επειδή η μετριότητα αντιστοιχεί στο «μέσο όρο», δηλαδή σε αυτό που είναι πλειοψηφικό. Ειδικά στην πολιτική, τα τελευταία χρόνια η μετριότητα επιδεικνύεται ως προσόν, καθώς εφάπτεται του λαϊκού…

ΤΟΝ...ΚΗΔΕΥΟΥΝΑΙ...ΔΗΜΟΣΕΙΑ...ΔΑΠΑΝΗ…

«ΤΟΝ... ΚΗΔΕΥΟΥΝΑΙ... ΔΗΜΟΣΕΙΑ... ΔΑΠΑΝΗ… ΟΠΩΣ ... ΕΖΗΣΑΙ... ΔΗΜΟΣΕΙΑ... ΔΑΠΑΝΗ»…  γράφει το Μαράκι.

Το ΜΑΡΑΚΙ, ρε σεις, που όταν τέλειωσε το Λύκειο και παρά τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα που έκανε από την Α’ Λυκείου απέτυχε να περάσει έως και στην Τυροκομική Ιωαννίνων, και μετά πέρασε καμιά τριετία γράφοντας καρδούλες σ' ένα τετράδιο όπου κόλλαγε φωτογραφίες του Γερολυμάτου από τη Σούπερ Κατερίνα…

Bodies in Motion...

Laurie Anderson

Αυτά ζούμε κι' αυτά ακούμε…

Έφυγε ο Επίτιμος Πρόεδρος της Ν. Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Πλήρης ημερών. Η Ιστορία θα τον κρίνει. Θα τον κρίνει έχοντας όλα τα γεγονότα στο τραπέζι.

Είδες απλό κόσμο, που δεν τον γνώριζε, να λέει "Θεός συγχωρέστον", αυτό που λέει καθένας σώφρων και με λίγο μυαλό άνθρωπος. Και από την άλλη είδες την απίστευτη χολή για έναν νεκρό. Είχα ακούσει πατέρα να συγχωρεί τον δολοφόνο του γιου του και αναρωτήθηκα που βρήκε τη δύναμη. Και χθες είδα αυτή τη χολή και αναρωτήθηκα "που βρήκαν αυτή την κακία, αυτό το μίσος"….

Φιλελευθεροποιείται ή σοσιαλιστικοποιείται η οικονομία μας;

Προς τα πού όμως το πάει ο ΣΥΡΙΖΑ; Φιλελευθεροποιεί θα έλεγε κάποιος την οικονομία και τον επέλεξαν οι ξένοι μέχρι να τα ψηφίσει όλα, όπως το γενναίο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων και το πρόγραμμα απελευθέρωσης της αγοράς με την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ. Σοσιαλιστικοποιεί θα έλεγε κάποιος άλλος, αφού το κράτος διογκώνεται επιπλέον.

Ας δούμε ορισμένα στοιχεία που θα δώσουν την απάντηση στο γρίφο:

·       30.000 περίπου είναι οι νεοπροσληφθέντες στο Δημόσιο επί ΣΥΡΙΖΑ

·       146 εκ. ευρώ αυξήθηκε η μισθοδοσία στο Δημόσιο

·       Οι Γραμματείες του Κράτους αυξήθηκαν από 70 σε 140

·       Η ΔΕΗ, το ΜΕΤΡΟ, ο Ηλεκτρικός και οι αστικές συγκοινωνίες ξαναέγιναν παθητικές και χρειάζονται επιπλέον επιχορηγήσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό για να λειτουργούν…

Γεράματα…

Πάντα μου έκανε εντύπωση η λεπτομέρεια ότι ο μακαρίτης Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν επί χρόνια ο μοναδικός εν ζωή άνθρωπος που είχε συναντηθεί με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, και είχε μάλιστα φωτογραφηθεί μαζί του. Φαντάζομαι την ηλικιακή μοναξιά του «επίτιμου», που χρόνια ολόκληρα πρέπει να ήταν ο τελευταίος της γενιάς του.

Με αφορμή λοιπόν τον θάνατο του, στην «ώριμη» ηλικία των 99 ετών, θυμήθηκα μια άλλη περίπτωση υπέργηρου, που μπροστά του ακόμη και εγώ που φλερτάρω με τα έκτα ήντα μοιάζω νιάναρο…

Η κυβέρνηση είναι… ότι να ναι…

Εάν υπάρχει κάτι που τηρεί πιστά ο ΣΥΡΙΖΑ είναι α) όταν τα βρίσκει δύσκολα ζητά  «πολιτική λύση» και β) η στρατηγική του «δέχομαι ότι μου σερβίρουν, αρκεί να φανεί ότι διαπραγματεύτηκα σκληρά για αυτήν την λύση». 

Το είδαμε τον Ιούλιο του 2015 με την υπογραφή του τρίτου μνημονίου, το είδαμε και πιο πρόσφατα με το «η προ-νομοθέτηση μέτρων είναι αντιδημοκρατική» και  το «ούτε ένα ευρώ νέα μέτρα» καθώς και το «οι βουλευτές  θα ψηφίσουν τα μέτρα γιατί θα ακολουθήσει ρύθμιση για το χρέος». Και καταλήξαμε στην υπογραφή νέου πακέτου μέτρων ύψους 5,4 δισ. ευρώ  (νέο μνημόνιο δηλαδή, χωρίς χρηματοδότηση) και στο να ζητάμε λύση «ότι να ‘ναι» για το χρέος…

Πόσους «ψόφους» μοίρασες σήμερα;

Aπό μικρός, παρακολουθούσα με ενδιαφέρον τους νευρωτικούς λούμπεν χαρακτήρες. Από την διαβολική γριά του χωριού που έριχνε κατάρες, μέχρι το μεγαλύτερο «αρχίδι» του σχολείου που έβριζε τους υπόλοιπους.

Ο πιο σιχαμένος κακός όμως, ήταν αυτός που είχε μια ακραία αντίδραση, στο όνομα κάποιας ηθικής. Δεν έχει σημασία αν ήταν θρησκευτική, ιδεολογική ή οπαδική. Η αντίδραση έβγαινε ακριβώς με τον ίδιο τρόπο και είχε κοινά χαρακτηριστικά: oλοκληρωτισμό, αγένεια, προσωπικές επιθέσεις, κραυγή, υστερία και πρόκληση απέναντι στους πολλούς...